Im więcej czyta się relacji byłych współpracowników i porównuje je z treścią stosowanej przez firmę praktyki, tym trudniej uwierzyć, że chodzi wyłącznie o „rozżalonego pracownika”. W kolejnych opiniach powtarzają się dokładnie te same problemy: permanentny stres, telefony poza godzinami pracy, oczekiwanie dyspozycyjności wieczorami, w weekendy i podczas urlopu, wyjazdy ogłaszane w ostatniej chwili, zmienianie ustaleń, personalne „żarty” oraz nieustanne zarzuty o brak zaangażowania, niezależnie od faktycznie włożonej pracy. Szczególnie rażąca jest przepaść pomiędzy nazywaniem tej współpracy B2B a jej rzeczywistymi zasadami. Wygląda to znacznie bardziej jak podporządkowany etat, tylko bez ochrony przysługującej pracownikowi, niż współpraca dwóch niezależnych przedsiębiorców. Najwięcej o kulturze tej firmy mówią jednak jej własne odpowiedzi. Zamiast rzeczowo odnieść się do konkretnych zarzutów, przedstawiciele firmy atakują byłych współpracowników, zarzucają im chaos, problemy z organizacją, niemożność pogodzenia się ze zwolnieniem, a nawet publicznie kwestionują ich zdrowie psychiczne. Trudno wyobrazić sobie lepsze potwierdzenie opisywanego w opiniach protekcjonalnego i personalnego sposobu komunikacji. Oczywiście firma ma prawo zakończyć współpracę z osobą, z której pracy nie jest zadowolona. Powinna jednak zrobić to profesjonalnie i z szacunkiem. Wspólny obiad czy kilka dodatkowych dni wolnego nie usprawiedliwiają poniżającego traktowania. Każdemu kandydatowi polecam bardzo dokładnie przeczytać wszystkie opinie, zachować całą korespondencję i nie ufać ustnym zapewnieniom o „elastyczności”. Powtarzalność zarzutów, konstrukcja umowy oraz sposób, w jaki firma reaguje na krytykę, tworzą wyjątkowo niepokojący obraz.
