Opinie Uczelnia Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia" Warszawa - 1115 opinii - GoWork.pl

Uczelnia Biznesu i Nauk Stosowanych "Varsovia"

Profil oficjalny - płatna współpraca

Opinie(1115)

O Uczelni

Strefa kandydata

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Lista wstydu polskiej nauki

13.03.2022 21:05

Pracownik

Wykładowcy naszych uczelni w najlepsze posługują się pseudotytułami naukowymi, powołując się na to, że zdobyli je na Słowacji. Ministerstwo Nauki przyznaje, że poświadczyło ich dyplomy niezgodnie z prawdą, jednak nic nie robi w tej sprawie. Tygodnik „Wprost” przejrzał dziesiątki karier naukowych, które rozwijały się na słowackich uniwersytetach. Duża część uzyskanych tam tytułów nie odpowiada polskim wymogom. Mimo to nadal są w Polsce akceptowane {...} Droga do dyscypliny Uznawanie słowackich docentur przez resort nauki nie rządzi się żadną logiką ani zasadami. Dysponujemy dyplomami docentów katechetyki wydanymi przez słowackie uczelnie, które Danuta Czarnecka, urzędnik ministerstwa, uznawała za habilitacje z pedagogiki. Nie wiemy, na jakiej podstawie, skoro katechetyka należy do nauk teologicznych. Z kolei pedagogika zgodnie z polskim prawem nigdy nie była dziedziną nauki (czyli nie można się z niej habilitować). {...) Inny przykład. Docenci słowackiej pracy socjalnej byli klasyfikowani jako doktorzy habilitowani nauk humanistycznych albo społecznych. Praca socjalna nie jest w Polsce traktowana jako dyscyplina naukowa. W związku z tym nie może być przyporządkowana do żadnej z tych dziedzin naukowych. W efekcie takiej polityki ministerstwa katecheci oraz docenci pracy socjalnej otrzymują zatrudnienie w katedrach pedagogicznych,socjologicznych, a także psychologicznych. Co na to resort nauki? „Praca socjalna dotyczy pracy społecznej oraz pomocy społecznej, a w Polsce te kwestie należą do nauk społecznych” – napisał nam Łukasz Szelecki, rzecznik MNiSW. Z kolei „teorię kształcenia i wychowania religijnego”, czyli katechetykę, MNiSW przypisało do nauk humanistycznych. – To jakiś absurd. Ministerstwo nie zna prawa, które samo stanowi – oburza się prof. Bogusław Śliwerski, przewodniczący Sekcji Nauk Humanistycznych i Społecznych Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. I wyjaśnia: – W rozporządzeniu wprowadzonym przez Barbarę Kudrycką w życie w 2011 r. praca socjalna nie występuje jako dyscyplina nauki, zresztą tak też było przed nowelizacją. Jest to jedynie kierunek kształcenia, który służy do przygotowania zawodowego pracowników służb socjalnych. Nie pozostawia on wątpliwości także w kwestii zaliczania katechetyki do nauk humanistycznych. – To od zawsze byłobszar nauk teologicznych – podkreśla. Naukowe szalbierstwa idą o wiele dalej. Niektórzy potrafią naprawdę nieźle blefować. Mając doktorat z medycyny i słowacką docenturę z pracy socjalnej, podają się za… doktorów habilitowanych medycyny. Bywa, że dyplom docenta z tzw. športovej edukologii wykorzystują do tego, by chwalić się habilitacją z biologii medycznej. Problem dotyczy nawet rektorów uczelni. – Pan rektor jest gotowy udostępnić swoje dyplomy do wglądu – mówi Bartłomiej Nowaczyński, rzecznik Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie. Zastrzega jednak, że rektor Paweł Czarnecki wybiera się do Bratysławy. I dlatego rzecznik musi się upewnić, czy będzie to możliwe podczas nieobecności rektora w szkole. Po kilku dniach Nowaczyński napisał, że uczelnia udostępni dokumenty „w możliwie pilnym terminie”. Podobnie było w dziesiątkach innych przypadków. Brak odpowiedzi na prośbę o wgląd w dyplom lub gołosłowne zapewnienie, że wszystko jest zgodne z polskim prawem. MAGISTER DOKTOR HABILITOWANY Rektor Paweł Czarnecki, 35-latek z Puław, jest przykładem zawrotnej kariery naukowej. Według dostępnych informacji doktorat obronił w 2004 r. na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Tytuł pracy brzmiał „Geneza, rozwój i skutki rozłamu w starokatolickim Kościele mariawitów w 1935 roku. Studium teologiczno-historyczne”. Dwa lata później na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Rużomberku, jak podaje, zrobił habilitację. Tytuł dysertacji brzmiał bliźniaczo podobnie do tytułu doktoratu: „Geneza, rozwój i działalność starokatolickiego Kościoła mariawitów w Polsce w latach 1893- 1935”. Do kompletu można jeszcze dołożyć tytuł pracy magisterskiej: „Geneza, rozwój i działalność kościoła starokatolickiego w Polsce w okresie międzywojennym”. – Jednym z problemów związanych z tytułami naukowymi uzyskiwanymi na Słowacji jest to, że naukowcy habilitują się na podstawie dorobku naukowego, który wcześniej w Polsce posłużył do obrony doktoratu – mówi prof. Bogusław Śliwerski. Na polskich uczelniach taka sytuacja nie mogłaby mieć miejsca. Oprócz zacięcia teologicznego rektor Czarnecki interesuje się też filozofią. W 2009 r. uzyskał kolejną habilitację na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Preszowie. Tytuł rozprawy habilitacyjnej: „Etyka mediów”. W ubiegłym roku na kolejnej uczelni, tym razem w Bratysławie, odebrał tytuł profesora – z pracy socjalnej. Dziedziny nauki, której w polskim systemie szkolnictwa wyższego, jak wiadomo, nie ma. Ministerstwo przepisało mu słowacki dyplom na polską profesurę z nauk społecznych. I tak rektor Czarnecki udowodnił, że w ciągu dziesięciu lat można bez przeszkód zrobić karierę od doktora do profesora.

