To co się dzieje w całym przemyśle górniczym można chyba zobrazować na przykładzie takiej oto sytuacji. Jest sobie spółka której właścicielem jest jakieś Państwo, czyli w sumie wszyscy obywatele - a według starej komunistycznej zasady jak coś jest państwowe to jest niczyje, więc co tam komu na tym zależy. Na stanowiskach zarządczych siedzą ludzie którzy słabo znają się konkretnej branży, po kilku miesiącach zarządzania odchodzą dostając bardzo duże odprawy, w międzyczasie mówi się że firma ledwo zipie, przychodzą następni co się nie znają, mówią musimy restrukturyzować (jedno z bardziej modnych słów ostatniego 25 lecia). Restrukturyzacja polega na wyprzedawaniu wszystkiego co się da, nie po dobrej cenie tylko po byle jakiej, żeby starczyło na następny miesiąc, więc później sięga się po pracowników, obniża pensje, zwalnia z pracy. Po pewnym czasie kolejni zarządzający też odchodzą bo nie potrafili sobie poradzić z problemem. No i co na końcu jest likwidacja bo już niema co sprzedać i niema kogo zwolnić. Jak się w końcu ludzie skrzykną i zaczynają protestować to się ich oczernia w mediach, że są roszczeniowi, bo przecież wszyscy mają przerąbane.
Przypomina Wam to coś?
Zrozummy, gdyby Państwowymi firmami kierowali menadzerowie z prawdziwego zdarzenia, te firmy nie musiały by być likwidowane. A tak mamy sytuację jakby do bolidu formuły 1 wsadzić woźnicę z dorożki, jasne że pojedzie ale kwestią czasu jest to że w końcu roztrzaska bolid. Pozdrawiam, i polecam włączyć myślenie a wyłączyć bezzasadne poplecznictwo.
