Karl Malone
10.02.2026 19:30
Pracowałem tam 3,5 roku i zdecydowanie odradzam.
Rozbieżność pomiędzy amerykańsko sztucznym działem HR, a PRLowskim (usunięte przez administratora) który mieści się na dole (hala produkcyjna) jest wręcz porażająca i do ostatniego dnia nie byłem w stanie się przyzwyczaić.
Wieczna presja(usunięte przez administratora)ze strony przełożonych (linia MUK/PEC, (usunięte przez administratora) mega stresujący klimat, wprowadzany przez brygadzistów, którzy odreagowali frustracje wywołane kontaktem z(usunięte przez administratora)(w cudzysłowie, bo ciężko przechodzi przez gardło ta nazwa na poważnie - chłop ze znajomościami, ale zupełnie na niczym się nie znający) na pracownikach, głupie teksty i wodzenie za nos w sprawach tak błahych, jak chęć wzięcia jednego dnia urlopu w miesiącu (i to nie nagle, zapytanie z tygodniowym wyprzedzeniem).
Najgorsze były pierwsze zmiany, na których skumulowanie stresogennych czynników było wręcz rakotwórcze - a to "(usunięte przez administratora)chodzi", więc wszystko ma się błyszczeć i kij z produkcją, ważne, żeby wiórek nie leżał i plamka oleju była wytarta, albo jakiś zagraniczny audyt, gdzie wszyscy mają stać na baczność i zasuwać, nawet gdy nie było nic do roboty...
Doszło do tego, że ja, facet po czterdziestce, szedł do zakładu z gulą w gardle i odruchem wymiotnym ze stresu (wcześniej, przez ponad 20 lat pracy w innych miejscach nigdy nie miałem takiego uczucia), czując się jak jakiś "uczniak" po przenosinach w zupełnie obce miejsce.
Przeszkolenie na konkretną maszynę pod okiem sympatycznego kolegi nie zdało się na wiele, bo później okazało się, że akurat zleceń na tę maszynę jest niewiele, więc rzucano mnie na inne stanowiska, o których nie miałem zbyt wiele pojęcia (włącz/wyłącz, usuń zacięcie, zrób pomiary, wypełnij papiery), a wymagano ode mnie bym (bez żadnego przeszkolenia) dobierał oprzyrządowanie i ustawiał te maszyny od podstaw i wieczne pretensje/docinki w stylu "czemu to jeszcze nie idzie?" i "co tak mało/słabo?".
(usunięte przez administratora)zero wsparcia, jedynie koledzy z brygad fajni i pomocni, choć często byli za udzielanie tej pomocy karceni ("nie gadajcie ze sobą, bo (usunięte przez administratora)zobaczy i będą zwolnienia").
Koniec mojej umowy na czas określony zbiegł się z okresem zwolnień, więc spodziewałem się, że nie zostanę tam na dłużej i bardzo dobrze się stało - dzięki temu pracuję w miejscu, do którego aż chce się przychodzić, gdzie jest sympatyczna i luźna atmosfera (a każdy i tak wywiązuje się ze swoich obowiązków), gdzie przełożony odnosi się do pracownika z szacunkiem i gdzie płacą lepiej.
Samo wynagrodzenie nie było najgorsze, płacone zawsze w terminie, "wczasy pod gruszą" co roku (i to nawet bez konieczności brania dwutygodniowego urlopu) do tego nadgodziny (jeśli kopnął nas zaszczyt otrzymania zaproszenia na takowe, bo trzeba było być absolutnie niezbędnym, albo mieć dobre układy z (usunięte przez administratora) premie świąteczne - to było ok, więc jeśli ktoś patrzy pod tym kątem to tu nie było tragedii.
Tak czy siak wszystkie wcześniejsze opinie o (usunięte przez administratora) wzmianki o(usunięte przez administratora) i zupełnie nieprofesjonalnej kadrze kierowniczej, na które się tu natknąłem, osobiście potwierdzam, a piszę w sposób tak ułożony i kulturalny jedynie z tego względu, żeby nie zostać ocenzurowanym - gdy myślę o Bimecie, cisną mi się na klawiaturę same niecenzuralne epitety, więc niech nikogo nie zmyli ten stonowany styl wypowiedzi.
Praca tylko dla ludzi o mocnych nerwach, najlepiej z zerowym szacunkiem do siebie samego - stanowczo odradzam - obyście nigdy nie musieli tu trafić.