Opinie o Cheil Germany GMBH Oddział w Polsce Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(240)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

I

28.04.2026 08:40

Pracownik

I used to read post here to see how things are going. Sometimes facing bitter reality is painful but necessary. But now a days it seems not a proper way in here. if someone treated inappropriate, my door is opened and escalate it. Specifying someone and chowing behind is not nice and not professional at all. I also can specify someone in public, but I would not point fingers to my colleague for the reason. There is official way to raise your voice, if you are afraid to do it, you can do anonymous. if your request is appropriate, it will be treated properly. What I asked to my team is to be neutral and fair. If you have to chew someone, it should be me. I admit that it is not the best company but moving step by step. Human are not chatbot or AI consultant. We all are the people who hardly doing own role. Be nice to each other is always good virtue. You may know who I am. Again, my door is opened. Don't hesitate.

RealityCheck

29.04.2026 13:21

Inne

You wrote that “sometimes facing bitter reality is painful but necessary” — this is likely one of those moments. If employees are choosing to speak here instead of coming directly to you, it suggests that the perception of your “open door” does not match their actual experience. It would be worth examining which of your reactions, decisions, or communication patterns may be discouraging people from raising issues with you directly, or making them feel that doing so will not lead to meaningful change. From what is visible in the comments, some concerns have already been raised internally. This forum seems to be a secondary channel people turn to when they perceive a lack of response or follow-through elsewhere. The core issue, therefore, is not the existence of these comments, but the underlying management approach and response mechanisms that led to them. Until that is addressed, redirecting people to formal channels alone is unlikely to resolve the situation.

Stanisław

29.04.2026 13:28

Inne

Is anyone able to explain what actions are being taken step by step to move things forward? That part is actually very positive, so for context it would be good to share more.

Nigdy wiecej

15.01.2026 13:31

Były pracownik

Szefostwo działu kadr wykazuje brak szacunku wobec pracowników i nie reaguje właściwie na poważne incydenty, w tym bójki (na imprezie firmowej w listopadzie jeden z pracowników wpadł w szał alkoholowy i pobił innych – HR nie wyciągnął żadnych konsekwencji ani nie przekazał oficjalnych informacji, co skończyło się plotkami i chaosem). Rozmowy o wynagrodzeniu z szefową kadr prowadzone są w lekceważącym tonie – można usłyszeć pytania w stylu: „Czy na pewno zasługujesz na podwyżkę?”. Wynagrodzenia są niskie, a podwyżki bardzo trudne do uzyskania. O rozmowach o pensjach oficjalnie się nie mówi, co zamiast transparentności prowadzi do frustracji i plotek, szczególnie gdy wychodzą na jaw duże różnice płacowe na tych samych stanowiskach. Firma narzuca obowiązkowe dojazdy do biura, ignorując wcześniejsze ustalenia, także wobec osób zatrudnionych z innych miast. To, co było ustalane podczas rekrutacji czy późniejszych rozmów, w praktyce nie ma znaczenia i trudno mówić tu o partnerskim podejściu. Brakuje długofalowej strategii, przez co zatrudnienia i zwolnienia są chaotyczne. Najpierw masowo zatrudnia się ludzi na chwilowy wzrost pracy, by po krótkim czasie redukować etaty. Najbardziej dotyka to pracowników na niższych, operacyjnych stanowiskach, gdzie poczucie bezpieczeństwa praktycznie nie istnieje. Projekty realizowane są pod ogromną presją – nie tylko ze strony klientów, ale też centrali, która zespoły w Polsce traktuje bez szacunku. Nadgodziny są normą i w praktyce oczekiwaniem. Odmowa pracy po godzinach bywa odbierana jako brak zaangażowania, a odbiór czasu wolnego jest trudny przez ciągłe przeciążenie zespołów. Prezes mocno ingeruje w codzienną pracę operacyjną, narzucając własny styl i brakując otwartości na inne sposoby działania. Zamiast skupiać się na strategii i rozwoju firmy, skupia się na detalach, jednocześnie nie mając realnej wiedzy o tym, co dzieje się w pozostałych obszarach organizacji. Nie istnieje realny system szkoleń ani rozwoju. Firma zasłania się dostępem do LinkedIn Learning, który w praktyce niczego nie rozwiązuje. Osoby awansujące na stanowiska team leaderskie nie otrzymują żadnego przygotowania do roli i zostają z problemami same. To po prostu widać. Dwa razy w roku firma jest sparaliżowana jednym dużym projektem. Pracownicy, którzy w nim nie uczestniczą, zostają bez wsparcia, a mimo to muszą przychodzić do biura w warunkach hałasu i tłoku, przy drastycznie ograniczonej przestrzeni do pracy. Z kolei osoby pracujące przy projekcie przez ponad miesiąc robią skrajne nadgodziny, co prowadzi do przeciążenia i wypalenia. Można by napisać książkę o tym, co dzieje się w Cheilu, ale najważniejszy wniosek jest jeden: trzymać się z daleka!

