Opinie o Fundacja Dziewczynka z Zapałkami Łódź

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(96)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Gosia

27.06.2017 19:09

Inne

Przepraszam za brzydką literówkę. Ponawiam wpis już prawidłowo. Pracowałam w tej fundacji w 2008/09 roku zarówno w biurze - przy organizacji akcji zbierania pieniędzy w marketach, organizacji wycieczek i innych atrakcji dla dzieci - jak również wyjeżdżałam z dziećmi jako opiekun na akcje. Owszem szukaliśmy sponsorów, prawdą jest też, że wypłaty pracownicze były skromne i z pieniędzy zebranych przez fundację. Tylko dlaczego to kogoś dziwi? Przecież tak ma prawo działać fundacja. Niektóre fundacje zatrudniają tylko wolontariuszy i nie chcą płacić pensji, a ta płaciła najniższą krajową. Jeśli to komuś nie odpowiadało, to nie musiał podejmować tam pracy. Fundacja zatrudniała głównie młode osoby: studentów i absolwentów dla których była to w większości pierwsza praca. Sytuacja na rynku pracy była wtedy trudna, a ta fundacja dawała wielu ludziom szansę. Dla jednych to był staż np. w zawodzie grafika komputerowego, dla innych możliwość sprawdzenia się w roli organizatora, poznania i rozwijania swoich różnorakich talentów (plastycznych, muzycznych, pisarskich, językowych, pedagogicznych itp.), a dla niektórych wręcz szansa na przetrwanie. Rekrutacja była faktycznie nietypowa, bo trzeba było nie tylko powiedzieć o sobie, o swoich talentach i marzeniach, ale również opowiedzieć dowolną bajkę przed zebranymi specjalnie w tym celu pracownikami. Było nietypowo, kreatywnie i wesoło. Z fundacją współpracowało wtedy wielu nauczycieli, głównie jako animatorzy na akcjach lub opiekunowie na wycieczkach. Współpracowaliśmy ze szkołami w całej Polsce. Szkoły wyznaczały nauczycieli do współpracy z fundacją. Pomimo niskich zarobków i skromnych warunków jakie były wtedy w biurze (np. pracowałyśmy czasem po dwie przy jednym biurku i przy jednym komputerze), to praca ta dawała nam wiele satysfakcji i radości. Panowała rodzinna atmosfera wśród pracowników, mieliśmy dużo swobody i mogliśmy wykazać się kreatywnością. To nie były klimaty dla karierowiczów czy ludzi z wybujałymi ambicjami. Tacy sami szybko uciekali od nas. Szef starał się wszystkich zarazić swoją pasją pomagania ubogim dzieciom. Czasem myślałam, że ubodzy pomagają ubogim, ale dlatego mieliśmy poczucie misji i serce do tej pracy, zwłaszcza gdy widzieliśmy radość dzieci. Na każdej akcji w markecie wolontariusze, tj. dzieci pakujący zakupy klientów i zbierający do puszek, otrzymywały poczęstunek, posiłek od fundacji, a po 2-3 akcjach dodatkowo fundacja zapewniała wolontariuszom jakieś atrakcje np. basen, kino itp. Dzieci wiedziały, że pomagają ubogim i bardzo były z tego dumne. My zaś wiedzieliśmy, że bardzo często na te akcje zgłaszały się właśnie te biedniejsze dzieci. Raz na jakiś czas tj. min. 1- 2 razy w roku fundacja organizowała dla dzieci wielodniowe wycieczki połączone z licznymi atrakcjami. Fundacja prowadziła też na miejscu świetlicę i na pewno były opiekunki zatrudnione na etat. W latach, kiedy ja tam pracowałam, fundacja tętniła życiem. Wiele dobrych rzeczy się tam działo. O jedno tylko mieliśmy pretensję do właściciela, a mianowicie o to, że po pewnym czasie wymieniał pracowników biurowych. Zaangażowaliśmy się w to wszysko i trzeba było odejść. Taki miał pomysł na fundację - ciągle nowi ludzie. Tylko ci starsi, zasłużeni pozostawali długo. Myślę, że gdyby było tam tak źle, to nikt by nie żałował, że odchodzi z tej pracy. Ja zawsze będę ciepło wspominać "Dziewczynkę z zapałkami" i wspaniałych ludzi jakich tam poznałam. Z niektórymi do dziś utrzymuję kontakt i wiem, że podzielają moją opinię na temat fundacji. Wiem, że dziś fundacja przeżywa jakiś kryzys, a szkoda. Trzymam kciuki, żeby udało się jej przetrwać.

