Opinie o Fundacja Szansa dla Niewidomych Warszawa

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(204)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

były pracownik

02.09.2026 10:10

Były pracownik

Napiszę i ja, jedśli to tylko może odwieźć kogoś od zatrudnienia w tym miejscu. Fundacja funkcjonuje głównie po to, by zarabiać z publicznych środków. Wiele rzeczy pisanych na papierze nie pokrywa się z rzeczywistością. Powszechna praktyka to pisanie projektów tak, by Fundacja zarobiła, a nie by beneficjenci skorzystali z proponowanych działań. Wymagane są datki płacone z wynagrodzeń przez osoby zatrudnione w projektach na jego pokrycie. Panuje tu wszechobecne obgadywanie, obrażanie, również na forum. Prym wiedzie w tym dyrektorka, wobec której szef jest bezkrytyczny i ufa temu, co ona mu przekaże. Kobieta ta ma tendencję do podkopywania innych, a gdy ktoś jej nie podpasuje, utrudnia mu pracę, wszystko w białych rękawiczkach, by nie dało się tego udowodnić. Niepłacenie za nadgodziny lub nieoddawanie ich ma tu miejsce, i nie, nie są to godziny płatne z pozostałych projektów. Całodniowe wyjazdy bez delegacji, przedłużające się wyjścia i spotkania, telefony po godzinach i maile, które mamy znać przed spotkaniem o 9:00 wysyłane o 23. Nie polecam się tu angażować ponad minimum, zachęcano mnie do tego, obiecywano rozwój i wsparcie. Wsparcia nie było, zostałam sama i finalnie za działania, w które włożyłam całe serce i wiele dodatkowych godzin nie dostałam ani złotówki. Napiszę jeszcze o kompletnej dezorganizacji w Fundacji - niejasny podział zadań, przerzucanie odpowiedzialności na innych, hierarchia i tryb załatwiania spraw zależne od sytuacji i humoru szefa, braki kadrowe (wiadomo dlaczego), formalne, konieczność naprawiania błędów innych lub proszenie się kilkukrotnie o wysłanie czegoś, bez czego działania stoją. Działanie na ostatnią chwilę, bez planu i efektywnego zarządzania ludźmi pozwala na tuszowanie niedociągnięć od ponad 30 lat, by z zewnątrz wszystko wyglądało dobrze. Najmocniejsze, co usłyszałam od beneficjenta, co podsumowuje fundację jest zdanie „jeżdżę na ReHA od 20 lat, by przekonywać się jakim niewidomym nigdy nie chciałbym się stać” w odniesieniu do szefa. Każdemu, kto szanuje swój czas, zdrowie i naprawdę chce pomagać niewidomym polecam omijać to miejsce.

były pracownik

21.09.2026 11:01

Były pracownik

Szef prowadził narrację o misji i że rozliczanie się z dodatkowych godzin pracy przeczy idei fundacji. Po paru kilkudniowych wyjazdach usłyszałam, że powinnam te nadgodziny zaplanować i zgłosić wcześniej (ciekawe jak przewidzieć opóźnienia pociągu). Za to wyjazdy z poczęstunkiem czy uroczystościami typu reha to przecież nie praca tylko atrakcje dla nas. Takie informacje dostawałam zarówno od kierowniczki regionalnej jak i generalnej. Zresztą ten pogląd otwarcie głosi któraś z odpowiedzi szefa na tym portalu.

Nowy wpis

Olek

21.09.2026 21:10

Inne

W kodeksie pracy nic nie ma o wyjątkach w sposobie rozliczania nadgodzin dla fundacji / podmiotów z misją... Ktoś z pracowników jasno stawiał już tego typu kwestie?

