Lista wstydu polskiej nauki
13.03.2022 21:05
Wykładowcy naszych uczelni w najlepsze posługują się pseudotytułami naukowymi, powołując się na to, że zdobyli je na Słowacji. Ministerstwo Nauki przyznaje, że poświadczyło ich dyplomy niezgodnie z prawdą, jednak nic nie robi w tej sprawie.
Tygodnik „Wprost” przejrzał dziesiątki karier naukowych, które rozwijały się na słowackich uniwersytetach. Duża część uzyskanych tam tytułów nie odpowiada polskim wymogom. Mimo to nadal są w Polsce akceptowane {...}
Droga do dyscypliny
Uznawanie słowackich docentur przez resort nauki nie rządzi się żadną logiką ani zasadami. Dysponujemy dyplomami docentów katechetyki wydanymi przez słowackie uczelnie, które Danuta Czarnecka, urzędnik ministerstwa, uznawała za habilitacje z pedagogiki. Nie wiemy, na jakiej podstawie, skoro katechetyka należy do nauk teologicznych. Z kolei pedagogika zgodnie z polskim prawem nigdy nie była dziedziną nauki (czyli nie można się z niej habilitować). {...)
Inny przykład. Docenci słowackiej pracy socjalnej byli klasyfikowani jako doktorzy habilitowani nauk humanistycznych albo społecznych. Praca socjalna nie jest w Polsce traktowana jako dyscyplina naukowa. W związku z tym nie może być przyporządkowana do żadnej z tych dziedzin naukowych. W efekcie takiej polityki ministerstwa katecheci oraz docenci pracy socjalnej otrzymują zatrudnienie w katedrach pedagogicznych,socjologicznych, a także psychologicznych. Co na to resort nauki? „Praca socjalna dotyczy pracy społecznej oraz pomocy społecznej, a w Polsce te kwestie należą do nauk społecznych” – napisał nam Łukasz Szelecki, rzecznik MNiSW. Z kolei „teorię kształcenia i wychowania religijnego”, czyli katechetykę, MNiSW przypisało do nauk humanistycznych. – To jakiś absurd. Ministerstwo nie zna prawa, które samo stanowi – oburza się prof. Bogusław Śliwerski, przewodniczący Sekcji Nauk Humanistycznych i Społecznych Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. I wyjaśnia: – W rozporządzeniu wprowadzonym przez Barbarę Kudrycką w życie w 2011 r. praca socjalna nie występuje jako dyscyplina nauki, zresztą tak też było przed nowelizacją. Jest to jedynie kierunek kształcenia, który służy do przygotowania zawodowego pracowników służb socjalnych.
Nie pozostawia on wątpliwości także w kwestii zaliczania katechetyki do nauk humanistycznych. – To od zawsze byłobszar nauk teologicznych – podkreśla. Naukowe szalbierstwa idą o wiele dalej. Niektórzy potrafią naprawdę nieźle blefować. Mając doktorat z medycyny i słowacką docenturę z pracy socjalnej, podają się za… doktorów habilitowanych medycyny. Bywa, że dyplom docenta z tzw. športovej edukologii wykorzystują do tego, by chwalić się habilitacją z biologii medycznej. Problem dotyczy nawet rektorów uczelni.
– Pan rektor jest gotowy udostępnić swoje dyplomy do wglądu – mówi Bartłomiej Nowaczyński, rzecznik Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie. Zastrzega jednak, że rektor Paweł Czarnecki wybiera się do Bratysławy. I dlatego rzecznik musi się upewnić, czy będzie to możliwe podczas nieobecności rektora w szkole. Po kilku dniach Nowaczyński napisał, że uczelnia udostępni dokumenty „w możliwie pilnym terminie”. Podobnie było w dziesiątkach innych przypadków. Brak odpowiedzi na prośbę o wgląd w dyplom lub gołosłowne zapewnienie, że wszystko jest zgodne z polskim prawem.
MAGISTER DOKTOR HABILITOWANY
Rektor Paweł Czarnecki, 35-latek z Puław, jest przykładem zawrotnej kariery naukowej. Według dostępnych informacji doktorat obronił w 2004 r. na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Tytuł pracy brzmiał „Geneza, rozwój i skutki rozłamu w starokatolickim Kościele mariawitów w 1935 roku. Studium teologiczno-historyczne”. Dwa lata później na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Rużomberku, jak podaje, zrobił habilitację. Tytuł dysertacji brzmiał bliźniaczo podobnie do tytułu doktoratu: „Geneza, rozwój i działalność starokatolickiego Kościoła mariawitów w Polsce w latach 1893- 1935”. Do kompletu można jeszcze dołożyć tytuł pracy magisterskiej: „Geneza, rozwój i działalność kościoła starokatolickiego w Polsce w okresie międzywojennym”. – Jednym z problemów związanych z tytułami naukowymi uzyskiwanymi na Słowacji jest to, że naukowcy habilitują się na podstawie dorobku naukowego, który wcześniej w Polsce posłużył do obrony doktoratu – mówi prof. Bogusław Śliwerski. Na polskich uczelniach taka sytuacja nie mogłaby mieć miejsca.
Oprócz zacięcia teologicznego rektor Czarnecki interesuje się też filozofią. W 2009 r. uzyskał kolejną habilitację na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Preszowie. Tytuł rozprawy habilitacyjnej: „Etyka mediów”. W ubiegłym roku na kolejnej uczelni, tym razem w Bratysławie, odebrał tytuł profesora – z pracy socjalnej. Dziedziny nauki, której w polskim systemie szkolnictwa wyższego, jak wiadomo, nie ma. Ministerstwo przepisało mu słowacki dyplom na polską profesurę z nauk społecznych. I tak rektor Czarnecki udowodnił, że w ciągu dziesięciu lat można bez przeszkód zrobić karierę od doktora do profesora.