Opinie o Polska Grupa Farmaceutyczna Łódź Zbąszyńska 3

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(1046)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

kolorek

06.06.2026 15:16

Były pracownik

PGF to bardzo smutna firma. Nie wiem, czy tak wygląda atmosfera we wszystkich oddziałach, ale w łódzkim poświęciłam pare lat życia i przede wszystkim sporo zdrowia. Na przestrzeni tych lat przewinęłam się przez pare sektorów, kilku szefów, dyrektorów, prezesów etc. i nie widać w tym żadnej przyszłości. Zatrudnienie opiera się na modelu jak się Panu/Pani nie podoba - tam są drzwi, więc w ciągu mojej pracy byłam świadkiem, jak ilość doświadczonej załogi zmniejszyła się ze zdecydowanej większości do po prostu braku. Z tego powodu jakość oferowanych przez firmę usług poleciała ostro w dół, a tym samym i obrót. Firma po redukcji doświadczonej i długoletniej załogi zaczęła łatać dziury APTowcami ze Wschodu, którzy gorzej, ale jako tako pracowali. Kiedy nasi koledzy stali się za drodzy, zaczęli sięgać dalej, do Ameryki Południowej, Azji Południowo-Wschodniej i Afryki, którzy nie pracowali już w ogóle, a do tego doszła jeszcze większa bariera językowa, kierownicy zmiany nie znając podstaw języka angielskiego nawet nie próbowali zwracać takim uwagi, za to ciebie pogonili za 2 minuty dłuższej przerwy. Degradacja postępowała, doszło do tego stanu, że ściągano ludzi, którym wcześniej podziękowano bądź odeszli na emeryturę bo nie chciano im dać większej stawki, na zleceniówkach by pomogli ugasić jakiś pożar bądź przyuczyli nowego, świeżo zatrudnionego pracownika wrzuconego na głęboką wodę. Dyrektorzy, którzy przychodzą opomiarować twoją prace i „zoptymalizować” proces na niczym się nie znają, a już na pewno nie na przedmiocie swojego zadania? Codzienność. Coś się psuje? Nikt nie wie jak naprawić, a nawet nie zna numeru do serwisu. Alarm przeciwpożarowy się włączył, zalewa hale deszczem niszcząc leki i elektrykę? Nikt nie ma zielonego pojęcia jak to wyłączyć. Kierownicy nawet nie wiedzą gdzie jest miejsce zbiórki ewakuacyjnej! To, że ludzie tobą zarządzający kompletnie nie znają procesu i nie potrafią robić nawet w podstawowej wersji tego co ty jest oczywiste, ale nawet „zarządzać” nie potrafią. Jedna zmiana nie robi nic, rzeczy, które powinny zostać wykonane do rana leżą odłogiem i nikt się niczym nie przyjmuje, tylko po to, żeby wyrzucić wszystkich o 2 czy 3 w nocy bo „nie ma pracy” Po czym przychodzi poranna zmiana i nie wie w co mam włożyć ręce bo nic nie jest zrobione, a już powinno wyjechać. PGF przy tym jest w pełnym znaczenia tego słowa firmą rodzinną, stanowiska kierownicze i te wymagające trochę mniejszej eksploatacji są osadzone znajomymi, koleżankami i innymi. Dobrze żyjesz ze swoim przełożonym? Mówisz dzień dobry na klatce? Można wybaczyć ci wszystko, picie, bicie czy obiboctwo. Jedni muszą zasuwać kiedy pot leci po plecach, drudzy hasają ze swoimi ziomkami na petunie czy kolejny raz do automatu ze spożywką. Ludzie są nakręcani przeciwko sobie przez niesprawiedliwe podejście zarządzających. Ilość przypisywanych ci obowiązków i odpowiedzialności rośnie wykładniczo do liczby doświadczonych pracowników natomiast twoja wypłata spada proporcjonalnie do obrotu, myślę, że każdy przeliczy sobie to sam. Systemy premiowe zmieniane już x razy i hucznie reklamowane przez objazdowy cyrk jakiegoś dyrektora jest skonstruowana tak, żeby zapłacić ci jak najmniej. W składniki twojej premii są przypisywane rzeczy na które KOMPLETNIE nie nasz wpływu, tak, żebyś już nawet nie miał nadziei na jej wypracowanie. Kolejne elementy kontroli, RFM, kamery, czytniki kart to potrzebna inwestycja, na którą środki są, podwyżki czy modernizacja sprzętu to zbędna rozrzutność. Miejsce bez przyszłości, ciężkie, obciążające i wykańczające. Długo zbierałam się do zmiany, ale teraz robię połowę tego co robiłam, za więcej i w lepszej atmosferze. Kto wcześniej pracował w tym cyrku, ten poradzi sobie chyba już wszędzie. Praca dla ludzi, którzy muszą chwycić się brzytwy. W krótkich słowach nie polecam pracy w tym miejscu, a nawet odradzam.

