Opinie BNP Paribas Bank Polska Warszawa - 2129 opinii - GoWork.pl

BNP Paribas Bank Polska

Profil oficjalny - płatna współpraca

Aktualności(24)

Opinie(2129)

Aktualności(24)

Bank BNP Paribas w Polsce

Tu możesz

Co mówią pracownicy?

Dowiedz się więcej

Kontakt

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Olana klientka

02.03.2020 23:11

Inne

Warszawa, 02.03.2020 Reklamacja - wezwanie do spełnienia roszczeń reklamacyjnych w związku z rozpatrzeniem reklamacji zgodnie z wolą klienta. W dniu 30.12.2019 złożyłam w placówce banku reklamację nr: 2019/93460. Dnia 22.01.2020 otrzymałam informację mailową od p. M. K. o treści: „Szanowny Kliencie, w odpowiedzi na pismo otrzymane przez Bank w dniu 2019-12-30 dziękuję za przekazane uwagi. Postępowanie wyjaśniające wykazało, że ze względu na konieczność zebrania dodatkowych informacji w sprawie, termin rozpatrywania reklamacji wydłuży się. Wyjaśniam, że rozpatrzenie sprawy z zachowaniem należytej staranności wymaga od Banku dogłębnego zbadania wszystkich jej aspektów. Jednocześnie informuję, że stanowisko Banku w niniejszej sprawie przesłane zostanie niezwłocznie po jej rozpatrzeniu, nie później niż w ciągu 35 dni roboczych od dnia otrzymania zgłoszenia.” Do dnia 02.03.2020 nie otrzymałam odpowiedzi na złożoną reklamację 2019/93460, mimo upływu ponad 35 dniu roboczych (a także 60 dni kalendarzowych). W przypadku, kiedy bank nie dotrzyma terminu i udzieli klientowi spóźnionej odpowiedzi albo nie udzieli jej wcale to oznacza, że uznał reklamację. Mówi o tym z art. 8 ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym: „W przypadku niedotrzymania terminu określonego w art. 6 termin udzielenia odpowiedzi na reklamację, a w określonych przypadkach terminu określonego w art. 7 przedłużenie terminu na rozpatrzenie reklamacji, reklamację uważa się za rozpatrzoną zgodnie z wolą klienta”. Oznacza to, że Bank nie dopełnił ustawowego obowiązku wynikającego z art. 6 oraz art. 7 Ustawy, a więc tym samym Bank uznał moje wszystkie roszczenia zawarte w reklamacji 2019/93460, jako że Bank nie odpowiedział na reklamację 2019/93460 w ustawowym terminie 30 dni oraz wskazanym przez bank terminie 35 dni roboczych od dnia otrzymania zgłoszenia. Stąd też, wobec uznania mojej reklamacji 2019/93460 za rozpatrzoną zgodnie z moją wolą, wzywam Bank do wykonania, w terminie 14 dni od dnia złożenia niniejszego wezwania, wszystkich roszczeń reklamacyjnych zawartych w przedmiotowej reklamacji. Odpowiadając na niniejszą reklamację proszę mieć na uwadze, że poświadczanie nieprawdy grozi odpowiedzialnością karną do 5 lat pozbawienia wolności. Poświadczenie nieprawdy jest przestępstwem z art. 271 Kodeksu karnego: "§ 1. Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5".

rb

04.03.2020 07:17

Inne

Bank może sobie wydłużyć termin do maksymalnie 3 m-cy, wystarczy, że w ciągu 30 ustawowych dni wyśle informację, że rozpatrzenie reklamacji wymaga dłuższej analizy. Tym samym nie masz racji, bo sama przyznajesz, że 22 stycznia odpowiednią informację otrzymałaś.

rb

04.03.2020 07:31

Inne

A przynajmniej z taką interpretacją się spotkałam. Możliwe jednak, że to Ty masz rację. W każdym razie walcz.

