Jarosław Kowalski
10.10.2018 10:17
Podsumowanie rozmów Zespołu Relacji Pracowniczych z pracownikami oddziału BZ WBK - 01.07.2016 :
"Każdej osobie zadano pytania o atmosferę w zespole, współpracę, przebieg spotkań zespołowych , styl zarządzania dyrektora oraz zgłoszenie na skrzynkę etyki.
Parę osób przytoczyło kilka sytuacji w których pani dyrektor reagowała emocjonalnie, podawali cytaty: "Ty mi nie będziesz mówić co mam robić", "Jak będziecie tak pracować to was wszystkich pozwalniam", "Jeśli nie chcesz, nie musisz tu pracować".
Pracownicy relacjonowali że pani dyrektor ma zwyczaj siadania na sali operacyjnej naprzeciwko stanowisk kasowych i obserwuje ich pracę. Pani dyrektor nie informuję doradców wcześniej o tym że będzie się m przyglądała, nie tłumaczy też dlaczego to robi.
Według pracowników pani dyrektor pilnuje żeby na przerwy chodzili pojedynczo (oddział 10 osobowy). Rozmowy na przerwie czy przystawanie w korytarzu, aby poruszyć nawet biznesowe tematy, pracownicy odbierają jako niemile widziane przez przełożoną. Gdy dwie osoby są na przerwie pani dyrektor przychodzi i przerywa, czasem prosi o zejście do klientów. Część pracowników mówiła o tym że rozmawia się po kryjomu, doradcy boją się rozmawiać w korytarzu, nawet jeśli przekazują sobie klientów, w obawie że przyjdzie pani dyrektor i zobaczy że nie pracują. Kilka osób mówiło o sytuacjach, gdy doradcy pomagali sobie nawzajem, pani dyrektor upominała ich, zwracała im uwagę, że mają sami szukać rozwiązań.
Kilka osób wspomniało , że zdarzyło się że gdy pani dyrektor włączała się w sytuację konfliktową doradcy z klientem, przyznawała rację klientowi, upominając doradcę.
Większość pracowników chwali atmosferę w oddziale jaka panowała przed objęciem stanowiska dyrektora przez panią M.M. Pracownicy byli przyzwyczajeni do otwartych rozmów, wsparcia dyrektora przy obsłudze klienta. Teraz pracownicy obawiają się rozmawiać między sobą, śmiać się żeby dyrektor nie zwróciła im uwagi że nie pracują.
Wszyscy pracownicy pracują w oddziale dłużej niż obecna pani dyrektor, zatem mają porównanie jak wyglądało zarządzanie jednostką wcześniej.
Pracownicy odczytują zachowanie przełożonej jako kontrolowanie ich pracy, pilnowanie ich, szukanie okazji do krytyki, uznają to za brak zaufania ze strony dyrektora. Niektóre osoby interpretują kontrole kontaktów między pracownikami jako chęć sprawienia aby relacje między nimi były gorsze. Taka sytuacja jest dla nich stresująca.
Jeden pracownik twierdzi że boi się zwrócić uwagę pani dyrektor jeżeli się z czymś nie zgadza. Jest to przez tę osobę wiązane z możliwością utraty pracy. Dwie osoby stwierdziły że pracownicy boją się zgłaszać nieprawidłowości bo mają obawy że w konsekwencji stracą pracę. Inna osoba wprost powiedziała że nie ma zaufania do procesu i jej zdaniem pracownicy ponoszą konsekwencję (np: przeniesienie do innego oddziału, rozwiązanie umowy ) w sytuacjach potencjalnego konfliktu z przełożonym."
W podsumowaniu natomiast stwierdzono: "Skala nie właściwych zachowań pani dyrektor nie jest duża, jednak przy jednoczesnym braku jasnej komunikacji z pracownikami zachowania te mogą być interpretowane negatywnie. Podsumowując zarzuty podejrzenia o mobbing nie zostały potwierdzone. Zachowanie pani dyrektor oraz ich interpretacja wynika z braku bezpośredniej komunikacji między pracownikami a przełożoną. Cel na następne kilka miesięcy dla dyrektora oddziału to budowanie zespołu i integracja."
Co musiałoby się wydarzyć i jak długo trwać aby pracodawca przyznał że w jego firmie występują przypadki mobbingu?
