Opinie o Bilfinger Mars Offshore Szczecin

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(3889)

Praca i zarobki

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Nowa

20.07.2019 15:04

Inne

Było już ponoć "wstępne porozumienie", ale szczecińska fabryka ST3 Offshore nie będzie jednak podwykonawcą elementów wielkiej farmy wiatrowej. NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE Ludzie z takim wykształceniem nie martwią się o dobrą pracę. 40 najbardziej poszukiwanych zawodów na Pomorzu Zachodnim. SZCZECIN Ludzie z takim wykształceniem nie martwią się o dobrą pracę. 40 najbardziej poszukiwanych zawodów na Pomorzu Zachodnim. Slowhop: koniec z różowymi ścianami i starymi wersalkami. Dziś agroturystyka w Polsce wygląda zupełnie inaczej WYWIAD Slowhop: koniec z różowymi ścianami i starymi wersalkami. Dziś agroturystyka w Polsce wygląda zupełnie inaczej Najpyszniejsze ogórki kiszone prosto z jeziora. Dziś możecie sprawdzić, dlaczego wszyscy je tak chwalą SZCZECIN Najpyszniejsze ogórki kiszone prosto z jeziora. Dziś możecie sprawdzić, dlaczego wszyscy je tak chwalą Wakacje nad Bałtykiem? Najdrożej jest w Międzyzdrojach. Taniej nawet w Sopocie SZCZECIN Wakacje nad Bałtykiem? Najdrożej jest w Międzyzdrojach. Taniej nawet w Sopocie Są już yellow boxy na czterech skrzyżowaniach. Żółte pasy mają zapobiec korkowaniu przejazdu SZCZECIN Są już yellow boxy na czterech skrzyżowaniach. Żółte pasy mają zapobiec korkowaniu przejazdu 7 Gryfia, elektrownie wiatrowe, fabryka Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu Informację podał branżowy PortalMorski.pl. Wart 250 mln euro kontrakt trafił nie do Szczecina, ale do belgijskiej firmy Eiffage. Miało być „wstępne porozumienie” To duże zaskoczenie i zła wiadomość dla szczecińskiej gospodarki. ST3 Offshore – wielka i nowoczesna fabryka sąsiadująca ze stocznią „Gryfia” jest w fatalnej kondycji. Doprowadzili do niej prywatni właściciele. Od 2017 roku jest w rękach skarbu państwa. Od tego czasu trwa szukanie skutecznego sposobu na wyjście z kryzysu. Świetnie wyposażona fabryka, która powstała do budowy elementów morskich elektrowni wiatrowych, próbuje ratować się budową prostych konstrukcji stalowych. W grudniu 2018 roku wydawało się, że jest duża szansa wyjścia na prostą. Na posiedzeniu sejmowej Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej Andrzej Czech – prezes ST3 Offshore mówił o udziale firmy w produkcji elementów do największej morskiej farmy wiatrowej, która ma powstać u brzegów Wielkiej Brytanii. Szczecińska spółka chciała współuczestniczyć w produkcji fundamentów we współpracy z belgijską firmą Smulders. W grę wchodziło zbudowanie w Szczecinie 30 górnych części podstaw pod wiatraki. Później, już w Radiu Szczecin, prezes Czech mówił nawet o „wstępnym porozumieniu” ze Smuldersem. Wyprodukowane w Szczecinie elementy miały być łączone z dolną częścią fundamentu elektrowni, który powstanie na miejscu. Teraz okazuje się, że tą część prac wykona grupa Eiffage. „Część konstrukcji wykonają zakłady Smulders oraz inne firmy grupy Eiffage Métal z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii i Polski (Smulders Żary)” – precyzuje gospodarkamorska.pl. Bez kontraktu będą jeszcze większe problemy W grudniu 2018 roku prezes Andrzej Czech mówił, że jeśli nie dojdzie do podpisania umowy z firmą Smulders w 2019 roku, będzie potrzebne 25-30 mln zł wsparcia. Nad firmą wisi zresztą jeszcze widmo spłacenia wierzycieli. Plan zakłada, że 50-milionowy dług zostanie spłacony w dwa lata, ale to czy tak się stanie, zależy od sądu, który jak na razie nie wyznaczył jeszcze daty pierwszego zgromadzenia wierzycieli. Ci mogą domagać się ogłoszenia upadłości ST3 Offshore, której niewypłacalność wpędziła w poważne problemy szereg lokalnych firm.

