Czy pracodawca ma prawo nagrywać potajemnie rozmowy swojego pracownika w miejscu pracy? Zobacz co mówi prawo.
Tajemnica komunikowania się jest uznana za dobro konstytucyjne (art. 49 Konstytucji RP) i chroniona przez przepisy prawa a w szczególności przez przepisy o ochronie dóbr osobistych. Przysługująca pracownikowi ochrona jego prawa do swobody wypowiedzi i tajemnicy prowadzonej rozmowy, wynika z art. 23 kodeksu cywilnego, więc każde ukryte tj.: dokonywane bez wiedzy rozmówcy rejestrowanie, narusza dobra osobiste rozmówcy. Dlatego też nagrywanie rozmówcy bez uzyskania na to jego zgody praktycznie zawsze narusza co najmniej normy prawa cywilnego i to bez względu na to czy jest to rozmowa telefoniczna czy rozmowa prowadzona bezpośrednio. Zatem w razie naruszenia przez pracodawcę, poprzez użycie ukrytego podsłuchu, dobra osobistego pracownika w postaci swobody i ochrony komunikowania się, pracownikowi na podstawie przepisów prawa cywilnego przysługują określone roszczenia w ewentualnym procesie o ochronę dóbr osobistych np.: o zadośćuczynienie, o zaniechanie naruszenia dobra osobistego i usunięcie jego skutków.
W zależności od okoliczności konkretnej sprawy pracodawca rejestrujący rozmowę pracownika bez uzyskania na to jego zgody musi liczyć się z rozwiązaniem stosunku pracy ze skutkiem natychmiastowym z powodu ciężkiego naruszenia przez pracodawcę podstawowych obowiązków.Nie można przecież wykluczyć uznania takiego zachowania pracodawcy za ciężkie naruszenie jego podstawowych obowiązków np.: obowiązku z art. 111 kodeksu pracy zgodnie z którym pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika. Potajemne nagrywanie stanowi jaskrawy przykład nadużycia zaufania pomiędzy pracodawcą a pracownikiem jako stronami stosunku pracy i stanowi naruszenie prawa do prywatności, zasad uczciwości, lojalności a nawet zasad współżycia społecznego.
Ponadto jeśli nagranie zostanie upublicznione i spowoduje szkodę w dobrach majątkowych pracownika może on pozwać pracodawcę o odszkodowanie. Nie można także wykluczyć odpowiedzialności karnej samego nagrywającego albowiem zgodnie z art. 267 §3 kodeksu karnego kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony, zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem lub oprogramowaniem podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Reasumując należy podkreślić, iż pracodawca nie może potajemnie rejestrować rozmów pracownika a czyniąc to naraża się na odpowiedzialność określoną przepisami prawa pracy (art. 55§11 KP i art. 111 KP), prawa cywilnego (art. 24 KC i art. 448 KC) a nawet prawa karnego (art. 267 §3 KK). Należy zauważyć, iż przekraczając progi biura lub ogólnie zakładu pracy, pracownik nie traci swojego prawa do prywatności i zachowania pewnej sfery intymności. Ponadto poprzez sam fakt zawarcia umowy o pracę, pracownik nie wyraża przecież akceptacji dla swojej bliżej niesprecyzowanej inwigilacji a stosowania prywatnego podsłuchu nie można usprawiedliwiać prywatnym interesem pracodawcy.