#Wynagrodzenie

#WarunkiPracy

#KulturaOrganizacyjna

STULTITIA

24.04.2026 10:08

Inne

To nie jest wylewanie gorzkich żali czy hejt to niestety prawda i codzienność. Niemoc pracowników, którzy nie dostają jakiegokolwiek wsparcia i pracują w toksycznej atmosferze ciągłej niesprawiedliwości i krycia wszelkich przejawów patologicznego zachowania. I tu pełna zgoda z Grażyną. Osoba na stanowisku kierownika działu kadr powinna dbać nie tylko o siebie i firmę, ale również o pracowników, bo to oni pracują na wynik firmy, ale to wyraźnie gdzieś ucieka rozproszonej uwadze. Jest potrzebny balans i natychmiastowa poprawa sytuacji. Wiążą się z tym jednak konkretne działania a trudno o nie w przypadku kiedy więcej wysiłku wkłada się w to żeby nie robić nic a stwarzać pozory, że się jest niezbędnym. Ludzie widzą ten fałsz i pięknymi słówkami się tego nie zakryje. Ktoś ewidentnie skrzywdził tą kobietę oferując jej funkcję do pełnienia, do której się nie nadaje. Utwierdzając ją tym samym w przekonaniu o swojej świetności. Jest do bólu egocentryczna, tylko jej wizerunek jest w obszarze jej zainteresowań. A dodatkowo nie dostrzega tego jak źle jej działania są postrzegane wśród pracowników do których z resztą odnosi się zwykle z pogardą i kompletnym niezrozumieniem problemów z jakimi się do niej zwracają. Brak empatii do drugiego człowieka i umiejętności postawienia się w sytuacji innej osoby. Ciężko już odróżnić czy wynika to już czystej głupoty czy totalnej ignorancji. Wierzy głęboko w to, że ma rację we wszystkim co mówi i robi nawet w przypadku wykazania jej twardego potwierdzenia, że nie ma racji- będzie się upierać. Nie słucha co się do niej mówi. Ignoruje wszystkie niewygodne informacje i sygnały, że w firmie dzieje się coś nie tak. Wiecznie spóźniona, wiecznie nie przygotowana. Patrzenie na świat tylko przez pryzmat swojej perspektywy. Brak cienia refleksji nad swoim zachowaniem. Gdyby był nastąpiłaby poprawa a że nie ma i ciągle uparcie popełniane są te same błędy to pokazuje wybujałe ego, które nie idzie w parze ze skutecznością. Tak bardzo wierzy w swoje racje, że jest niezdolna do poprawy swojego zachowania. A to ma niestety miażdżący wpływ na pracowników, którzy widzą co się dzieje i uciekają przy pierwszej lepszej okazji, bo ile można wytrzymać takie warunki i traktowanie jak nic się nie zmienia a jest tylko gorzej.

Irmina

25.04.2026 18:00

Inne

Skoro u was w środku nikt nie ogarnia i nie chce pomóc, to może czas i iść z tym do inspekcji pracy albo jakiegoś poradnictwa, co?

