WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)
z dnia 12 lutego 2015 r.(*)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuły 56 TFUE i 57 TFUE – Dyrektywa 96/71/WE – Artykuły 3, 5 i 6 – Pracownicy spółki z siedzibą w państwie członkowskim A, delegowani w celu wykonywania prac do państwa członkowskiego B – Płaca minimalna przewidziana w układach zbiorowych państwa członkowskiego B – Legitymacja procesowa organizacji związkowej z siedzibą w państwie członkowskim B – Przepisy państwa członkowskiego A zakazujące przeniesienia na osobę trzecią wierzytelności z tytułu wynagrodzenia
W sprawie C‑396/13
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Satakunnan käräjäoikeus (Finlandia) postanowieniem z dnia 12 lipca 2013 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 15 lipca 2013 r., w postępowaniu
Sähköalojen ammattiliitto ry
przeciwko
Elektrobudowie Spółce Akcyjnej,
TRYBUNAŁ (pierwsza izba),
w składzie: S. Rodin, prezes szóstej izby pełniący obowiązki prezesa pierwszej izby, A. Borg Barthet, E. Levits (sprawozdawca), M. Berger i F. Biltgen, sędziowie,
rzecznik generalny: N. Wahl,
sekretarz: I. Illessy, administrator
uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 11 czerwca 2014 r.,
rozważywszy uwagi przedstawione:
– w imieniu Sähköalojen ammattiliitto ry przez J. Kailialę, asianajaja, oraz J. Hellstena,
– w imieniu Elektrobudowy Spółki Akcyjnej przez V.-M. Lanne’a, asianajaja, oraz W. Popiołka, adwokata,
– w imieniu rządu fińskiego przez J. Heliskoskiego, działającego w charakterze pełnomocnika,
– w imieniu rządu belgijskiego przez M. Jacobs oraz L. Van den Broeck, działające w charakterze pełnomocników,
– w imieniu rządu duńskiego przez M. Wolff oraz C. Thorninga, działających w charakterze pełnomocników,
– w imieniu rządu niemieckiego przez T. Henze’a oraz B. Beutlera, działających w charakterze pełnomocników,
– w imieniu rządu austriackiego przez G. Hesse’a, działającego w charakterze pełnomocnika,
– w imieniu rządu polskiego przez B. Majczynę oraz M. Arciszewskiego, a także przez J. Fałdygę oraz D. Lutosyańską, działających w charakterze pełnomocników,
– w imieniu rządu szwedzkiego przez A. Falk oraz C. Hagermana, działających w charakterze pełnomocników,
– w imieniu rządu norweskiego przez P. Wenneråsa, działającego w charakterze pełnomocnika,
– w imieniu Komisji Europejskiej przez E. Paasivirtę oraz J. Enegrena, działających w charakterze pełnomocników,
po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 18 września 2014 r.,
wydaje następujący
Wyrok
1 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 56 TFUE i 57 TFUE, art. 12 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”), protokołu (nr 30) w sprawie stosowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej do Polski i Zjednoczonego Królestwa, załączonego do traktatu FUE, art. 3, art. 5 akapit drugi i art. 6 dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. 1997, L 18, s. 1, i sprostowania Dz.U. 2007, L 301, s. 28, i L 310, s. 22), a także art. 14 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.U. L 177, s. 6, i sprostowanie Dz.U. 2009, L 309, s. 87).
2 Wniosek ten został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy Sähköalojen ammattiliitto ry (zwanym dalej „Sähköalojen ammattiliitto”), fińskim związkiem zawodowym sektora energii elektrycznej, a Elektrobudową Spółką Akcyjną (zwana dalej „ESA”), spółką z siedzibą w Polsce, dotyczącego wierzytelności płacowych wynikających ze stosunku pracy.
Ramy prawne
Prawo Unii
3 Dyrektywa 96/71 w art. 1, zatytułowanym „Zakres stosowania”, stanowi:
„1. Niniejszą dyrektywę stosuje się do przedsiębiorstw prowadzących działalność w państwie członkowskim, które w ramach świadczenia usług poza jego granicami delegują pracowników zgodnie z ust. 3 na terytorium innego państwa członkowskiego.
[...]
3. Niniejszą dyrektywę stosuje się wówczas, gdy przedsiębiorstwa wymienione w ust. 1 podejmują następujące środki, wybiegające poza granice państwowe:
[...]
b) delegują pracowników do zakładu albo przedsiębiorstwa należącego do grupy przedsię