W firmie wprowadzono nowy genialny system oceniania pracownika co 6 miesięcy. Najpierw sam masz się ocenić od 1 do 5 w takich kategoriach jak jakość pracy, wykonywanie poleceń przełożonego, dyspozycyjność, kultura osobista itd. Potem ocenia cię brygadzista, a jak oceny się różnią, to czeka was rozmowa wyjaśniająca. Takie usprawnienie żeby łatwiej kogoś wylać albo nie dać groszowej premii.
Oczywiście nikt nie raczył wyjaśnić, czym właściwie różni się 3 od 4 albo 4 od 5. Czy 5 oznacza, że pracownik jest bardzo dobry, czy że przez pół roku nie popełnił ani jednego błędu, nigdy o nic nie zapytał i najlepiej jeszcze potrafi obsługiwać każdy system w firmie z zamkniętymi oczami? Nie wiadomo.
Najlepsze jest to, że ludzie, którzy naprawdę dobrze pracują, sami wpisują sobie 3 albo 4, a później na całych działach pojawiają się oceny 2 i 3 od przełożonych. I wtedy zaczyna się cała magia systemu - pracownik sam sobie zaniżył ocenę, przełożony zaniżył ją jeszcze bardziej, a wszystko wygląda bardzo profesjonalnie, bo przecież są cyferki. Ja dałem sobie 5. Nie dlatego, że uważam się za nieomylnego. Cholera, mylę się. Nawet w życiu prywatnym popełniam błędy. Zdarza mi się czegoś nie wiedzieć, źle zrozumieć polecenie albo zapytać, jak coś zrobić w systemie. Tylko skoro firma nie określiła, że 5 oznacza - pracownik idealny bez prawa do błędu, to traktuję ją po prostu jako: swoją pracę oceniam bardzo dobrze.
Najbardziej zastanawia mnie, po co ludzie sami sobie strzelają w stopę. Skoro i tak narzekają na ten system, skoro nie ma żadnych jasnych kryteriów, to jeszcze sami wystawiają sobie 3 i 4, jakby bali się, że ktoś uzna ich za zbyt pewnych siebie. Może następnym razem przed ocenianiem ludzi warto najpierw ocenić sam system oceniania.
Dałbym mu 2/5.
Bez uzasadnienia, oczywiście. Przecież nikt nie powiedział, czym się różni 2 od 3