On

25.09.2019 23:24

Inne

Trafiłem do tego banku po fuzji czyli raczej z musu niż wyboru. W poprzedniej firmie przepracowalem 17 lat w BNP wytrzymałem 5 miesięcy. Spychologia, brak wiedzy, ludzie na stanowiskach bez kompetencji, mobbing, bałagan po fuzjach nie sprzątany od lat. Szef odrealniony, bajerant i figurant. Takiego braku niekompetencji dawno nie widziałem. Brak gospodarności, dbałości o mienie firmy. BNP nie ma żadnej kultury pracy. W poprzednim miejscu pracy (Raiffeisen) czułem że mam wpływ na działanie firmy, z przyjemnością przychodzilem do pracy, w BNP z utęsknieniem czekałem na weekend. W Raiffeisenie dbalo się o mienie firmowe, ograniczalo koszty, pracowało dla klienta, w BNP pracuje się dla francuzow, i dla góry ale Ci to i tak marionetki bo w tym banku tylko typ od fuzji rozdaje karty. Jedyne co mają dobre to marketing, reszta to dno i tony mułu. Stare systemy, miliony aplikacji gdzie nic nie można zmienić no ludzie, którzy coś wiedzieli dawno się zmienili. Nie polecam, nawet jak ktoś lubi śieczkę i jarająto takie klimaty. Nigdy więcej zielonego banku.

rb

31.01.2020 00:34

Inne

Czytam te opinie i niestety nie mogę się nie zgodzić. Również jestem z exRaiffaisen i żeby nie było, nie uważam, żeby Raiffeisen był OK (brak podwyżek od lat, a wciąż nowe obowiązki). Liczyłam więc po fuzji na zmiany. Nie zapomnę pierwszych spotkań z managementem "zielonej" strony. Gdy mówiliśmy, że wiele osób odeszło po informacji o przejęciu, jedna z kierowniczek jakby osobiście tym dotknięta i rozżalona stwierdziła: "Ich strata. U nas jest super". To napawało optymizmem. Później frazę "U nas jest super" słyszeliśmy coraz częściej, tylko od wierchuszki i niejako histerycznie. To zaczynało brzmieć niepokojąco - jakby ktoś zaczął tworzyć alternatywną rzeczywistość. No i nastąpiła fuzja, połączenie zespołów i... jest makabra. Bajzel totalny i absolutny, wzajemna nieufność, zawiść. Każdy bank trzyma razem. Ciągle słyszę komentarze typu: "Matko, jakie wy-Raiffaisenowcy macie fajne relacje", przy czym staramy się te relacje przenieść na wszystkich. Nasze podejście jest zupełnie inne - dzielimy się wiedzą, pomagamy sobie, gdy ktoś czegoś nie wie, pyta na forum i wspólnie zastanawiamy się jak rozwiązać sprawę. W ex-BNP jest inaczej - to chyba wynika z tego, że ludzie czują jakby niepokój o swój byt. Jeśli ja coś wiem, to Ci nie powiem, bo później Ty będziesz wiedzieć i moja wiedza nie będzie unikatowa, a wówczas mogę stać się niepotrzebny. Swego czasu napisała do mnie na skype dziewczyna z Zielonej strony. Musiała wystawić dokumenty zwalniające hipotekę dla żółtego Klienta exPolbankowego. Totalny bajzel, miliony numerów umów, bo były trzy wpisy, a więc trzy umowy. Rozpisałam jej wszystkie aplikacje, wszystkie restrukturyzacje (do każdego kredytu były po dwie polbankowe, w dwóch po jednej raiffeisenowej), rozpisałam dokładnie które restru po którym i do jakiego pierwotnego kredytu, wysłałam drafty umów, rozwaliło to mój dzień i moje obowiązki, na sam koniec zszokowana dziewczyna pisze: "Matko, dziękuję Ci serdecznie, nie poradziłabym sobie bez Ciebie", ja na to zdziwiona - "No spoko, jakbyś miała sobie poradzić z tematem? Przecież nie miałaś narzędzi" odpisałam trochę zdziwiona, w ogóle nie biorąc pod uwagę że mogłam postąpić inaczej, na co dziewczyna z tekstem: "ale tu tak nie jest, nie licz na wzajemność, znaczy ja Ci pomogę , ale nie myśl, że u nas tak jest". Dziewczyna była z innego działu i kompletnie nie mam z nią styczności, ale dla mnie nie do pomyślenia jest przyjęcie, że ja coś wiem i nie pomogę. I faktycznie u zielonych tak nie jest - podskórnie czuć atmosferę rywalizacji, zawiści. My exżółci mówimy wprost co nam się nie podoba, próbujemy znaleźć rozwiązanie gdy coś jest nie tak, exzieloni ukrywają co myślą (nawet między sobą), jak coś jest według nich "nie tak" idą poskarżyć dyrektorowi i dyrektor z góry narzuca rozwiązanie. Jakoś zapomina się tu, że jesteśmy ludźmi i serio - jak nie ta praca to inna, a czasem warto pogadać i znaleźć wspólne rozwiązanie. Czy warto tworzyć taką atmosferę i w takiej pracować, czy lepiej w życzliwości, serdeczności i pomocy? Dalej staramy się pracować ze standardami, które my wypracowaliśmy i mam nadzieję, że uda się nam. Jeśli ludzie wciąż mówią z zazdrością: "Matko jakie macie fajne relacje", to może w pewnym momencie postawią na te relacje? Co do kwestii zarządzania, (usunięte przez administratora) z kilku banków i ogólnego zamiatania pod dywan "syfu", potwierdzam...