Bolączka

08.10.2025 22:53

Inne

Brak umiejętności zarządzania przez rezultaty nie może być pokryty zarządzaniem przez obecność w biurze. Krucjata przeciwko pracownikom, prowadzona przez obecną Kierowniczkę działu HR niepodparta potrzebą biznesową powoduje zamęt wśród pracowników i niepewność. Obnaża brak kompetencji zarządzającej w ocenie sytuacji i deficyt zaufania co do pracowników. Pokazuje, że firma nie posiada efektywnego systemu do mierzenia pracy skoro stawia na obserwację. Nie potrafią zdefiniować i obliczyć celów i rozwiązaniem na to ma być zmiana i zmuszanie pracowników nie mieszkających w Warszawie do wstawienia się w biurze pomimo tego, że od wielu lat pracują zdalnie i firma z tego powodu nie ponosiła żadnych strat. Wykonywane obowiązki w przypadku większości stanowisk oparte są na kontakcie z klientem, który znajduje się poza granicami naszego kraju. To pokazuje dobitnie, że nie ma różnicy czy czynności te wykonywane są z domu czy z biura. Dla wielu pracowników równa się to automatycznie ze zmuszeniem do zmiany pracy. Niszczą w ten sposób poczucie bezpieczeństwa pracownika i wielu przypadkach stawiają, go przed faktem dokonanym. Zamiast postawić na klarowne cele, które pozwalają ocenić co zostało zrobione niezależnie od lokalizacji. Zakładanie, że jak ludzie zaczną ze sobą siedzieć razem w jednym pomieszczeniu poprawi magicznie sytuację jest niczym nieuzasadnione a jedynie życzeniowym myśleniem. Przez samą tylko obecność to się nie zadzieje trzeba nad tym pracować. Dodatkowo dochodzi do tego brak klarownych zasad co do oceny pracowników i nadmiarowa ingerencja w ich sytuacje na podstawie emocjonalnych odczuć. Należy w końcu zacząć pracować nad ważnymi kwestiami dotyczącymi firmy i jej prawidłowego funkcjonowania a nie skupianiu się na rzeczach, które akurat działają i niszczeniu ich bez uzasadnienia. Czasem warto posłuchać pracowników. Ich pomysły i cenne uwagi są istotne i należy z tego korzystać dla dobra wszystkich- w końcu pracują razem na wspólny efekt.

Maria

09.10.2025 19:02

Pracownik

Praca z biura mogłaby mieć sens, ale nie wtedy gdy produkcja: publishing jest w innym kraju 🤭

Ex pracownik

05.02.2025 19:29

Były pracownik

Największym problemem Cheila jest brak szacunku do pracownika. Firma podzielona jest jakby na dwie części: pracowników typowej agencji reklamowej oraz SSC, czyli działu, który obsługuje strony internetowe. Podejście pracodawcy do tych dwóch grup pracowników jest inne. Nie ma co ukrywać, iż SSC to typowy shares service, ma być tanio i szybko. Nie ma się co (usunięte przez administratora) tutaj pracownik nie jest ważny, ważne jest by był tani. Dlatego jeśli ktoś tutaj pracuje, najczęściej robi to by zdobyć pierwsze doświadczenie, z kolei pracodawca ma mieć taniego wyrobnika. W firmie panuje ocena roczna, która w teorii powinna służyć ewentualnej szansie na podwyżkę, awans, bonus. W rzeczyststosci wygląda to tak, im bliżej władzy i wyżej w strukturze organizacyjnej tym większe szanse na wszystko. Ocena nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. I rzadko służy dobrej sprawie. Awans w Cheili najczęściej trzeba wyszarpać. Trzeba przyznać, iż Cheil ma dobry pakiet benefitów. Szkoda tylko, że firma nie proponuje żadnych wyjazdów integracyjnych, budżetów na szkolenia, kursy językowe, czy nie pomyśli o wprowadzeniu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Takie dodatkowe dopłaty z ZFSS do wczasów pod gruszą, dofinansowania do kolonii dla dzieci, żłobków czy zajęć sportowych byłyby atrakcyjne. Takie rozwiązania mam u nowego pracodawcy i to jest mega! Kwestia współpracy z przełożonym to jak wszędzie, kwestia na kogo się trafi. Kolejna rzecz na minus to 30 minutowa przerwa. Jest to nic innego jak sztuczne wydłużanie czasu pracy. Z tej przerwy nie można zrezygnować. Zarzuty co do działu HR; jedno jest pewne, dział nie robi nic w obronie pracowników, ludziom tam pracującym brakuje empatii i zrozumienia czym jest HR. Kto mógł złapał ciepłą posadę i szybko się nigdzie nie ruszy. Uważam, iż nie ma co frustrować. Jeśli ktoś czuje, że siedzenie tutaj to strata czasu, trzeba poszukać lepszego miejsca. Zaręczam, jest życie po Cheilu. Nie tęsknię. Słaba jest ta ostatnia akcja z kobietą, której nie przedłużono umowy na macierzyńskim. To przykład bezdusznego kapitalizmu. Mega słabe! Znowu zabrakło głosu HR. A może głos był tylko ten głos nie ma żadnego znaczenia. Pracodawca i tak robi by było mu dobrze. Naprawdę można być młodą matką i dobrym pracownikiem. Trzeba wierzyć w ludzi. Przykre to jest i takie koreańskie. Cieszę się, że mnie już tam nie ma…

