Opinie Bosch Mirków - 1070 opinii - GoWork.pl

Opinie(1070)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Cytryna

10.11.2025 07:28

Pracownik

Ta firmą zeszła na psy 85% pracujących to teraz Ukraina,Polaków większości zwolnili, pracuje na dziale gdzie jestem sama ( Polka) a reszta to dziewczyny z Ukrainy nie ma się do kogo odezwać. Liderzy traktują ich jak swoje dzieci a nas mają gdzieś. Ustawiacze tak samo Jeden buja się z Ukrainką o nie wiele potrafi zrobić na linii, drugi jak coś się popsuje to od razu z pretensjami wchodzi na linie i krzyczy, Pani Ustawiacz tak samo klnie na linii ,rzuca kluczami i się wywyższa jak by to Bosch pracował dla niej ( mała blondyna ) Jak tu pracuje kilka lat na tym dziale to był tylko jeden fajny ustawiacz P.Maciej potrafił naprawić każda maszynę był uśmiechnięty, zawsze przyszedł na linie pogadać z nami i od razu jakoś lepiej praca szła jak znani zostawał jak nie było lidera do zawsze wynik był na zielono bo potrafił nas zmotywować do pracy i co zwolnili tego Pana. Teraz Bosch nie daje przyszłości tak jak to było w innych latach. Nie polecam pracy w tej firmie i ja już jestem na wypowiedzeniu.

#PracownikProdukcji

Ktoś napewno

14.11.2025 15:31

Pracownik

Każdy ma prawo do własnej opinii, jednak ten komentarz wydaje się mocno jednostronny i subiektywny i wygląda raczej jak emocjonalny wybuch niż rzetelna ocena pracy zespołu😊 Warto podkreślić jedną rzecz(narodowość współpracowników ani prywatne relacje między nimi nie mają absolutnie żadnego znaczenia dla jakości pracy) a publikowanie komentarzy skupiających się na tym wygląda bardziej jak osobista frustracja lub zazdrość niż obiektywna ocena;) Jeśli celem komentarza było pokazanie problemu, który naprawdę istnieje – w porządku, każdy ma prawo mówić o trudnościach. Jeśli jednak celem było publikowanie jednostronnych ocen i dramatyzowanie tego, co dzieje się w zespole, może warto spojrzeć na sytuację obiektywnie. Bo czasami najlepszą reakcją na dobrze wykonaną pracę innych jest… po prostu docenić ją, a nie tworzyć publiczne dramaty.)

Nie powiem kto

14.11.2025 15:45

Pracownik

Jeśli wygląd, wulgarność czy prywatne cechy miałyby decydować o jakości pracy, to chyba wszyscy w zespole powinni startować w reality show, bo w rzeczywistości koleżanka wykonuje swoje obowiązki profesjonalnie, wspiera zespół i dba o dobrą atmosferę – komentarze typu „psychiczna, z botoksem i wulgarna” ujawniają jedynie frustrację autora, który najwyraźniej pomylił portal opinii z tablicą ogłoszeń do plotek.;)

KOKOS

26.03.2025 08:28

Były pracownik

To w jaki sposób zostały przeprowadzone zwolnienia uwłacza wszelkiej godności. W biurze przy wszystkich musiałem się spakować, oddać telefon i komputer. Całe biuro się na mnie patrzyło jak na jakiegoś przestępce. Na koniec wyprowadzili jak do więzienia. Brakowało tylko, żeby przed bramą stał samochód, zapakowali i do gazu. W sumie się nie dziwie że to tak wyglądało - szefowa HR najgorsza jaka istnieje ale to kumpela PM-a więc ma robote... PM dno i reszta mułu, ummie tylko jeździć po konferencjach i opowiadać jaki to on nie jest wspaniały a w rzeczywistość zero kompetencji. Zamiast wysyłać na szkolenia kierowników i liderów sam by poszedł bo dużo brakuje do prawdziwego KIEROWNIKA ZAKŁADU.Zakładu totalnie nie ogarnia więc sobie zwolnili Moritza a posadził swojego (usunięte przez administratora) na wieżyce i pilnuje żeby wszyscy robili 500% normy za (usunięte przez administratora) Jak zakład był w rękach kierowników z niemiec to aż miło było tu pracować, wystarczyło posadzić polaczka na drektora produkcji i pozamiatane. A żeby mieć wtyki na samym dole to zrobili z inżyniera - kierownika (rodzina z dyrektorem zakładu); teraz (usunięte przez administratora) ma już pełen komplet informacji, kogo odstrzelić a kogo zostawić. Zarządzanie przez strach ale dyrektor produkcji chodzi i gada te swoje farmazony o budowaniu zespołu- człowieku Ty nigdy nie miałeś zespołu, poprostu ludzie się ciebie boją. "best place to work" - chyba tylko na Linkedin bo w rzeczywistość to jeden z najgorszych plantów w jakim pracowałem. Zaczynam się cieszyć, ze już tu nie pracuje ponieważ dostrzegam w jakiej (usunięte przez administratora) pracowałem. Jeśli ktoś planuje tu zacząć prace to niech się zastanowi 500 razy. Po skończonym tygodniu pracy będziesz wrakiem człowieka, a jak pracujesz w biurze to i w weekend nie dadzą ci spokoju i będą wydzwaniać po nocach.