rb

03.03.2020 21:50

Inne

Po kilku miesiącach wspólnej pracy już chyba wiem z czym jest problem w relacjach międzyludzkich. Pracodawca oszczędza na pracownikach (liczbie etatów) i przełożeni skupiają się na tym, jak przerzucić nadmiar roboty z jednego działu na drugi (przy czym nadmiar roboty jest w całym Departamencie). Mój przykład jest tu chyba znamienny. Od listopada (od dnia migracji systemowej) mieliśmy przejść na organizację pracy BNP. To wiązało się z oddaniem części naszego procesu innym zespołom (w exRB była inna organizacja, mieliśmy więc oddać pewien "dział", że tak to ujmę, i przyjąć określony portfel spraw BNP, żeby wyspecjalizować się w swojej węższej dziedzinie, co było nawet sympatyczną koncepcją, bo zajmować się miałam bardzo konkretną działką, ale w dużej ilości). Oczywiście ja swoją część "zielonych" spraw otrzymałam od razu, a że były one związane z moją specjalizacją, a nawet tylko jej wąskim zakresem, żadnego wsparcia nie otrzymałam (nawet szkoleniowego, dostałam dostęp do systemów i dysków, ale nie wiedziałam jak z nich korzystać i co w nich jest, uczyłam się pracując). Spoko. Było ciężko, ale dawałam radę. Problem jednak pojawił się z częścią "oddanej" roboty. Otóż zespół, który miał przejąć proces, nigdy nie robił tego w takim zakresie, więc zostaliśmy poproszeni o wsparcie zespołu i obrabianie spraw w swoim dotychczasowym zakresie. Wsparcie rozumiałam jako przekazanie wiedzy. Oczywiście się zgodziłam. Było obiecane, że do końca listopada. Na początku grudnia przyszła dyrektorka tamtego zespołu i spytała czy wyjątkowo wesprzemy do końca grudnia. No OK. Wesprzemy. Dalej nikt się nie zapytał co my w zasadzie robimy, jak i o co chodzi. W styczniu przyszedł nasz dyrektor i orzekł, że w ramach wyjątkowego wyjątku dalej wspieramy (czyli robimy de facto wszystko, łącznie ze sprawdzaniem historii rachunku, co przecież może k...a zrobić każdy), w lutym historia się powtórzyła i nic nie wskazuje, żeby to się miało zmienić. Do czego zmierzam - w listopadzie dostałam mnóstwo zielonych spraw ze swego wąskiego zakresu i dalej robię to co robiłam. Wreszcie zaczęłam mówić głośno, że to nie jest OK i zaczynam się pytać głośno co tamta dyrektorka zrobiła, żeby przejąć proces. Roboty przybywa, a ja się po raz pierwszy pokłóciłam z drugim pracownikiem. I zauważyłam, że tak właśnie wygląda "zarządzanie" w tej firmie. Management ma w (usunięte przez administratora) relacje pracowników. Ma za dużo roboty, więc spycha robotę na kogo się da, ludzie są przeciążeni i zaczynają kipić. Przy pierwszej konfliktowej sytuacji spokojnie wyjaśnisz, przy drugiej też, przy trzeciej, czwartej machasz ręką, bo nie masz czasu na wyjaśnienia, czas goni, dlatego atmosfera jest fatalna, a wierchuszka zbiera kasę, bo oszczędności na pracownikach są, wyniki (jakieś) są, więc są w pełni szczęśliwi. Na serio zaczęłam szukać innej pracy, bo nie chcę się kłócić w pracy, wolę zawierać przyjaźnie...

