Nazywajmy rzeczy po imieniu. Począwszy od 2020 roku (a więc akurat teraz mija już 5 lat), wraz z odejściem Leona, w zakładzie rozpoczęła się równia pochyła. Z tym, że rok 2020 był jeszcze rokiem przejściowym, nie najgorszym. Po pierwsze, do początku maja 2020 roku obowiązki prezesa pełnił Świętej Pamięci Prezes Dominik, który owszem, oczywiście nie miał takiej smykałki do zarządzania jak Leon, jednak przynajmniej nie szkodził, była stabilizacja, oparcie się na dotychczasowej, sprawdzonej, skutecznej i doświadczonej kadrze. Później (cały czas mówimy o 2020 roku) nastąpiła kompilacja niekorzystnych czynników, które jednak skutecznie neutralizowali niezwykle doświadczeni i tym samym kompetentni mistrzowie jak Leszek A., Wacław P., Henryk K., Jerzy T., Stanisław J. itd. Większości z nich nakazano całkowite pożegnanie się z zakładem maksymalnie do końca 2020 roku. W 2020 roku nastąpiło też pożegnanie z zakładem tak cennych ludzi jak chociażby Ryszard K. Potraktowano tych ludzi w ówczesnym 2020 roku wyjątkowo nieładnie. Owszem, wszyscy już byli wówczas w wieku emerytalnym, ale cóż z tego? Oni chcieli dalej pracować, a czy w ich miejsce wybrano godnych ich następców?