kolorek

06.07.2026 21:05

Były pracownik

Czy ty w ogóle pracowałeś w tej firmie? Jak nie, to co cie tak interesuje, że zaglądasz tutaj co chwile i wdajesz się w dyskusje i oceny?

Bartosz

07.07.2026 16:11

Inne

Nie pracuje i pewnie nigdy nie będę pracował. Po co się wdaje? To chyba logiczne, żeby ktoś odpowiedział.

Signum

13.03.2026 16:44

Asystent AI

Hej, jak wygląda praca jako kierownik kategorii w zakupach i bezpośredni kontakt z dostawcami? Ktoś może podzielić się, jak tu faktycznie wygląda wynagrodzenie i system premiowy? Warto aplikować? Oferują kartę sportową, dofinansowanie wypoczynku oraz wymagają minimum 2 lat doświadczenia w pracy w sieci detalicznej lub kategoriach produktowych. W oczekiwaniach pojawia się samodzielność. Można liczyć na rozwój kariery w dużej firmie.

#SpecjalistaDsZakupow

PrawdaBezFiltra

16.03.2026 14:02

Inne

Tę firmę radzę omijać szerokim łukiem. Niestety rzeczywistość pracy w tym miejscu bardzo szybko weryfikuje wszystkie obietnice składane na początku. Kandydatom przedstawia się wizję dobrych zarobków, premii, rozwoju i przyjaznej atmosfery, jednak w praktyce wygląda to zupełnie inaczej. Wymagane wskaźniki są ustawione na poziomie, który w wielu przypadkach jest po prostu nierealny do osiągnięcia. Nawet jeśli ktoś wkłada w swoją pracę dużo wysiłku, bardzo często znajduje się powód, by premię ograniczyć lub całkowicie ją odebrać. W efekcie pracownik wykonuje ogrom pracy, a na koniec miesiąca otrzymuje wynagrodzenie sprowadzające się w praktyce do najniższej krajowej. Najbardziej rozczarowujący jest jednak sposób traktowania pracowników. Zamiast szacunku i docenienia – nawet wobec osób z wieloletnim stażem – panuje atmosfera ciągłej presji, krytyki i umniejszania czyjejś wartości. Człowiek ma poczucie, że jego zaangażowanie i wysiłek nie mają żadnego znaczenia. Brakuje również podstawowego wsparcia ze strony przełożonych. Nie chodzi nawet o kwestie finansowe, lecz o zwykłe ludzkie podejście – słowo uznania, podziękowanie za dobrze wykonaną pracę czy elementarne poczucie, że pracownik jest ważną częścią zespołu. Niestety takich gestów tutaj praktycznie się nie doświadcza. Zamiast tego można odnieść wrażenie, że pracownik powinien być wdzięczny za sam fakt zatrudnienia, niezależnie od warunków i sposobu traktowania. Dlatego jeśli ktoś szuka miejsca pracy, w którym liczy się szacunek, uczciwe zasady i realne docenienie wysiłku pracownika, warto tę firmę omijać szerokim łukiem.