No

19.12.2019 23:18

Inne

Ja w sumie tez mogę się wypowiedzieć. Na początku myślałam ze trafiłam do oddziału najgorszego jaki może byc ale się potem okazało ze w większości oddziałów jest to samo. U mnie ewidentnie wygrał mobbing. Pani dyrektor była bardzo arogancka wobec pracowników, co skutkowało ciągłymi brakami kadrowymi, była nie miła i beszczelna, do takiego stopnia ze potrafiła zabierać klientow dotąd aż zrobiła wszystkie koszyki, poczym na koniec miesiąca wyskakiwała z tekstem ze ona swoje koszyki i zadanie już wykonała a my będziemy musieli się tłumaczyć. Kolejna sprawa to taka ze nie pozwala wychodzić do łazienki albo na przerwę uważała ze powinnismy być wytrzymali. Pod koniec mojej kariery w Bnp zaczęła wymyślać ze mamy wychodzić z pracy punktualnie co do sekundy mimo zamkniętego oddziału i zrobienia swojej roboty... Pracowałam w kilku bankach ale czegoś takiego jeszcze nigdzie nie miałam, ogólnie uważam ze Bnp jest słabym pracodawca chociażby z punktu widzenia benefitów. Są mega słabe jak na korpo i brak premii na święta, co jest dla mnie śmieszne, nawet w zwykłym markecie dostają premie świąteczne albo bony na zakupy a tu nic!! Ogólnie porażka i z całego serca odradzam

Na szczęście były pracownik

24.01.2020 11:41

Inne

To nie jest niestety tylko specyfika oddziałów jak widać, bo w centrali takich januszy i grażyn na stanowiskach dyrektorskich też jest sporo. Po innych komentarzach tutaj widzę, że to nie było tylko moje spostrzeżenie i doświadczenie. BNP Paribas to byla moja pierwsza praca w banku, wcześniej pracowałam w firmach międzynarodowych innych branż, głównie z obcokrajowcami. Byłam naprawdę zaskoczona w jaki arogancki sposób management niejednokorotnie odzywa się do innych, również mailowo, podkreślając swoja wyższość..Pouczanie, podnoszenie głosu z pretensjami bez powodu, pamiętam jak zebrałam 10 minutową reprymendę od jednego z dyrektorów, bo ośmieliłam się wysłać maila z remiderem z ponowną prośba o opowiedź w sprawie, kóra miala deadline. Nie spotkałam się wcześniej z takim rodzajem kultury w żadnym wcześniejszym miejscu mojej pracy. Zastanawiam sę z czego to wynika. Pewnie żeby robić żeby kariere w takim siermiężnym miejscu i "przepychać się łokciami" trzeba mieć sporo tupetu, braku empatii i silnej, socjopatycznej chęci osiągnięcia swojego celu.