z portal

20.07.2019 13:51

Inne

ST3-OFFSHORE - O CO CHODZI? Kilka osób wysłało mi tego linka z pytaniem - o co chodzi? - cieszyć się czy płakać? Odpowiadam - jedynie płakać - cieszyć się nie ma bowiem z czego. Oczywiście w tekście przedstawiono tą samą szklankę napełnioną wodą do 1/10 wysokości. Ja mówię, że ta szklanka jest praktycznie pusta - portal mówi o szklance z wodą, ale celowo pomija podanie informacji o tym ile rzeczywiście jest wody w tej szklance. Nie chcę promować broń Boże tego propagandowego portalu, ale warto przeczytać załączony tekst (link na dole) o ST3-Offshore by zobaczyć jak wygląda oficjalna rządowa propaganda w tej kwestii. Pozwólcie, że napiszę jak wygląda prawda i nieudolne zarządzanie spółką. Postaram się to wszystko opisać językiem jak najprostszym by każdy mógł zrozumieć. Zacznijmy może od dwóch rzeczy: 1. Kompetencje i umiejętności pracowników ST3-Offshore na tle całej branży stoczniowej. Posłużę się słynnymi spawaczami - dzielą się w branży stoczniowej na kilka grup jeśli chodzi o ich kompetencje i specjalizację. Otóż są spawacze remontowi, tacy co robią nowe części kadłubów, ci co spawają tzw. "stykówki" i tacy co mają i uprawnienia i umiejętności by spawać w branży offshore - czyli tej części branży co wykonuje konstrukcje albo dla elektrowni wiatrowych, albo przemysłu wydobywczego do ropy naftowej czy gazu albo dla branż wspomagających te wymienione. To co łączy te branże i daje im to angielskie słowo "offshore" to to, że owoce ich produkcji służą prowadzeniu działalności w strefie szelfu przybrzeżnego czyli pasa leżącego bezpośrednio przy brzegach morskich, gdzie jest jeszcze w miarę płytko. To w miarę to kilkadziesiąt metrów (max 200 m) - ale w porównaniu do następującej potem głębi oceanicznej to płytko. Owszem w niektórych miejscach na świecie ten pas szelfu jest bardzo szeroki, a w niektórych go nie ma. To właśnie stąd wzięło się to słowo "offshore". Branża Offshore rządzi się swoimi zgoła innymi regułami jak reszta gospodarki morskiej - podobnie jest w branży stoczniowej - to zaraz wytłumaczę. No dobra Ci spawacze. To tak spawacz pracujący przy remontach nauczony jest pracować w niedostępnych miejscach i często jego praca jest bardzo trudna i brudna. Ciężko się wycina, przygotowuje do spawania i wymienia się przerdzewiałe albo z powodu korozji zbyt cienkie fragmenty konstrukcji statku i potem w ich miejsce wstawia nowe. To robota często wymagająca własnego pomysłu i dużej kreatywności. Ale już same prace spawalnicze są przeważnie prowadzone pod w sumie najmniejszym w tej branży reżimie technicznym jeśli chodzi o dokładność czy jakość spawów. Są to prace często miejscowe i o ograniczonym zakresie. Jednym słowem spawacz remontowy, ale i pracownicy to najniższa półka tej branży. I proszę mnie źle nie zrozumieć - by pracować w branży remontowej też trzeba być fachowcem - nie chcę tu umniejszać pozycji zawodowej ludzi pracujących w remontówce. Chodzi mi jedynie o wymogi jakości samego spawania. Potem mamy spawaczy, monterów, ślusarzy itd itp pracujących przy nowo budowanych statkach bądź ich częściach czyli tzw. sekcjach okrętowych. Otóż tu praca jest o tyle fajniejsza, że pracujemy z nowymi materiałami, mamy rysunki techniczne i robimy tylko to co jest w nich zaprojektowane i jak spawacz zaczyna spawanie to nie musi go za chwilę przerywać tylko spawa długimi odcinkami, jest czysto i nie trzeba się gimnastykować by się wciskać w najmniejsze i brudne zakamarki. Kiedy się spawa nowe jednostki to do wszystkiego jest łatwy dostęp, a robotę tak się organizuje, żeby spawać w otwartej przestrzeni. Ale tutaj widać każde niedociągnięcie spawu i każdą niedokładność czy brak precyzji - wymogi są dużo wyższe i na dodatek około 30% prześwietla się promieniami Rentgena po to by wiedzieć jak wygląda i czy jest poprawna struktura spawu - sprawdza się spawy nie tylko na zewnątrz jak wyglądają ale również w środku. To na co przy remontach przymyka się czasami oko tu już nie przejdzie. I to dlatego MSR Gryfia robiąc remonty i mając sporo spawaczy remontowych nie była w stanie swoimi ludźmi pospawać prostej stępki położonej w czerwcu 2017 roku na pochylni Wulkan. Musiała do tego zadania wynająć podwykonawcę, który swoimi spawaczami wykonał całą pracę. Swoją drogą to dziwne, że firma mająca łącznie 750 ludzi tego sama nie zrobiła. Czy można teraz zamieniać spawaczy miejscami - tych z remontów dawać na nowe konstrukcje, a tych z nowych na remonty? Odpowiedź brzmi oczywiście że nie. Owszem można w perspektywie długiego czasu przebranżowić takich ludzi, ale ten co długie lata budował nowe konstrukcje na remontówce poprzez swoją dokładność nie zarobi na chleb, a ten co długie lata pracował w remontówce będzie miał ciężko ze swoimi przyzwyczajeniami w precyzyjnym świecie budowy nowych statków.

