SonnyCrockett
29.11.2016 21:51
Pracuję na montażu w X-Komie i jeżeli ktoś chce poznać co to prowizorka i przekraczanie kolejnych barier upodlenia ludzi to polecam. Od samego wejścia dostajesz w mordę faktem że pracownicy nie maja zapewnionego cywilizowanego miejsca na swoje rzeczy. Niewystarczającą ilość szafek w szatni w budynku uzupełniono o dodanie szafek w kontenerach poza budynkiem, czytaj w zimę masz swoje ubrania, portfele, klucze i telefon zostawić w zimnym kontenerze i lecieć po dworze do budynku gdzie pracujesz. Słyszałem jednak lepszą rzecz, pracownicy SGP pracujący dla X-Komu mają szafki publiczne klucze do nich leżą w ogólnodostępnym miejscu i każdy może sobie do nich zajrzeć, są też wieloosobowe (3-5 osób ugniata ciuchy w szafce).
Dobra wyszliśmy z szatni teraz wejście na halę magazynową. Bramka z ochroną, wystarczy metalowy guzik w spodniach, metalowe szlufki w butach czy metalowe zapięcie stanika u kobiet i już musisz cofnąć się na sprawdzenie dokładne wykrywaczem metalu, podczas wchodzenia pół biedy olewają te oczywiste elementy ale podczas wychodzenia jak masz te metalowe szlufki w butach to musisz te buty ściągać i udowadniać że nie robisz kokosów na X-Komie. Zważywszy że bramka jest jedna w mikrym pomieszczeniu a wejście na obiekt pokrywa się z wyjściem poprzedniej zmiany, chaos jest ogromny. Dalej za bramką wykrywającą metal trzeba odbić się kartą elektroniczną żeby wejść przez obrotowe drzwi, niby spoko ale tutaj znowu ciekawie mają pracownicy SGP (tacy podludzie) którzy nie mają kart...wchodzą więc z pracownikami z kartą na zasadzie przeciśnięcia się we dwóch w obrotowych drzwiach.
Dobra jesteśmy na hali, idziemy na swoje stanowisko pracy, przypominam montaż komputerów. No właśnie swoje. Nie ma generalnie czegoś takiego bo codziennie możesz dostać inne, współdzielisz też oczywiście z pracownikami z innych zmian. Ciągły brak narzędzi, jakieś walające się komponenty, ciągłe zmiany w dokumentach na pulpitach, ustawień osprzętu. Koszmar a masz wyrabiać jakieś normy. Teoretycznie powinni o takie rzeczy jak wyposażenie stanowisk dbać kierownicy sprawdzając ich kompletność ale często nie mają na to czasu a i zapewne ochoty. Generalnie stanowiska pracy zaczynają być robione gdzie popadnie, są coraz mniejsze i składanie np. komputera stacjonarnego zaczyna przypominać Sokobana. Sensownych stanowisk jest 5 a ludzi na zmianie od stacjonarek 12.
Poza kwestią miejsca i narzędzi, problemem jest też cała organizacja procesu kiedy to nie masz zielonego pojęcia kiedy będzie twoja robota i nie będziesz musiał nadrabiać robieniem laptopów (ich robienie z doskoku to bezsens bo niemal każdy jest teraz inaczej skonstruowany i wymiana RAMu czy dysków twardych to nieraz rozbiórka kompletna komputera, strata czasu). A kiedy dostaniesz już komponenty do desktopa to teraz ruletka czy uda się je wbić w program, czy zgodzą się kody, czy lista części jest na pewno kompletna, czy komponenty są w dobrym stanie.
Po czasie do ogarnięcia ale wymaga to doświadczenia, zdobywanego samodzielnie, trzeba ciągle truć wszystkich dookoła bo wdrażanie pracownika to godzinna pogadanka o podstawach a później rób i ucz się na błędach (na początku powiedzmy jesteś chroniony), byle nie poważnych...
Ale kiedy minie okres ochronny to już jazda, jazda, jazda. Targety, pośpiech, ciągłe kombinowanie, podkradanie pracy, chomikowanie na dzień następny żeby nie robić lapków itd. itp.
Generalnie to organizacyjny koszmar, prowizora, działanie na żywioł, ciągła rotacja pracowników, zblazowanie tych starych. Tak nie wygląda nowocześnie zarządzana firma tylko kapitalizm w stylu "Ziemi obiecanej".