Fundacja Szansa

31.07.2026 11:17

Pracodawca

Szanowni Państwo! Wszyscy namawiają i pouczają, aby nie pisać nic na tę platformę. Nie jest godna zaufania, a zamieszczane tu wpisy tak bardzo odbiegają od prawdy, że nie wiadomo, na czym to polega. Czasami myślimy, że są jakimś smętnym żartem. Mogą być wyrazem jakichś frustracji, kompletnego niezrozumienia rzeczywistości, totalnej rozbieżności pomiędzy dwoma światami: 1. jakieś własne wychowanie i wykształcenie, sytuacja rodzinna, społeczność, w której się żyje, papka medialna, którą się przyjmuje i akceptuje, czasem liczne seriale telewizyjne ze swoją oszukańczą wizją świata, kiedy indziej jakieś imprezki, często naiwna wiara, że można się nie wysilać, a i tak pensja będzie, 2. z drugiej strony wymagania prawne, klienckie, beneficjenckie, za którymi idą ostre kontrole i wymagania urzędów, także nasza chęć ich spełnienia, kiedy w innym razie trzeba oddać wcześniej pozyskane fundusze, wreszcie ambicja, by mimo sympatii do lekkiej pracy w przypadku niektórych pracowników, osiągnąć sukces. Przyjaciele pouczają, że kiedy nie ma negatywnych wpisów, to też jest coś nie tak. Nie jest to jednak w porządku. Fundacja ma zasady totalnej transparentności i „demokracji”. Mamy zebrania, dyskusje, głosowania, wspólne decydowanie. Tu nie wydarzy się nic bez zgody pracowników, a mimo to zdarzają się wpisy niezadowolonych. Może jest tak, że mniejszości nie są w stanie zaakceptować wyborów i decyzji znacznej większości? Może kiedy ta większość wybiera jakieś rozwiązanie, a zawsze poprzedza to dyskusja i argumentacja, są osoby, którym to nie pasuje. Najwyraźniej nie są w stanie się pogodzić z innymi. Czy to zapowiada upadek demokracji, gdzie najlepszym wyborem jest posłuchać głosu większości z uwzględnieniem racji mniejszości? I tak: - nigdy nikomu nie zalegaliśmy, - zawsze wypłacamy za każdą pracę, - honorujemy pracę wolontariacką, - poza umowami etatowymi mamy sporo dodatkowych umów cywilno-prawnych, a praca z nimi związana powinna być wykonywana poza etatem, - nasz zespół jest nagradzany, odznaczany, hołubiony przez wielu podopiecznych. I co można zrobić więcej, by nie było niesprawiedliwych ocen? Czy zatem są to autentyczne głosy, czy raczej potwierdzenie upodobania u niektórych osób do zjawiska kibolstwa w miejsce kibicowania! Pozdrawiam Marek Kalbarczyk Prezes Zarządu Fundacji Szansa – Jesteśmy Razem (Szansa dla Niewidomych)

Fundacja Szansa

18.08.2026 15:05

Pracodawca

Nie mogło być takiego głosowania, nie mogło też być obrażania kogokolwiek. Za to dosyć często zdarza się, że sami pracownicy się obrażają za to, że należy wykonywać zadania wynikające z umów zawieranych pomiędzy fundacją i podmiotami publicznymi. Gdybym wiedział, kto to pisze, to przedstawiłbym dowody na moją tezę, że nie wykonywała zaplanowanych obowiązków. Niestety nawet to, że ktoś faktycznie coś robi nie wystarczy, ponieważ w ogromnej części należy wykonywać to, za co fundacja otrzymuje dofinansowania wydatków i pensji. To być może częste zjawisko, niedopasowanie swoich możliwości i oczekiwań do sytuacji pracodawcy i wymagań, jakimi on jest obciążony. Na pewno ta osoba nie przeżyła kontroli i wierzy, że można sobie mieć swoje „widzi mi się”! Marek Kalbarczyk Prezes Zarządu Fundacji Szansa – Jesteśmy Razem (Szansa dla Niewidomych)

Monika

19.08.2026 09:16

Inne

Skoro twierdzicie, że ta osoba nie wykonywała swoich obowiązków, to jak u was wygląda informowanie pracownika, że coś robi źle? Dostaje wcześniej konkretny feedback i szansę to poprawić?