kolczyk

18.03.2026 12:15

Pracownik

@PrawdaBezFiltra czego wymagasz ? większość szeregowych pracowników ma większe pojęcie i wiedzę o tym co robi od przełożonych którzy biegają z wazeliną i szukają gdzie się zmieści, każdy z nich patrzy żeby utrzymać stołek, daj pan spokój, z tego miejsca trzeba uciekać ... zero przyszłości

PrawdaBezFiltra

17.03.2026 08:15

Inne

Czytam komentarze i postanowiłem również podzielić się wiedzą, co wyprawia się w transporcie i ekspedycji. Włosy się jeżą na głowie. Odeszła w nieznane nasza dyspozytorka -prawdziwy człowiek widmo. Niby była, niby pracowała, ale właściwie nikt jej nie widział. Cóż, najwyraźniej nasz ukochany krasnal Hałabała, cudowny kierownik powoli upadającego działu transportu, w porę się zorientował i wysłał młodą, sprytną dziewczynkę w „delegację”. Oczywiście w ramach jakiegoś tajemniczego nowego projektu. Wyjazd raczej w jedną stronę. Panienka myślała, że w PGF można się spokojnie zaszyć w swojej norce, a pensja będzie co miesiąc grzecznie spływać na konto za sam fakt istnienia. Te jej poranne telefony i SMS-y to już właściwie przechodziły do firmowej legendy: że dziś jednak nie przyjdzie, bo główka boli, innym razem brzuszek boli… czasem pewnie i powietrze było zbyt ciężkie do pracy. Naprawdę trudno było nadążyć za tym kalendarzem dolegliwości. No ale skoro brodaczek pozwalał na taką formę „zdalnej obecności”, to najwyraźniej wszystko było w najlepszym porządku. Dyspozytorka, której prawie nikt nie widział. Czy można się tak ustawić? Jak widać, można. Wystarczy odpowiednia aura tajemniczości i trochę dobrej woli ze strony przełożonego. Ale spokojnie, podobny los może spotkać również panią M.K- konia, też dyspozytorkę, gdy tylko brodacz poczuje, że jego stołek zaczyna się niebezpiecznie chwiać. A to wcale nie musi długo potrwać, szczególnie za sprawą właśnie tej pani, która ostatnio postanowiła powojować z jakością. A jak wiadomo, z jakością raczej się nie wygrywa. Bo w transporcie, delikatnie mówiąc, niewiele działa tak, jak powinno. Pieniędzy na inwestycje brak, więc jeśli jakość się uprze, wystarczy jeden niewinny przejazd z kierowcą w trasę i nagle znajdzie się tyle haczyków, że można by nimi obdzielić pół wędkarzy w kraju. I wtedy klacz przestanie być przyjaciółką. Zresztą już ostatnio krasnal musiał dość gęsto się tłumaczyć i biegać na górę, bo konik pozwolił sobie na wyjątkowo aroganckie odzywki wobec skwarka. A jak wiadomo w takich sytuacjach bajka szybko potrafi zamienić się w kronikę zdarzeń. Dobra wiadomość jest taka, że pojawiło się w końcu światełko w tunelu dla sprawiedliwości. Nasz ciepły pracuje teraz w ekspedycji z kolegami jak równy z równym – pięknie, solidarnie na trzy zmiany. I proszę, jednak można. Już nie muszę się gryźć w język i zastanawiać, jak to możliwe, że na tym samym stanowisku i z tym samym zakresem obowiązków tylko on mógł pracować jak pani z ZUS-u, elegancko od 6 do 14. A reszta? Cóż… reszta, pracując na trzy zmiany, czasem nawet nie wiedziała, jaki jest dzień tygodnia. Na szczęście ciepły jest po urlopie, więc zmianę grafiku powinien przyjąć bez większego wstrząsu. W końcu wypoczęty człowiek ma podobno znacznie większą odporność na takie niespodzianki.