Kłopot z doktoratem

07.09.2021 10:22

Pracownik

Musimy zrobić krótką przerwę od zachwytów nad geniuszem Pawła Czarneckiego Rektora. 10 lat po obronie doktoratu, w czasie gdy nadal w imponującym tempie rozwijał swoją karierę naukową, nad jego głową zebrały się czarne chmury. Wszystko za sprawą „łowcy plagiatorów" dr. Marka Wrońskiego, który uwziął się na rektora, po tym jak trafiła do niego anonimowa paczka z kserokopiami książek dotyczących historii Starokatolickiego Kościoła Mariawitów i egzemplarz pracy doktorskiej Pawła Czarneckiego zatytułowanej „Geneza, rozwój i skutki rozłamu w Starokatolickim Kościele Mariawitów w roku 1935. Studium teologiczno historyczne ". (O „łowach" dr. M. Wrońskiego czytaj demickim" ukazał się artykuł „Nierzetelny doktorat rektora" (nr 2/2014), w którym Wroński opisał, jak w pracy doktorskiej Jego Magnificencji znalazło się 55 stron (!!) bezpośrednio przepisanych z książki „Mariawityzm. Stu- dium historyczne" autorstwa Stanisława Rybaka oraz W „FpM" 21/21). Po analizie otrzymanych dokumentów w „Forum Akademickim" ukazał się artykuł „Nierzetelny doktorat rektora" (nr 2/2014), w którym Wroński opisał, jak w pracy doktorskiej Jego Magnificencji znalazło się 55 stron (!!) bezpośrednio przepisanych z książki „Mariawityzm. Studium historyczne" autorstwa Stanisława Rybaka oraz ponad 85 stron (!!!) z książki dr. hab. Krzysztofa tojka „Rozłam w łonie Starokatolickiego Kościoła Mariawitów w 1935 roku". Sprawą zajęła się Centralna Komisja do spraw Stopni i Tytułów (obecnie Rada Doskonałości Naukowej), która przekazała sprawę do komisji senackiej ds. organizacji rozwoju kadry akademickiej oraz stypendiów nauko- wych w Wyższej Szkole Menedżerskiej w Warszawie. Oczy- (WSM), w której Czarnecki był wówczas rektorem. Komisja złożona z czterech osób, z bezpośrednimi podwładnymi „sądzonego" rektora, stwierdziła, że o plagiacie nie może być mowy, żadnego wpływu na ich decyzję nie mogły mieć działania P. Czarneckiego, o których w piśmie z 9 lutego 2016 r. wspomina rzecznik dyscyplinarny ds. szkolnictwa stępowanie wyjaśniające: „w sprawie dopuszczenia się plinarnego, polegającego na wysyłaniu pism do recenzentów zamknęły sprawę i do tej pory nie zdecydowały się odewyższego prof. Jacek Jagielski. Rzecznik prowadził poprzez dr. hab. Pawła Czarneckiego przewinienia dyscyplinarnego, mających na celu wpływanie na treść ich opinii sporządzonych na użytek postępowania wznowieniowe (...) w przewodzie doktorskim dr. hab. Pawła Czarneckiego w związku z zarzutami plagiatu w monografii doktorskiej jego autorstwa". Prof. J. Jagielski podejrzewał więc, że pan Paweł Czarnecki usiłował wpływać na orzeczenie komisji badającej jego sprawę. Problem był na tyle duży, że jak dowiedzieliśmy się bardzo nieoficjalnie przejąt się nim nawet sam kardynał prezbiter Kazimierz Nycz. Władze CHAT, po postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym w 2015 r., odebrać rektorowi przyznanego mu doktoratu. Tak więc wszytko zostało (usunięte przez administratora). Czym motywowano zamknięcie sprawy? Tego, niestety, mimo najlepszej woli, nie udało się nam ustalić. Źródło cały artykuł dostępny w Fakty po mitach 26/2021

Fakty po faktach

07.09.2021 11:38

Inne

Już tak słabo ciągniecie ze aż tutaj ?