JurekSznurek

25.03.2025 20:12

Pracownik

Rozumiem kryzys i wyzwania, przed którymi stoi Robert Bosch. Sytuacja na rynku automotive – polskim, europejskim i globalnym – jest trudna. W pełni pojmuję delikatność decyzji o zwolnieniach grupowych. Życie bywa brutalne, a przecież nie jesteśmy w Niemczech tylko dla Niemców. Pytanie brzmi: jaką lekcję wyciągniemy z tego doświadczenia? Aktualne praktyki zwolnień to nie tylko pogwałcenie empatii i godności, ale także zdroworozsądkowej logiki. Na pytanie „Jak?” kierownictwo znalazło jedną z najgorszych możliwych odpowiedzi. Pracownicy otrzymują wypowiedzenia bez ostrzeżenia, w środku zmiany, by w 20 minut opuścić stanowisko pod nadzorem. Symboliczne odprawy i deklaracje dyrektora to gorzki żart – zwalniani czują się upokorzeni, pozostali żyją w strachu przed byciem „następnymi do odstrzału”. Wbrew oficjalnym zapewnieniom redukcje oparto na nieformalnych układach i subiektywnych ocenach wydajności, marginalizując finansowe kryteria i faktyczne meritum. Proces ten, zauważalny od miesięcy, teraz przybrał formę selekcji negatywnej: odchodzą kompetentni, pozostają „mierni, ale wierni” – konformiści służalczo wspierający klikę menedżerską. Ta ostatnia, intelektualnie i emocjonalnie ograniczona, umacnia władzę poprzez system „drzwi obrotowych” między Boschem a konkurencją, łamiąc zasady zarządzania wolnym od konfliktu interesów. Upadają mity „rodzinnej atmosfery”, „zgranego zespołu” czy „jakości przede wszystkim”. Uśmiechy z oficjalnych zdjęć sprzed kilku tygodni to już tylko prześmiewcze echo pustych deklaracji. W miejsce niemieckiego prospołecznego DNA wyłania się folwarczny model zarządzania – polska gospodarka wciąż nie wyrósłaby z rumieńca wstydu. Firma o dumnej tradycji stała się galerą z nadzorcą batem, nie partnerem. Komunikat kierownictwa jest jasny: strach ma regulować zachowania, a niepewność – paraliżować opór. Choć reakcje bywają różne, zarządzanie lękiem zniszczy morale i wizerunek firmy. Dewaluacja zaufania, utrata zaangażowania, motywacji do przekraczania minimum – to cena strategii, która nawet przy redystrybucji obowiązków nie zapewni przetrwania dłużej niż trzy kwartały. Czy to celowe działanie? Tak: minimalizacja odpraw („dobrowolne” odejścia), zastraszenie opornych, hodowla nieufności. Choć oszczędności w kryzysie są zrozumiałe, czy terror to jedyne narzędzie zarządu? Gdyby firma naprawdę chciała chronić reputację i przetrwać dłużej niż do kolejnego kwartału, czy na szczycie wciąż zasiadaliby ludzie o tak wątpliwych kompetencjach? Czy warto płacić taką cenę za „stabilizację”? Organizacje budowane na strachu upadają – tym razem przez utratę kapitału ludzkiego i społecznej legitymacji. Czy kierownictwo Bosch wypowie teraz slogan „Best place to work” bez dławiącej grymasu hipokryzji? Wizerunkowo bliżej im do Jeffa Bezosa, który otwarcie głosi: „Ciągle przypominam naszym pracownikom, żeby się bali, żeby budzili się każdego ranka przerażeni.” Do przemyślenia – choć reakcja będzie pewnie jak groch o ścianę. Przykre.