Wąsacz

18.03.2026 09:07

Pracownik

O pracy w ekspedycji wiem więcej niż sama ekspedycja codziennie szukam sobie paczek bo panowie są tak zmęczeni życiem i zmęczeni jak parowóz po przebytej trasie.Okazuje się, że część zespołu ma naprawdę ambitne obowiązki. Na przykład nasz ‘ciepły’: rano śniadanko, potem chwila prywatnych spraw w toalecie, a później loty w internetowe światy i nic się w tym temacie nie zmieniło od dawna. Szukanie paczek, wydawanie towaru? To już zbyt wysoki level, chyba że ktoś lubi oglądać jak inni pracują. A jeśli ktoś liczy na miłość lub romantyczne uniesienia, to chłopaka tu nie znajdzie lepiej szukać gdzie indziej. Reszta dnia mija na plotkach, przeglądaniu internetu i komentowaniu wszystkiego, co się da. A obowiązki ekspedycji? Cóż, najwyraźniej są opcjonalne, a prawdziwa praca zostaje dla tych, którzy mają więcej szczęścia albo mniej plotek do rozprzestrzeniania.” No i patrzcie jaki paradoks? co innego mówicie o ciepłym do nas ,a co innego umieszczacie na stronoe .Co jest z wami nie tak panowie???

KIEROWCA

18.03.2026 10:10

Inne

Szkoda słów na jednego rozżalonego kierowcę i kilku innych smutnych pracowników, którzy przecież wylecieli "za darmo". Róbcie swoje i tyle, Szkoda tylko, ze pan "Wąsacz " nie ma odwagi tego powiedzieć wam w twarz To też wiele świadczy

Elektryczna lodówka

04.03.2026 19:36

Pracownik

Obserwuję z wysokości własnej moralnej ambony i muszę przyznać, jestem pod wrażeniem. Kilka wpisów, trochę prawdy podanej bez cukru i proszę: dział jakości przechodzi duchową transformację, reklamacje odkrywają kulturę osobistą, a uśmiech przestaje być towarem deficytowym. Czyli jednak da się. Cud? Nie. Konsekwencja. Powinienem otworzyć gabinet „Kołczing Człowieczeństwa – uczę podstaw w 3 spotkaniach”. Moduł pierwszy: „Dzień dobry to nie obelga”. Moduł drugi: „Uśmiech nie powoduje utraty stanowiska”. Moduł trzeci: „Szacunek nie boli”. Certyfikat drukowany na kredowym. Skwarek się bulwersował, że ktoś śmiał zauważyć brak kindersztuby. Jak widać, refleksja jednak przyszła, skoro nastąpiła tak spektakularna przemiana. Szkoda tylko, że impuls wyszedł ode mnie, a nie z poziomu przełożonej. Choć trzeba oddać sprawiedliwość — przełożona, ten sam sort, również przeszła przyspieszony kurs bycia miłym dla ludzi. Ekspresowe tempo. Można? Można. Wystarczyło odrobinę lustra. Dział reklamacji wyciszony, ton z opryskliwego zmienił się na ludzki, uśmiechy kierowane do kierowców jakby były czymś naturalnym. Rewolucja obyczajowa. Brawo ja. Jeszcze chwila i ktoś odkryje, że atmosfera w pracy nie musi przypominać poligonu. Pozostaje tylko temat fajek. Ja walczę z czasem, żeby zdążyć zjeść śniadanie, a obok trwa maraton spacerowo-nikotynowy. Jeden papieros zamienia się w dwadzieścia minut medytacji na świeżym powietrzu, kilka razy dziennie. W skali roku to już nie przerwa, to program lojalnościowy „Płać za obecność, pracuj opcjonalnie”. Może kiedyś i ten cud się wydarzy. A pan brodacz? Zakumplował się z koniem. Teraz trwa subtelne omamianie i budowanie sojuszy. Klasyka gatunku. Cwaniaczek, ślizgaczek szuka parasola ochronnego. Oby koń miał więcej instynktu niż ci, którym już kiedyś zaszkodził. Historia lubi się powtarzać, zwłaszcza gdy ktoś myli spryt z charakterem. Podsumowując : kultura wróciła na salony, ton złagodniał, ludzie odkryli, że można normalnie. A ja? Ja tylko „obserwuję sytuację”. Z lekkim uśmiechem. I poczuciem dobrze wykonanej, nieformalnej misji cywilizacyjnej.