Gosia

27.06.2017 19:01

Inne

Pracowałam w tej fundacji w 2008/09 roku zarówno w biurze - przy organizacji akcji zbierania pieniędzy w marketach, organizacji wycieczek i innych atrakcji dla dzieci - jak również wyjeżdżałam z dziećmi jako opiekun na akcje. Owszem szukaliśmy sponsorów, prawdą jest też, że wypłaty pracownicze były skromne i z pieniędzy zebranych przez fundację. Tylko dlaczego to kogoś dziwi? Przecież tak ma prawo działać fundacja. Niektóre fundacje zatrudniają tylko wolontariuszy i nie chcą płacić pensji, a ta płaciła najniższą krajową. Jeśli to komuś nie odpowiadało, to nie musiał podejmować tam pracy. Fundacja zatrudniała w gównie młode osoby: studentów i absolwentów dla których była to w większości pierwsza praca. Sytuacja na rynku pracy była wtedy trudna, a ta fundacja dawała wielu ludziom szansę. Dla jednych to był staż np. w zawodzie grafika komputerowego, dla innych możliwość sprawdzenia się w roli organizatora, poznania i rozwijania swoich różnorakich talentów (plastycznych, muzycznych, pisarskich, językowych, pedagogicznych itp.), a dla niektórych wręcz szansa na przetrwanie. Rekrutacja była faktycznie nietypowa, bo trzeba było nie tylko powiedzieć o sobie, o swoich talentach i marzeniach, ale również opowiedzieć dowolną bajkę przed zebranymi specjalnie w tym celu pracownikami. Było nietypowo, kreatywnie i wesoło. Z fundacją współpracowało wtedy wielu nauczycieli, głównie jako animatorzy na akcjach lub opiekunowie na wycieczkach. Współpracowaliśmy ze szkołami w całej Polsce. Szkoły wyznaczały nauczycieli do współpracy z fundacją. Pomimo niskich zarobków i skromnych warunków jakie były wtedy w biurze (np. pracowałyśmy czasem po dwie przy jednym biurku i przy jednym komputerze), to praca ta dawała nam wiele satysfakcji i radości. Panowała rodzinna atmosfera wśród pracowników, mieliśmy dużo swobody i mogliśmy wykazać się kreatywnością. To nie były klimaty dla karierowiczów czy ludzi z wybujałymi ambicjami. Tacy sami szybko uciekali od nas. Szef starał się wszystkich zarazić swoją pasją pomagania ubogim dzieciom. Czasem myślałam, że ubodzy pomagają ubogim, ale dlatego mieliśmy poczucie misji i serce do tej pracy, zwłaszcza gdy widzieliśmy radość dzieci. Na każdej akcji w markecie wolontariusze, tj. dzieci pakujący zakupy klientów i zbierający do puszek, otrzymywały poczęstunek, posiłek od fundacji, a po 2-3 akcjach dodatkowo fundacja zapewniała wolontariuszom jakieś atrakcje np. basen, kino itp. Dzieci wiedziały, że pomagają ubogim i bardzo były z tego dumne. My zaś wiedzieliśmy, że bardzo często na te akcje zgłaszały się właśnie te biedniejsze dzieci. Raz na jakiś czas tj. min. 1- 2 razy w roku fundacja organizowała dla dzieci wielodniowe wycieczki połączone z licznymi atrakcjami. Fundacja prowadziła też na miejscu świetlicę i na pewno były opiekunki zatrudnione na etat. W latach, kiedy ja tam pracowałam, fundacja tętniła życiem. Wiele dobrych rzeczy się tam działo. O jedno tylko mieliśmy pretensję do właściciela, a mianowicie o to, że po pewnym czasie wymieniał pracowników biurowych. Zaangażowaliśmy się w to wszysko i trzeba było odejść. Taki miał pomysł na fundację - ciągle nowi ludzie. Tylko ci starsi, zasłużeni pozostawali długo. Myślę, że gdyby było tam tak źle, to nikt by nie żałował, że odchodzi z tej pracy. Ja zawsze będę ciepło wspominać "Dziewczynkę z zapałkami" i wspaniałych ludzi jakich tam poznałam. Z niektórymi do dziś utrzymuję kontakt i wiem, że podzielają moją opinię na temat fundacji. Wiem, że dziś fundacja przeżywa jakiś kryzys, a szkoda. Trzymam kciuki, żeby udało się jej przetrwać.

