Chciałbym podzielić się moim doświadczeniem z procesu rekrutacyjnego, które – mówiąc delikatnie – było jednym z najgorszych, jakie miałem okazję przeżyć w swojej karierze.
Była to ostatnia rozmowa rekrutacyjna, z Operations Managerem działu Collections, która drogo ścisłości miała sprawiać wrażenie ostatniej.
Już na wstępie osoba prowadząca rozmowę spóźniła się ok 15 minut, informując mnie że „ona nie ma czasu”. Taka uwaga, szczególnie podczas rozmowy rekrutacyjnej, była, delikatnie mówiąc, nie na miejscu.
Rozmowa odbyła się w języku polskim, mimo że stanowisko wymagało pracy po angielsku. Gdy zapytałem, dlaczego nie korzystamy z języka angielskiego, usłyszałem tylko: „Co to ma za znaczenie?”.
Zamiast merytorycznych pytań czy rozmowy o moich kwalifikacjach, całość skupiła się na podważaniu moich kompetencji zawodowych. Dodam, że żadnych pytań technicznych również nie było.
Dodatkowo, usłyszałem, że w firmie nie ma miejsca na work-life balance, bo to „amerykańska firma” z projektami, które wymagają pełnej dyspozycyjności. Nadgodziny? Codzienność. I to wręcz oczekiwana od pracownika.
Atmosfera rozmowy była wręcz toksyczna – arogancka, negatywna, bez cienia sympatii czy profesjonalizmu.
Gdyby to miało być odzwierciedlenie codziennej pracy w tym zespole, mogę z pełnym przekonaniem powiedzieć, że nikt świadomy nie powinien tam pracować.
Po tej rozmowie nie miałem najmniejszych wątpliwości, że nie chcę być częścią takiej organizacji. Myślę, że warto zwracać uwagę na takie sytuacje, bo one wiele mówią nie tylko o osobie prowadzącej rozmowę, ale też o kulturze całej firmy.
Podsumowując: nie polecam.