szarak

05.03.2026 15:03

Pracownik

SKUPMY się na reklamacjach i transporcie – trzeba wziąć się za całe stado niepokornych owieczek. Od tej pory, jeśli panienki będą sobie siedziały na papierosku i żadna sprawa nie zostanie załatwiona na miejscu od razu idzie wyżej. Proponuję pobiegać w wolnym czasie to dotlenia umysł i poprawia krążenie zwłaszcza jak ma się dużą nadwagę. No niestety papieroski rządzą . Sugerowałaś że warto zgłosić coś do kierownika… cóż, do którego? Do starszej pani ?z reklamacji, Ona skrzeczy niczym rozdarty ptak, robi show i ma swój wierny oręż. Albo do pana S.Sz, który na widok starszej pani drży jak liść i tylko przytakuje jej jak wierny pies .Starsza pani komentowała wszystko na głos, myśląc, że ktoś zwraca na to uwagę naprawdę nie jest atrakcją, po prostu biedny człowiek, a firma patrzy i śmieje się do rozpuku. Może w końcu pan kotlet zajmujący się transportem profesjonalnie i przestanie traktować wybranych kierowców wybiórczo kto jest lepszy, kto gorszy bo to zależy od dnia. Niestety nie zdaje sobie sprawy, że między sobą rozmawiamy i wiemy, co mówi. Interesują go bardziej wpisy niż współpraca z nami, biedactwo na nic nie ma czasu no bo jak ?ale z ogłoszeniami parafialnymi biega po innych działach i komentuje. l wtedy do akcji wkracza jego wierna klacz razem tworzą duet idealny: on komentuje , ona potakuje- tworzą teorię spiskową , a reszt ogląda tę tandetę i nie może powstrzymać śmiechu.

No Polako

08.03.2026 11:54

Były pracownik

Cierpliwości.Zaraz wróci to zachowanie do normy.To ich standard.Ci toksyczni.Będą toksyczni.I cwańsi.Możesz oczekiwać skarg za plecami.