Ex pracownica

16.01.2025 10:27

Były pracownik

Opinia o Cheil Poland Cheil Poland to miejsce pełne niespodzianek! Na przykład standardowy czas pracy to nie 8, ale 8,5 godziny – bo czemu by nie dodać tego ekstra pół godzinki dla sportu? Pensje? Równie zaskakujące – szczególnie gdy po awansie przez jakiś czas pracuje się jeszcze za starą stawkę. Ale przecież chodzi o pasję, prawda? Zaczynałam jako tester, choć w rzeczywistości niewiele miało to wspólnego z faktycznym testowaniem – mój certyfikat ISTQB mógł spokojnie leżeć w szufladzie. Za to było sporo emocji, bo tester jest jednocześnie nieustannie popędzany i rozliczany z każdego przeoczonego błędu web publishera. Idealne połączenie dla tych, którzy lubią wyzwania i codzienny dreszczyk emocji. Po awansie na project managera było już ciekawiej, ale wszystko zależy od rynku, na który się trafi – można mieć całkiem ciekawe projekty albo takie, które pozostawiają wiele do życzenia. Jest też szansa na podszkolenie języka, bo praca z zagranicznymi klientami to codzienność. Najgorszy punkt Cheil? Zdecydowanie dział HR. Na wiadomości odpisuje z opieszałością godną urzędu z lat 90., a pytania o niezgodności w pensji kwituje kultowym już „wszystko będzie na pasku wynagrodzeń”. Procesy wewnętrznych rekrutacji to z kolei prawdziwa komedia – wszyscy w firmie wiedzą, że dostałeś nową rolę, ale HR informuje cię o tym w ostatnim momencie, tak że osoba odchodząca nie ma nawet kiedy przekazać ci obowiązków. Na plus zdecydowanie ładne biuro, młodzi ludzie tworzący fajną atmosferę oraz zimowe imprezy firmowe – tu akurat Cheil potrafi się postarać. Szkoda tylko, że nawet najlepsza atmosfera nie zapewni dalszego rozwoju, gdy firma nie przedłuża umowy w trakcie urlopu macierzyńskiego. Ale cóż – w Cheil Poland zaskoczenia są na porządku dziennym.

#Wynagrodzenie

#WarunkiPracy

#Wdrożenie

też ex

17.01.2025 14:07

Były pracownik

tia, z 8,5h się zgodzę i hr to jakiś świat równoległy, jest ich tam dużo, ale jak potrzebujesz coś wyjasnić to chowają się po kątach haha, kasa też mocno średnia, z plusów to ludzie są tam super. Ale nie rozumiem trochę twojego wylewania aż takiego żalu na firmę. Miałaś umowę na czas określony - do stycznia 2025, prawda? Zwalanie wszystkiego na "jestem matką i mi się należy" jest trochę nie w porządu. Zdaję sobie sprawę z twojej trudnej sytuacji, ale firma nie ma obowiązku przedłużania umowy jak umowa się kończy.

kolejny ex

17.01.2025 15:35

Były pracownik

Jeśli faktycznie pracowałeś/łaś w Cheilu to chyba wiesz, że trzeba się baaardzo postarać, aby nie przedłużyli Ci umowy. Gdyby "madka" nie była urlopie macierzyńskim na 99.9% dostałaby kolejną umowę. Więc firma ewidentnie pozbyła się osoby ze względu na jej urlop macierzyński i tak, pracodawca ma prawo nie przedłużyć umowy pracownikowi, ale może również nie robić świństwa i nie zwalniać matki z dzieckiem tylko dlatego, ze korzysta ze swoich praw :) Zwłaszcza, że tak bardzo każdy ma tam ciśnienie na KPI i notowanie każdej sekundy pracy i rozliczanie ludzi z produktywności i na pewno znaleźli by jakieś czarne owce, ale po co jak można obrać łatwiejszą "ofiarę" do poświęcenia :)

