Odpowiadając pracownikowi, który tak naprawdę jest "panią": Z całym szacunkiem, ale skoro "młodsze osoby nie mają doświadczenia", to kto je zatrudnił? Kto je wprowadzał, szkolił, albo raczej - nie szkolił i pozwalał, żeby były rzucane na głęboką wodę bez wsparcia? Przecież to nie one same się zatrudniły, a już na pewno nie wymyśliły sobie absurdalnego systemu pracy opartego na plotkach, lęku i łasce jednej czy drugiej królowej.
Zamiast obwiniać młodych pracowników za brak doświadczenia, może warto się zastanowić, dlaczego ci kompetentni odchodzą tak szybko i dlaczego nikt z zewnątrz nie chce objąć stanowisk, które z jakiegoś powodu cały czas się zwalniają. To nie są "roszczeniowe postawy” – to normalne oczekiwania co do szacunku, komunikacji i zwykłej przyzwoitości w pracy.
Ta firma miała potencjał. Miała ludzi. Miała rynek. A potem wszystko rozwaliło się o czyjeś ego, brak planu i wieczne jakoś to będzie.
Dzisiaj nie trzeba być psychologiem ani detektywem, żeby zrozumieć, że coś tu bardzo nie gra. Ludzie piszą jedno i to samo: mobbing, chaos, brak wizji, brak rozwoju, ciągłe kłamstwa, wyniszczająca atmosfera i protekcjonalne traktowanie. I co firma robi? Wkleja odpowiedź, która wygląda jak korpo-generator frazesów na dopalaczach, gdzie "zmiany są potrzebne”, „ludzie przychodzą i odchodzą” i „mamy solidne fundamenty”.
Otóż nie, nie macie. Macie rotację, brak zaufania, i ludzi, którzy po wyjściu z pracy odczuwają ulgę, że to koniec. I to mówi więcej niż jakakolwiek PR-owa przemowa.
A więc może warto przestać pisać bajki, a zacząć słuchać tych, którzy naprawdę chcieli coś zbudować, ale zostali zmiażdżeni przez beton i wszystkowiedzącą "panią", która tak naprawdę na niczym się nie zna. Stworzyliście super firmę tylko dlatego, że trafiliście na odpowiedni czasy i odpowiednią niszę. A o zarządzaniu firmą i ludźmi, nie macie zielonego i bladego pojęcia.