szarak

11.02.2026 14:12

Inne

Chciałabym zacząć od tego, że temat zarządzania transportem został już dokładnie przeanalizowany i nie ma sensu do niego wracać wszyscy wiemy, ile jest tam ,,za uszami”, więc można odłożyć to na bok. Teraz czas w końcu przyjrzeć się temu, co dzieje się naprawdę tu i teraz czyli naszej codziennej pracy w dziale reklamacji. I cóż tu powiedzieć… dział reklamacji działa jak własne „państwo w państwie”. Kontakt z pracownikami jest absolutnie inspirujący zwłaszcza z panią o inicjałach P.M., która mistrzowsko pokazuje, jak zniechęcić kogokolwiek do zgłaszania problemów. Próba załatwienia nawet najprostszej sprawy staje się testem cierpliwości i wytrzymałości psychicznej. Atmosfera? Można ją nazwać „motywującą do zwolnienia się samemu”. Przerwy na papierosa powtarzają się wielokrotnie w ciągu dnia i trwają 15–20 minut każda, jakby były priorytetem numer jeden. Próba pilnego kontaktu? Lepiej uzbroić się w cierpliwość. A gdy pracownicy zamykają się w swoim prywatnym pokoiku na posiłek, wszelkie próby kontaktu kończą się „wyraźną niechęcią”. Idealny przykład autonomii i samowystarczalności. Największe „osiągnięcie” kierowniczki działu? W ostatnim czasie z pracy odeszły dwie osoby... kierowcy – niewątpliwy dowód, jak skutecznie można „motywować” zespół do odejścia. Ale oczywiście wszystko jest w najlepszym porządku w końcu kierowniczka ma duże doświadczenie i powinna mieć wszystko w głowie poukładane, prawda? a tak nie jest -osoba wyniosła wręcz opryskliwa ,a nawet wulgarna. A żeby dopełnić pełen obraz „profesjonalizmu”, dochodzi tzw. Święta Trójca trio kierownicze, które spędza większość czasu na wspólnych fajeczkach. A jeśli już wyjdzie się na ekspedycję, bo coś jest potrzebne? Najgorzej – można liczyć na publiczne krzyki w całej firmie. Wyobraźnia podsuwa scenariusze lepsze niż w każdej dramatycznej telenoweli. Podsumowując: dział reklamacji działa w pełnej autonomii, priorytety są ustalane według własnych reguł, a standardy pracy i dostępność dla innych pracowników wydają się pojęciami raczej abstrakcyjnymi. Jeśli ktoś liczy na sprawną obsługę lub wsparcie w pilnej sprawie cóż, najwyraźniej najlepiej poczekać, aż wszystkie „priorytety” działu zostaną zrealizowane. Wydaje się, że dokładne przyjrzenie się organizacji pracy, sposobowi komunikacji i zachowaniom kierownictwa nie jest już tylko zasadne, ale wręcz konieczne, jeśli firma chce uniknąć dalszej frustracji, chaosu i efektu „państwa w państwie”.

Elektryczna lodówka

16.02.2026 15:09

Pracownik

Ach, dział reklamacji – prawdziwe państwo w państwie! Kierowniczka tam rządzi niczym absolutny monarcha, boskością firmową, a przy tym kultury osobistej… cóż, brak. Fajka za fajką, a reszta śmiertelników liczy każdą sekundę pracy jak zegarmistrz. Ale spoko, bo Sz. Ś . patrzy na to z pełnym przyzwoleniem, a czasem nawet chętnie dołącza do „rytuału” – w końcu kto by nie chciał popić herbatki w glorii przywódcy? No i oczywiście, jeśli ktoś nie wyniósł manier z domu, firma chętnie o tym zapomina – przecież kultury w biurze nie hodujemy, prawda?

Burak

17.02.2026 18:01

Inne

Czytam i ręce mi opadają. Miałam przyjemność, tak- przyjemność! pracowac pewien czas w Dziale Reklamacji. Drugiej tak kompetentnej ( kompetencja nie znaczy w (usunięte przez administratora) uprzejmej) osoby jak Ewa Morawska nie poznałam w żadnym dziale. To jest człowiek który trzyma w ryzach cały dział, praca jest wykonana, każdy problem jest rozwiązany. Chyba tym powinien cechować się każdy kierownik? Nie w jego obowiązkach jest rozdawanie uśmiechów i szczerzenie zębów do każdego chociaż ja uwazam cięty zart Ewy za zaletę! Zależy kto co lubi natomiast tutaj wg mnie wytyczna powinno byc to jak prowadzi swój dział. Nie żyjemy w czasach niewolnictwa, czas na przerwę to czas pracownika by odpoczac chociażby od monitora i to jak go spędza zależy tylko od niego. A ze ktoś z tego powodu ma bol d to jego problem. Ocenianie ludzi jest paskudne, nie podoba mi sie ocenianie pod wpływem nerw i emocji wypisując tutaj incognito swoje zale i frustrację. Polecam podejść do osoby którą sie obmawia i szczerze porozmawiać. Będziecie szczęśliwszymi ludźmi 😊