cd

20.07.2019 14:15

Inne

Co zrobił nowy zarząd, ten już po przejęciu władzy przez Mars FIZ (po posiadaniu łącznie już 80% udziałów)? Otóż dokonano drobnych zmian we wniosku o restrukturyzację. I co dalej - nic - bo od roku czasu w sądzie w Szczecinie jakoś tak dziwnie nie może wystartować postępowanie układowe z wierzycielami. A wierzycieli jest około 400 oczekujących na kwotę rzędu 70 mln zł. Od roku czasu mamy do czynienia z jawnym działaniem na ich szkodę. ST3-Offshore co miesiąc przeżera ponad 6 milionów złotych za wynagrodzenia pracowników, czyli co miesiąc pozostaje coraz mniej dla owych wierzycieli. Pytanie dlaczego od roku sąd nie może ogłosić pierwszego terminu posiedzenia w tej sprawie? Bo istnieje jawne prawdopodobieństwo, że do owego układu z wierzycielami nie dojdzie. A jeśli nie dojdzie to co? To wtedy sąd ogłosi upadłość firmy. Wg. moich informacji do wyborów samorządowych posiedzenia sądu nie będzie. Jak to możliwe? A to proszę sobie odpowiedzcie sami. Fakt jest jeden cierpią na tym przede wszystkim owi wierzyciele (400) i sąd w tym wypadku poprzez swoją "opieszałość" działa niestety na ich szkodę. Spokojnie, sądu za tą opieszałość nikt nie ukarze - bo za przewlekłość postępowania w Polsce jak wiemy jeszcze nikt sądu nie ukarał. Już teraz wiadomo, że wierzyciele skończą procedurę sądową w sądach Unii Europejskiej, bo w naszych niestety na pomoc już liczyć nie mogą. Ponadto w tekście jest mowa o funduszach unijnych około 123 mln zł. Z tego co mi wiadomo jednym z warunków uzyskania tej pomocy był fakt zadeklarowania zatrudnienia na poziomie 500 osób - czyli za uzyskanie 123 mln Bilfinger zobowiązał się utworzyć 500 nowych miejsc pracy z czego się Bilfinger wywiązał. Za 2017 udało się wykazać przeciętne zatrudnieni na poziomie 500 osób. Mówię przeciętne bo na koniec 2017 było 497 pracowników z tego co wiem. Teraz obecnie (nie tylko po zwolnieniu ludzi z malarni) zatrudnienie ciągle spada i jeszcze trochę a dojdziemy do 400 pracowników. Ponadto dość spora część załogi rozpoczęła aktywne poszukiwania nowej pracy właśnie w branży offshore. Niestety dla ST3-Offshre znajdują pracę bez problemu i choć z żalem ale odchodzą. Dla spawacza specjalisty z offshore - brak możliwości pracy w tej branży to utrata umiejętności. Tego typu spawacz, monter czy inna specjalizacja w tej branży by utrzymać swoje wysokie kwalifikacje musi stale praktykować czyli pracować w branży. W związku z tym czas działa na niekorzyść takiego pracownika. Jest więc duża szansa, że najlepsi ludzie odejdą sami albo do polskich albo szybciej do zagranicznych stoczni. Będzie to kolejny cios w branżę stoczniową w naszym regionie - bo w tej branży mamy pepermenty brak ludzi do pracy. I co? Czy nie będzie wtedy wyraźnego ryzyka utraty dofinansowania unijnego? Owszem może w 2018 nie, ale w 2019 już się nie da lawirować, a to dopiero pod koniec 2021 roku będzie zakończenie 5 letniego okresu trwałości środków unijnych. A trwałość tą muszą kontynuować wszyscy prawni następcy Bilfinger Mars Offshore. Co więc mamy w chwili obecnej w sytuacji ST3-Offshore: 1. Jakieś śmieszne kontrakty na produkcje karmików dla ryb nie pozwalające na pokrycie nawet kosztów operacyjnych firmy, a o całkowitych nie wspomnę. 2. 100% brak możliwości zdobycia intratnych kontraktów w branży Offshore nie tylko z uwagi na likwidację prawie całego działu malarskiego, ale przede wszystkim dlatego, że najbliższe możliwe są do zdobycia na 2020 - tylko jak? 3. Brak możliwości zdobycie finansowania banków komercyjnych czy gwarancji na wykonanie czegokolwiek - firma ma całkowitą utratę zdolności kredytowych. Mowa jest o "TRUDNYCH NEGOCJACJACH." To że sprawa zakończyła się korzystnie dla ST3-Offshore z Dongiem czy GeoSea to zasługa tego, że banki zamiast stracić 100% gwarancji za oba kontrakty poszły na ugodę i zgodziły się wypłacić po 50% za oba kontrakty byle by tylko zakończyć oba - jeden przeniesieniem do Rostocku, a drugi ukończeniem prac przewidzianych w kontrakcie. Tym samym Banki zostały zwolnione z odpowiedzialności tytułem gwarancji - zaoszczędziły tym samym 50% kwoty niemal pewnej do zapłaty. Oto jak wyglądały te trudne negocjacje !!! Banki umieją liczyć - dla nich ograniczanie kosztów i ryzyka to chleb powszedni. Ale te same banki nie dadzą w tej chwili żadnej gwarancji bo raz już się sparzyły - to logiczne.

