Ten wpis jest kolejnym sygnałem kierowanym do Zarządu, wynikającym z rozmów prowadzonych na zakładzie z wieloma pracownikami, którzy podzielają podobne obawy dotyczące sytuacji na piekarni i sposobu zarządzania. Nie jest to głos jednej osoby, lecz efekt rozmów i problemów, o których pracownicy mówią między sobą.Chcielibyśmy zwrócić uwagę na sytuację, która z perspektywy pracowników wygląda zupełnie inaczej, niż być może przedstawia się ją na wyższych szczeblach. Czy Zarząd naprawdę wie, co dzieje się na piekarni?Problemy są zgłaszane, rozmowy z kierownikiem piekarni się odbywają, ale mimo tego sytuacja stoi w miejscu. Kiedy próbujemy szukać pomocy u innych kierowników są obietnice ale ostatecznie nic się nie dzieje bo wszystko jest zamiatane pod dywani tu mamy wrażenie że główny kierownik nie chce zmian wraz z dyrektorką Ile razy można zgłaszać te same problemy, skoro nie widać konkretnych działań ani poprawy? Trudno oprzeć się wrażeniu, że niektóre sprawy zamiast rozwiązywać, po prostu ucichają. Dlatego pojawia się pytanie, czy zgłoszenia pracowników są traktowane poważnie, czy najważniejsze jest to, żeby niewygodne tematy nie wyszły poza zakład. Jak firma ma się rozwijać, skoro problemy pozostają nierozwiązane, a ludzie tracą zaufanie do osób, które powinny ich słuchać?Niepokoją również sytuacje związane z piekarnią na Krakowiaków. Pokazują one, jak ważne jest, aby sposób zarządzania i wykorzystywania stanowisk służbowych nie prowadził do sytuacji, w których niewygodne sprawy pozostają bez odpowiedniego wyjaśnienia. Stanowisko powinno oznaczać większą odpowiedzialność, a nie możliwość decydowania o tym, które problemy zostaną rozwiązane, a które przemilczane.Kolejną kwestią budzącą wątpliwości są kompetencje niektórych brygadzistów i to, czy rzeczywiście radzą sobie z powierzonymi im obowiązkami. Wśród pracowników pojawiają się głosy krytyczne dotyczące sposobu wykonywania przez nich pracy i zarządzania zespołem . Warto, aby również ten temat został rzetelnie oceniony.Coraz częściej można odnieść wrażenie, że w naszym zakładzie o zmianie stanowiska nie decydują wiedza, doświadczenie czy zaangażowanie, ale przede wszystkim znajomości i wzajemne układy. Przesuwanie pracowników na inne stanowiska, aby mieć tam „swojego człowieka”, budzi pytania o uczciwość i przejrzystość decyzji kadrowych. Czy naprawdę liczą się kompetencje, czy raczej relacje z osobami na wyższych stanowiskach? Aktualnie wszyscy żyją kto będzie kolejnym brygadzistą. Kolejnym problemem jest równe traktowanie pracowników poruszane tutaj nie jednokrotnie i też było obiecywane że będą zmiany a apropo zmian obowiązują wszystkich: 6:00–14:00, 14:00–22:00 i 22:00–6:00. Dlaczego więc niektórzy pracownicy z Ukrainy mogą wychodzić wcześniej, ponieważ spieszą się na autobus, podczas gdy pozostali muszą pracować do końca zmiany? Idąc do pracy, widzę już o 5:45 pracowników z Ukrainy czekających na przystanku, choć ich zmiana powinna kończyć się o 6:00. Wielu z nas również ma autobusy i własne obowiązki, ale nie każdy może liczyć na takie ustępstwa. Nie chodzi o narodowość, lecz o równe zasady dla wszystkich.Podobne wątpliwości dotyczą wizyt na palarni. Czy niektórzy pracownicy mają abonament na dodatkowe przerwy? Zdarza się, że jedni nie mogą wyjść zapalić nawet raz podczas zmiany, podczas gdy inni, w tym ulubieńcy kierowników i brygadzistów, wychodzą po kilka razy. Gdzie tu równe traktowanie? Zasady powinny obowiązywać wszystkich jednakowo, a nie zależeć od sympatii przełożonych.Warto również poruszyć kwestię podwyżek i działalności związków zawodowych. Związki chwaliły się walką o podwyżki, ale wczesniej zabrano premię, a teraz można odnieść wrażenie, że oddano nam to, co wcześniej zabrano, i przedstawia się to jako sukces. Gdzie w tym wszystkim jest rzeczywista podwyżka i prawdziwa walka o interesy pracowników? Pracownicy mają prawo oczekiwać konkretnych efektów, a nie tylko obietnic i chwalenia się osiągnięciami.Zarządzie, prosimy, abyście nie opierali swojej oceny sytuacji wyłącznie na informacjach przekazywanych przez osoby zarządzające które nie chcą wam przekazać faktycznej sytuacji na piekarni bo jest to im na ręke . Porozmawiajcie również z pracownikami i sami sprawdźcie, jak wygląda codzienność na piekarni. Tylko wtedy będzie można uzyskać pełniejszy obraz sytuacji i zrozumieć, z jakimi problemami mierzą się ludzie każdego dnia.Firma to nie prywatny folwark. Żadne stanowisko nie powinno być narzędziem do chronienia własnych interesów, faworyzowania wybranych osób ani zamiatania niewygodnych spraw pod dywan. Oczekujemy przejrzystych decyzji, uczciwego traktowania i jednakowych zasad dla wszystkich pracowników.Jeżeli chcemy, żeby sytuacja się poprawiła, potrzebujemy konkretnych działań, otwartej komunikacji i gotowości do zmierzenia się z problemami, zamiast udawania, że ich nie ma.Mamy nadzieję, że Zarząd potraktuje te uwagi poważnie, przyjrzy się sytuacji na piekarni i podejmie działania, które przyniosą rzeczywistą poprawę.