Długo się zastanawiałam czy pisać coś na temat pracy na tym magazynie. Czy warto tracić czas na napisanie tej opinii ale stwierdziłam, że tak, widząc ile osób zastanawia się nad pracą tutaj. Odpowiedź brzmi NIE. Nie warto.
Pozwolę sobie nawiązać do tych wielkich kolorowych plakatów w wejściu na magazyn.
„Gramy w jednej drużynie” Ale czy aby na pewno? Ludzie sobie robią tutaj pod górkę. Podam przykład, który doświadczyłam na własnej skórze, ale tak z grubsza by ta opinia nie była za długa. Została słusznie zwrócona uwaga pewnej kobiecie, bo zrzuciła puste tacki w taki sposób, że ja nie miałam nawet jak wziąć towaru czy w ogóle wyjść ze swojego stanowiska pracy. Owa dorosła kobieta obraziła się i traktowała mnie do końca mojej pracy na tym magazynie jakbym była jej najgorszym wrogiem i traktuje mnie bez szacunku. Kochana przyszłaś pracować na magazynie to te ksiezniczkowanie możesz sobie darować. Paletę też sama powinnaś brać, daleko nie musisz jej odnosić, wymówki typu:Bo drzazga mi wejdzie w dłoń. To magazyn to co ty sobie myślisz? A niektórzy instruktorzy powinni się zastanowić czy aby nie pewno to stanowisko jest dla nich. Macie nie tylko wyszkolić nowego pracownika ale sprawić by poczuł się dobrze w nowym środowisku a nie drzecie się na niego pierwszego dnia bo robi błędy. To jest człowiek nie robot. A jak robi błędy na twojej warcie to pomyśl czy to aby na pewno nie z tobą jest problem.
Kolejny plakat, który brzmi „Możesz na nas liczyć”. No sorry ale nie. Nie ma co się na to nabierać. Jedyne na kogo możesz liczyć to na siebie. Liderzy nie pomogą, będą ignorować to co im mówisz. Przyjmą jednym uchem i tym samym wypuszczą. Ludzie zaś żyją z plotek, albo będą nasłuchiwać o czym rozmawiasz z kimś innym a potem magicznym cudem wiedzą o Tobie więcej niż ty sam.
„Otwieramy się na nowe”. Tak, najbardziej wtedy,gdy góra zmienia co chwilę jak mamy pracować i uważają że to nam ułatwi sprawę i że nasze normy w końcu będą zadawalające. Otóż zaskoczę, ale tak nie jest. My pracownicy przyzwyczajamy się do jednego stylu pracy i takie zmiany utrudniają nam wyrobienie norm.
„Rozwijamy pasje”. Przepraszam bardzo ale jaka? Używanie paleciaka, dźwiganie tote, które ważą po 40 kilo czy wyliczanie sobie czasu pracy by jakoś zleciało?
„Niesie nas pozytywna energia”. A to ci dobre. Jedyna pozytywna energia jest, gdy wychodzimy z tej pracy i zaczynamy weekend. Jak ma nas nieść pozytywna energia jak nawet do nikogo nie można się odezwać? Znaczy, my normalni pracowanicy, bo liderzy, kluczowi czy kierownicy mogą trajkotać całe 8 godzin a ty jak się odezwiesz do kogoś to już koniec świata bo spadniesz z normy. Jakby mi zależało na tej normie.
Więc nawet tego miejsca pracy nie bierzcie pod uwagę jeżeli zależy wam na zdrowiu psychicznym. Już pomińmy fakt że zabierają premię (w pełni zasłużona) z wypłat a potem latasz i próbujesz się dowiedzieć dlaczego, gdy za plecami koleżanka z HR zamawia stoliczek w restauracji dla 6 osób. Hmmm czyżby stoliczek za nasze premie? Także wykreślcie Empika z listy.