cd

20.07.2019 14:16

Inne

4. Absolutny brak wizji właściciela czyli Funduszu Mars oraz pomysłu na kontynuację działalności. Wskazywanie człowieka o marnych kompetencjach czyli Pana Konrada Konefała jako pozytywnego wzorca jest złą praktyką (zresztą informacje zawarte w tym artykule pochodzą właśnie od niego) - przypominam że "wyleciał" z zarządu Marsa wg. doniesień medialnych za fatalne wyniki Mars Shipyard and Offshore - a za ten dział odpowiadał Pan Konefał. Pan Konefał to też człowiek odpowiedzialny za wysłanie słynnego już pisma każącego MSR Gryfii rozważyć przeniesienie całej produkcji do jednej lokalizacji i zamknięcie Świnoujścia. Po wysłaniu tego pisma w samym Świnoujściu na początku 2018 roku na posiedzeniu nadzwyczajnym Rady Miasta poświęconym świnoujskiej Gryfii ten sam Pan się tego wyparł. 5. Obecny Zarząd mówiący bajki o dywersyfikacji, restrukturyzacji, a tak naprawdę nie mający żadnej strategii czy nawet pomysłu na przyszłość i ewidentnie nie radzący sobie z zarządzeniem tak wielką i wąsko wyspecjalizowaną firmą. Oczywiste, że ST3 Offshore będzie trwać do wyborów, a nawet dłużej i że postępowanie układowe z wierzycielami jak stało w miejscu tak będzie stało. W tej grze nie liczą się w większości prywatni (a więc samo złooooo) wierzyciele (niemal 400) i ich firmy oraz rozwój - a może nawet ich upadłości. Tam gdzie jest bowiem polityka nie ma racjonalnego myślenia i nie ma logiki. Czy sytuacja jest beznadziejna? Nie - jest jedyne i najbardziej racjonalne rozwiązanie w tej kwestii. Należy ST3-Offshore znaleźć inwestora strategicznego. Ale nie państwowego jak Orlen czy Lotos, ale prywatnego i to zagranicznego z branży offshore. Jest to zadanie niezwykle trudne, ale nie niemożliwe. To znalezienie inwestora to po prostu sprzedaż owych 80% udziałów Marsa (w najgorszym z wypadków) za przysłowiową złotówkę i danie szansy na naprawdę sytuacji przez prywatnego i mocnego finansowo gracza z rynku Offshore. Europejski rynek czyli wymiar inwestycji w Offshore (energia wiatrowa) to maksymalnie łącznie 3 gigawaty, a to jest od 300 do 400 fundamentów do zrobienia przez 3,4 max 5 firm takich jak Dong Energy czyli Orsted czy GeoSea. Obecnie rozwijają się tylko dwa rynki budowy offshore - Chiny i Tajwan oraz USA. Europa się kończy bo kończy się dofinansowanie unijne na tego typu inwestycje. Moce