Już od dłuższego czasu w firmie nie działo się dobrze, ale teraz to już kumulacja. I niestety, choć to w tej chwili trudne do wyobrażenia, obawiam się, że to nie koniec zmian.
Od wielu lat firma ma problem z obsadzeniem stanowisk dyrektorów. Żaden dyrektor marketingu nie zagrzał dłużej niż rok na stanowisku - albo nie wytrzymywał albo nie był tolerowany przez właścicielkę, która nie mogła znieść większej wiedzy i strategicznego podejścia. W marketingu liczy się bowiem wg właścicielki piękno obrazkowe, inspiracja z Pinteresta, objawienie dnia, fazy księżyca albo nie wiadomo co jeszcze w danej chwili. Ale na pewno nie długofalowa strategia, cel, kierunek, którego powinno się konsekwentnie trzymać.
Inni dyrektorzy - równie nie lepsze wskaźniki rotacji. Nawet jak się ktoś dłużej utrzyma, to i tak w końcu popada w niełaskę. Bo przecież nikt nie ma racji i na pewno nie chce dobrze dla firmy…. no chyba, że jest się z rodziny….
Niestabilność na górze oczywiście wpływa na pracowników niżej. No ale kto by się tam przejmował! Oni mają robić swoje, bo przecież na rynku jest tyle ludzi, że jak nie ten kto następny. W końcu to tak świetna firma, ze jest kolejka chętnych do pracy! Tyle, że wymiana ludzi co kilka miesięcy czy rok, to ciągłe wdrażanie, zaczynanie od nowa, przepalony budżet. A tu się oczekuje efektów zaraz, a nie za rok!
Z jednej strony oczekuje się myślenia, nowych inicjatyw, ale jak ktoś ma inna opinie niż jedyna słuszna, to na pewno jest niekompetentny. Więc albo znika z firmy (z decyzji własnej, czy odgórnej) albo milczy i próbuje po prostu robić to, co oczekiwane.
W firmie panuje atmosfera tylko szukania winnych za niepowodzenia i coraz gorsze wyniki. Jeden dział na drugi skarży, szuka haków, aby się wybronić, spisuje du..chrony- to codzienność.
Mikrozarządzanie do potęgi, nieufność, zmiany decyzji powoduje, że większość ludzi pracuje w trybie przetrwania. Szczególnie teraz, gdy co miesiąc przychodzi nowa fala zwolnień albo nieprzedłużania umów. Takie zwolnienia grupowe w białych rękawiczkach rozłożone na raty.
Skrajna nieuczciwością i nieodpowiedzialnością wobec pracowników była akcja przenosin do nowej siedziby za Poznań. Najpierw obiecywanie, że będzie autobus z Poznania, pytania o preferowane trasy, zapowiedzi aplikacji do skrzykiwania się razem na dojazdy, cuda na kiju. Podpisywanie papierów, ze praca 3 dni w tygodniu na home office. Ale jak się okazało, ze w pięknym nowym biurze (gdzie czajnik musi wyglądać, zamiast podgrzewać wodę, kwiatki doniczkowe narzucone z góry, bo byle krzaka nie można postawić gdyż nie licuje z estetyką właścicielki, wytyczne co można na biurku trzymać itp.) wiatr hula, to jednak obietnice nagle okazały się tymczasowe. Autobus jest, ale tylko z dworca PKP w Rokietnicy.
Nic tylko kupić popcorn i kibicować nowemu CEO konkurencji, aby szybko Was zmiótł z rynku.