Niezadowolona i zawiedziona

12.05.2017 19:18

Inne

Zostałam zaproszona na rozmowę na stanowisko biurowe. To, że biuro jest w opłakanym stanie, ściany mają lata świeżości dawno za sobą, meble wysłużone a sprzęt przestarzały, nie powinien wcale dziwić - to w końcu jedna z wielu fundacji. Ale sama rozmowa to już był śmiech na sali. Aplikowałam na stanowisko biurowe, jeszcze raz to piszę, bo pytano mnie o następujące rzeczy: "Występowała pani na scenie?", "Potrafi pani negocjować?". Zgodnie z ogłoszeniem, dowiedziałam się o tym, że czasem trzeba wyjeżdżać w weekendy na eventy, ale jeśli chodzi o rozwinięcie tematu, to nie wyglądało to już tak ładnie - wyjazdy owszem, są, ale raz-dwa w miesiącu nie muszą być wcale standardem. Często tak jest, że w czwartek rano można się dowiedzieć o wyjeździe w piątek wieczorem bądź sobotę rano. Dowiedziałam się, że fundacja rzeczywiście miała pewne problemy z wypłatami dla pracowników, ale teraz wszystko jest pod kontrolą. Pierwszą rzeczą na tej rozmowie, jakiej się dowiedziałam, było wynagrodzenie - najniższa krajowa. Zapytano mnie jeszcze, czy chciałabym umowę o pracę. Byłabym zapomniała - wspomniano także o tym, że trzeba sprzątać biuro. Kiedy spytałam, jaki jest zakres obowiązków na stanowisku, na które aplikowałam, nie dostałam konkretnej odpowiedzi, a coś bełkotliwego: "Osoba na tym stanowisku powinna wyróżniać się pracowitością i odpowiedzialnością, a także umieć reagować na szybką zmianę sytuacji" - czy to można w ogóle nazwać odpowiedzią? Podsumowując - praca od poniedziałku do piątku plus czasem weekendy (dodatkowo płatne), występy na scenie, pozyskiwanie sponsorów (tak właśnie zinterpretowałam pytanie o moje zdolności negocjacji), sprzątanie biura. I teraz dodajmy do tego, że najniższa krajowa. Czyli praca biurowa czasem siedem dni w tygodniu za najniższą krajową, która z pracą biurową nie ma nic, ZUPEŁNIE NIC wspólnego. Dodatkowo, nie zadano mi żadnego pytania odnośnie mnie samej, doświadczenia, wykształcenia, dyspozycyjności - to był monolog, a cały ten monolog (rozmową tego nie nazwę, bo byłam tam jedynie słuchaczem) trwał kwadrans. Tylko kwadrans...

AGI

19.03.2014 12:09

Inne

Sama pracowałam dla fundacji dziewczynka z zapałkami codziennie po 8h w tym praktycznie zawsze w weekendy fakt okres wakacyjny i powiem jedno wielka KPINA Jeśli chodzi o wynagrodzenie organizacje pracy itp Stawka godzina jest rożna każdy ma praktycznie inaczej ,najczęściej jest to ok 6 zł na godzinę, po odliczeniu podatku ok 5, umowa zlecenie , na rozmowie kwalifikacyjnej zachęcają premia od tego ile się w puszcze zbierze jesli sie uzbiera powyżej 200 zł jest to 10 procent od tej kwoty ,oczywiście nikt niezostanie poinformowany o tym ze od premii zabierany jest podatek , po wypłacie sie człowiek dowiaduje bo mu kasy brakuje , a kiedy sie pyta stpe procentowa podatu Panie z księgowości nie umieją jej podać. Obowiązki rosną z dnia na dzień samemu praktycznie trzeba cale akcje prowadzić, organizacji brak. Jeśli chodzi o wynagrodzenie pracownicy zrobią wszystko byleby jak najmiej wypłacić jak najwięcej obcinać pensji , ze kwoty na protokole niewrażanie napsianei tp ,mi wyszło że za tydzien po8h za free robiłam ,żle pakowane komperty gdzie w środku piniażki sie mieszą i znów kasy niema bo nie widaomo kto ile mial w puszce. A ile z tych pieniędzy do dzieci trafia najmniej jak tylkoto mozliwe. Prezes organizacji , nie przygotowany do pracy , nie płacący podatków za fundacje miał sprawy karne w sądzie itp. Z wypłatami trzeba sie dopraszać, bo wciaż brakuje piniażków. Dieta jaka dieta ? jasię pytam na jednym wyjezdzie jakimbyłam dieta ograniczała sie do 10 zł na dzien gdzie trzbyło sie o nią wykłucać, brak na czas zorganizowanego noclegu ,wszędzie prezesi jego pomocnicy chodza i żebrzą darmowe posiłki , noclegi itp Podsumowując pensja marna oskubią cie jak będą mogli , dieta dla nich cos takiego nie istnieje a jak chcesz wiecej niz 10 zł na dzień to maja pretensje bo ile mozna jesć itp , każą coś kupić ze swoich Pieniaków apotem kasy ci nie oddadzą bo kazali wziąć paragon a później ze uznają tylko faktury . Nie polecam pracy ani jakiego kol wiek kontaktu z tą organizacją!!!!!!!!!