produkcyjne w Europie są niemal 2 razy większe jak to co potrzeba by coś takiego wykonać. Mówiłem wcześniej, że kontrakty są rozdane i na 2018 i na 2019. Na te co będą w 2020 bez znanej w tej branży marki, wiarygodności kredytowej i gwarancji finansowych nie mamy co liczyć w ST3-Offshore. Wiec co zrobić by produkcja offshore wróciła do ST3-Offshore? Należy firmę sprzedać komuś kto te kontrakty ma i kto po zakupie dałby część tych kontraktów swojej własnej spółce ze Szczecina. O i to jest jedyne i możliwe rozwiązanie. Tylko pytanie kto ma szukać takiego inwestora? Czy zarząd budujący obecnie karmniki dla łososi? Czy Zarząd Marsa, który raczej idzie w stronę samobójczej konsolidacji branży, sztucznego oddłużania (ale tylko wobec szczodrego właściciela czyli funduszu MARS) i na koniec w oddanie tego bałaganu do MGMiŻŚ? To jest niestety droga donikąd. Brak działań w temacie poszukiwania inwestora branżowego dla ST3-Offshore prowadzi tę firmę na rafy. Brak działania to sabotaż gospodarczy. Przypomina to sytuację żywo z roku 2016 kiedy to Bilfinger zgłosił do Marsa to, że chce sprzedać swoje udziały w fabryce - wtedy Bilfinger Mars Offshore firmie VTC. Wtedy jak pamiętamy Mars się na to nie zgodził i zgłosił się ze swoim prawem pierwokupu. Ponad pół roku Bilfinger czekał na zrealizowanie tego prawa przez Marsa do którego w końcu jak wiemy nie doszło. Więc zniecierpliwiony Bilfinger porzucił po prostu praktycznie swoją spółkę, nie dawał jej wsparcia finansowego i zapowiedział złożenie wniosku o upadłość. Dopiero wtedy Mars dał zgodę, ale pół roku braku praktycznego nadzoru właścicielskiego spowodowało zapaść w firmie - z tej zapaści firma już nie wyszła praktycznie nigdy. Brak obecnie szukania partnera biznesowego dla ST3-Offhore prowadzi w prostej linii do ogłoszenia upadłości firmy z główną i zasadniczą stratą jej wierzycieli. Zaniechanie działań wobec ST3-Offshore jest gospodarczym sabotażem wobec tej firmy i jej pracowników. Zaniechanie to też grzech i też forma jakiegoś jakże wymownego działania. Najsmutniejsze jest to, że to ze mną kontaktują się niektórzy pracownicy ST3-Offshore i pytają się o swoją przyszłość. Pytam się ich, ale czemu do mnie dzwonicie? Odpowiadają: bo nasz Zarząd nie ma nam nic do powiedzenia. Prawda, że to smutne? http://portalstoczniowy.pl/…/st3-offshore-dywersyfikuje-pr…/