Olej

10.01.2025 11:00

Były pracownik

Moje doświadczenie pracy w Cheil pozostawia wiele do życzenia. Już od samego początku poczułem się całkowicie zaniedbany – przez pierwsze półtora miesiąca moją jedyną "pracą" było patrzenie na Teams lub Slack. Nikt nie pofatygował się, aby wyjaśnić mi, jak funkcjonuje zespół, jakie są procedury czy nawet wprowadzić mnie w specyfikę stanowiska. Brak zapoznania z firmą i obowiązkami był bardzo frustrujący. Dopiero pod koniec drugiego miesiąca zaczęto zlecać mi zadania i pokazywać, jak należy je realizować, ale wcześniej musiałem sam dopytywać się o absolutnie wszystko. Byłem zmuszony do nauki na własną rękę, ponieważ nie miałem żadnego doświadczenia w pracy z systemami, które były w firmie używane, a nikt nie zadbał o właściwe wprowadzenie. Osoba, do której zespołu zostałem przydzielony, z początku wydawała się uprzejma i pomocna, ale niestety współpraca szybko przestała spełniać moje oczekiwania. Po prawie dwóch miesiącach samodzielnej nauki i zdobywania wiedzy zacząłem dostawać ogromną ilość zadań – niekiedy nawet 5–6 dziennie – które, mimo braku wcześniejszego wsparcia, realizowałem prawie całkowicie samodzielnie. Kulminacją moich negatywnych doświadczeń był moment, kiedy po trzech miesiącach zostałem poinformowany, że moja umowa nie zostanie przedłużona. Decyzję tę uzasadniono rzekomymi skargami, że ciągle dopytuję się o zadania, co było całkowicie nieprawdą. Tego samego dnia poproszono mnie jeszcze, abym przeszkolił osobę, która miała mnie zastąpić – paradoksalnie, choć nie byłem wystarczająco "kompetentny", by pozostać w firmie, to byłem wystarczająco kompetentny, aby przekazać wiedzę nowemu pracownikowi. Cheil to miejsce, w którym brakuje profesjonalizmu, wsparcia dla nowych pracowników i podstawowej organizacji. Zamiast inwestować w rozwój swoich ludzi, stawia się na wyzysk i chaos. Absolutnie nie polecam.

#WarunkiPracy

#Wdrożenie

Była copywriterka :)

12.10.2024 14:07

Były pracownik

Cześć. Bardzo krótko pracowałam w Cheilu, ale chciałabym napisać coś, co stoi w kontrze do głoszonych wcześniej opinii. W Cheilu pracuje się naprawdę okej, głównie za sprawą autentycznej, fajnej atmosfery. Moi współpracownicy byli od początku bardzo pomocni. Kiedy miałam jakieś pytania albo wątpliwości, zawsze znalazł się ktoś, kto miał czas mi pomóc. Dzięki temu krótki czas, który spędziłam w firmie przebiegł w bardzo komfortowej atmosferze. Minusy, na które ja zwróciłam uwagę, są dwa. Po pierwsze, panuje lekki chaos, jeśli chodzi o organizację pracy. Komunikatory są dwa, programy do wyznaczania zadań, bookowania czasu są przynajmniej dwa - różne działy, które są od siebie zależne inaczej z nich korzystają. Jest tego zdecydowanie za dużo i ograniczenie się do np. dwóch programów znacznie ułatwiłoby pracę. Druga sprawa - w Cheilu faktycznie pracuje się 8 i pół godziny. Nigdzie wcześniej się z tym nie spotkałam. Firma argumentuje to tym, że te 30 minut to przerwa na lunch bądź na wyjście na zakupy do sąsiadującej Galerii Mokotów, aczkolwiek dla mnie od początku brzmiało to absurdalnie. W moich wcześniejszych miejscach pracy przerwa na obiad zawsze była wpisana w 8 godzin pracy. Przecież pracownik i tak musi zjeść; co będzie potem - firma doda kolejne pół godziny pracy za przerwę na siku? :D Niemniej, bardzo pozdrawiam Cheilersów z działu kreatywnego! To przesympatyczni ludzie. Łatwo też o pracę zdalną, więc jeśli studiujecie i musicie godzić pracę z nauką to bardzo dobre miejsce.

masny ben

24.10.2024 13:30

Były pracownik

Fajnie, że to piszesz, ale niestety punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Większość negatywnych opinii tyczy się tu prac wykonywanych na drugim piętrze (przynajmniej kiedyś tak było), czyli klepania stron internetowych. Wierzę, że działy poza produkcją cyfrową działają dobrze, ale produkcja to dosłownie polskie Indie - poszanowanie pracownika leży, każdy jest wymienialny, kiedyś wystarczyło się ładnie uśmiechać i dogadywać by dostać awans :)

Eve

29.10.2024 18:25

Kandydat

Czyli największy bałagan u klepaczy kodu? Kurcze, a wiesz może jak kwestia onboardingu?