Nowa

20.07.2019 13:33

Inne

Rada nadzorcza spółki ST 3 Offshore ogłosiła konkurs na prezesa spółki. Opozycja krytykuje działania obecnych władz firmy. MS Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych zapewnia, że jest dobrze. ST3 Offshore podlega MS Towarzystwu Funduszy Inwestycyjnych, która działa jako jedna ze spółek Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Jeśli w firmie jest dobrze, jak zapewnia MS TFI, to dlaczego ogłoszono konkurs na prezesa ST3 Offshore i czy prezes Andrzej Czech (jest też prezesem w Energomontaż-Północ Gdynia) nie sprawdził się? MS TFI zapewnia: „Pan Andrzej Czech nie został odwołany z zarządu spółki ST3 Offshore”. Jednocześnie jednak pada stwierdzenie: - Po blisko półtora roku działalności pana Czecha, udziałowcy spółki doszli do wniosku, że postawione przed nim zadania można uznać za wypełnione, oraz że czas na docelowe rozwiązanie i dlatego rozpisany został konkurs stanowisko na prezesa zarządu tej spółki. ZOBACZ TEŻ: Co z ST3 Offshore w Szczecinie? Pozostaje w MON Rafał Zahorski, pełnomocnik marszałka ds. gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej stwierdza wprost: - ST3 jest w bardzo złej sytuacji od października 2017 r., gdy do sądu skierowano dwa wnioski. Pierwszy o upadłość, a drugi o postępowanie naprawcze. Firma czeka na decyzję, ale do dziś sąd okręgowy w Szczecinie nie znalazł czasu, aby zrobić zgromadzenie wierzycieli. A mowa jest o 400 podmiotach i 55 mln zł. Uciekają specjaliści, a dziś ST3 Offshore co miesiąc przynosi bardzo dużą stratę idącą w miliony. To jest jedna z najbardziej przynoszących strat firm z branży stoczniowej. Niedawno ST3 Offshore ogłosiła, że podpisała kontrakt z niemiecką spółką na produkcję dalb cumowniczych. Zahorski: To jak produkcja gwoździ w fabryce mercedesa. Zarząd mówi bajki o restrukturyzacji, o dywersyfikacji, a tak naprawdę nie ma żadnej strategii czy nawet pomysłu na przyszłość i ewidentnie nie radzi sobie z zarządzeniem. Wszystkie kontrakty w tej branży zostały dawno rozdane.

produkcja

08.07.2019 19:33

Inne

(usunięte przez administratora) PROCESY MAGAZYNOWE W PRZEDSIĘBIORSTWIE PRODUKCYJNYM Streszczenie Gospodarkę magazynową traktuje się jako jedną z najważniejszych ogniw w sferze logistyki. Dobrze zorganizowane procesy magazynowe powodują szybki przepływ materiałów od dostawców poprzez system produkcyjny i kończąc na odbiorcy (potencjalnym kliencie). Dobrze opracowany system logistyczny i odpowiednio przygotowane do niego magazyny sprawiają, że przebieg materiałów w procesie logistycznym odbywa się sprawnie i bez zakłóceń. W artykule przedstawiono funkcjonowanie gospodarki magazynowej w przedsiębiorstwie produkcyjnym. Słowa kluczowe: magazynowanie, organizacja gospodarki magazynowej 1. WPROWADZENIE Współczesne przedsiębiorstwa doskonale zdają sobie sprawę, że dobrze zorganizowany system logistyczny jest kluczem do konkurowania z najlepszymi. Optymalizacja przepływów materiałowych, informacji z nimi związanych oraz innych czynników dotyczących przechowywania towarów w magazynach wpływają przede wszystkim na efektywność gospodarowania. Magazyny niezależnie od swojego umiejscowienia w systemie logistycznym muszą otrzymywać i zarazem dostarczać szereg różnorodnych informacji. Informacje mogą one dotyczyć danych o ilości dostępnych materiałów. Ważnym więc jest, aby przekazywane informacje odzwierciedlały rzeczywiste stany magazynowe, a nie były szacowane na wyrost. Podejście logistyczne do rozwiązywania problemów gospodarki magazynowej w przedsiębiorstwie wymaga całościowego uwzględnienia zadań w zakresie trzech obszarów działania, mianowicie zaopatrzenia, produkcji, dystrybucji [1]. W obszarze zaopatrzenia zadaniem gospodarki magazynowej jest przyjęcie od dostawców surowców i materiałów, okresowe ich przechowywanie oraz sukcesywne wydawanie do produkcji. A u nas co !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Nikt nie potrafi tym tworem zarządzić - haha

produkcja

11.07.2019 19:20

Inne

Witam !!! no może spaprał , albo ktoś broni swojej posady ,bo jak SAPA nie będzie to i jego nie będzie tak może być też. I podejrzewam ,że tak by było !!!

produkcja

11.07.2019 19:40

Inne

O Panie u nas to Panowie "Blues Brothers" ciemne okularki i spacerki po hali produkcyjnej lub wokół - placyk wyspy ;-) ,bo słoneczko pali ???????

qwee

09.07.2019 12:24

Inne

z gazety prawnej. Pracownicy szczecińskiej ST3 Offshore dostali za czerwiec zaledwie po 1400 zł wypłaty. O tym, że licząca ponad 400 osób załoga nie dostanie całego wynagrodzenia, pracownicy dowiedzieli się pod koniec miesiąca. Poinformował ich o tym jeden z członków zarządu, który stwierdził, że na razie przedsiębiorstwo nie ma pieniędzy na wypłaty wynagrodzeń. To kolejne problemy finansowe. Na przełomie roku ST3 miało trudności z należnymi płatnościami do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. O sytuację ST3 spytaliśmy w Polskiej Grupie Zbrojeniowej. – Spółka ST3 Offshore nie jest podmiotem zależnym od Polskiej Grupy Zbrojeniowej SA. Większościowy pakiet akcji tej spółki posiada MARS Fundusz Inwestycyjny Zamknięty. PGZ SA jest wprawdzie głównym uczestnikiem funduszu, a fundusz jest zarządzany przez spółkę zależną od PGZ SA, jednakże zgodnie z prawem „Fundusz nie jest podmiotem zależnym od towarzystwa, spółki zarządzającej ani od osoby posiadającej bezpośrednio lub pośrednio większość głosów w radzie inwestorów, zgromadzeniu inwestorów lub zgromadzeniu uczestników” – wyjaśnia Justyna Mosoń, dyrektor departamentu komunikacji i marketingu PGZ SA. Nie zmienia to faktu, że w PGZ trudności ST3 są znane. – Zasadniczym powodem problemów z terminową wypłatą wynagrodzeń jest problem z płynnością finansową spółki. Realizowane obecnie kontrakty nie generują dostatecznych przychodów, by pokryć koszty stałe spółki – mówi Mosoń. Tłumaczy, że program stabilizacji finansowej ST3 jest konsekwentnie realizowany, ale „ze względu na skomplikowaną sytuację ekonomiczną, prawną i własnościową oraz konieczność prowadzenia uzgodnień i przestrzegania procedur prawno-finansowych mogą występować w najbliższych trzech miesiącach przejściowe problemy z terminowym regulowaniem przez spółkę zobowiązań, w tym również wypłat wynagrodzeń”. MARS FIZ prowadzi działania mające na celu jak najszybsze zasilenie ST3. Wypłaty brakujących części wynagrodzenia zostaną dokonane jak najszybciej. – Nie ma nowych kontraktów z branży offshore. Jest realne zagrożenie, że spółka będzie musiała oddać prawie 130 mln zł środków unijnych, jeśli nie będzie trwałości projektu, czyli 500 miejsc pracy do roku 2021 – mówi nam Rafał Zahorski, pełnomocnik marszałka województwa zachodniopomorskiego ds. gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej. Jego zdaniem, mimo że spółka w okresie od grudnia 2018 r. do maja 2019 r. zaciągnęła od innych spółek Skarbu Państwa pożyczki na ponad 20 mln zł, to wciąż ma bieżące zadłużenie w kwocie 2,9 mln zł. – Istnieje obawa o zaistnienie niedozwolonej pomocy publicznej, a same pożyczki nie zostały nawet zatwierdzone przez radę wierzycieli – mówi ekspert. – Układ z wierzycielami zakłada dofinansowanie przez ARP, ale na razie tego dofinansowania nie ma. Posiedzenie sądu zatwierdzające układ ma być 8 października 2019 r. i jeżeli uda się do zatwierdzić, to 400 wierzycieli ma szanse dostać swoje pieniądze w grudniu 2019 r. Jeśli będzie w ogóle dofinansowanie – dodaje Zahorski.