Były asystent

10.06.2026 14:40

Były pracownik

Juz od dłuższego czasu nie pracuje w Fundacji. Czasem tu zaglądam licząc ze może cos sie wreszcie zmienilo, ale patrzac na ciagle te same (negatywne) opinie jest po prostu przykro, że Fundacja z tak dużym potencjalem z roku na rok upada coraz bardziej (jak wiem z wlasnego doswiadczneia) z pwodu Pani A i Pana M. Dlaczego niewarto podejmowac pracy w tej funadji? 1. Proba obniżenia pensji dosłownie kilka dni przed koncem umowy (od kilku tygodni przed koncem okresu próbnego padaly pytania z mojej strony o przedłużenie - mówiono mi żebym się nie martwił) dosłownie 5-7 dni przed zakoczniem umowy dostalam informacje ze moja umowa nie zostanie przedłużona. Gdy zacząłem szukać innej pracy, którą na szczęście szybko znalazłam dwa dni przed końcem umowy szef zaproponował że mogę zostać i przedłuży mi umowę ale pensja byłaby o prawie jedną czwartą niższa. Standardowo tłumacząc że Fundacja to misja i tym podobne jak inni byli pracownicy gdy podnosił się temat pieniędzy, podwyżek, czy czegokolwiek co z tym związane. 2. toksyczna atmosfera – szefostwo w postaci pani A w połączeniu z panem M jest koszmarnie toksyczne, pan M niesamowicie wychwala panią A, nie pozwalając nikomu na żadne negatywne ani nawet obojętne słowo o jej osobie. Oznaczało to że jeśli nie masz nic pozytywnego i wychwalającego do powiedzenia o niej najlepiej żebyś się nie odzywał. 3. ⁠Pan M, na pierwszy rzut oka dobry troskliwy człowiek prowadzący wspaniałą fundację, w rzeczywistości paskudnym charakterem i poglądami. Żeby nie było że rzucam słowa na wiatr, obgadywanie pracowników nawzajem z innymi pracownikami później obgadywanie tych pierwszych z tymi drugimi itd. 4. ⁠ to co już było wspominane powyżej i poniżej nie szanowanie pracowników z większym doświadczeniem oraz zaangażowaniem, jeżeli ktoś miał inne zdanie niż pan M ogólnie nie miał prawa głosu, nawet jeśli wyraził to nie był słyszany. Nikomu nie życzę zatrudnienia w tym miejscu, ja straciłem trzy miesiące na stres, nerwy, frustracje systemem wewnętrznym który nadal mentalnie jest w latach osiemdziesiątych dziewięćdziesiątych. Szefostwo nie widzi sensu ani nie ma ochoty podejmować trudu nowocześnie system fundacji. Z tego co zapamiętałem jedyne warte uwagi to konferencja Reha, która jest organizowana na ostatnią chwilę bez ładu i składu. Presja na pracownikach i dokładnie im pracy? Oczywiście, fundacja to misja, a Twoje życie po pracy to też sprawa szefa. Wisienka na torcie? - Jednym z moich zadań bylo usuwanie negatywnych komentarzy na platformie GoWork, żeby ludzi najlepiej nie znaleźli nic złego. Oczywiście następnym zadaniem było odpisywanie na opinie których nie da się usunąć i tworzenie tych pochlebnych. - Prezes potrafi (nie wiem czy nadal potrafi) dopytywać innych pracowników (głównie kadra kierownicza i zarząd) o życie prywatne swoich szczególnie nowych pracowników, o to co zamieszczają w mediach społecznościowych, o to co robią w wolnym czasie, a następnie przy okazji rzucał na tej podstawie różnymi komentarzami przy innych pracownikach Liczę że skutecznie kogoś odwiodę od pomysłu zatrudnienia się w miejscu. Jedyna nadzieje na ratunek tej fundacji to strukturalna zamiana zarządu fundacji. Bez pozdrowień, były asystent Prezesa ;)

stara panna

10.06.2026 19:30

Były pracownik

No nieźle, ta wisienka na torcie najlepsza...kto by się spodziewał. Nie umniejszam dokonaniom Fundacji, jednak co człowiek to opinia i każdy ma prawo podzielić się w kulturalny sposób swoimi wrażeniami z zatrudnienia w tym miejscu. Krytyczne i pozytywne uwagi mają służyć innym. Nic nie jest nigdy tylko czarne albo białe. Osoby odwiedzające tyflopunkt to osoby spragnione wycieczek, rehabilitacji, kontaktu z innymi, arteterapii… doceniają istnienie takich właśnie miejsc jak fundacja i realizowanych projektów. Nie wiedzą, jednak do końca jak wygląda tu praca ‘od środka’, dlatego bez przerwy dziwili się rotacją i zmianami w biurze. Współpracy z osobami niepełnosprawnymi na co dzień, tak jak zakładał prowadzony projekt w moim odczuciu było NAJMNIEJ. Najważniejsza była realizacja projektów i praca z dokumentami tzw. ‘papier wszystko przyjmie’. Na komfort pracy w biurze-tyflopunkcie w bardzo dużym stopniu wpływa, to kto jest Twoim współpracownikiem. Fajnie, jeśli jest ktoś, kto wprowadza zdrową atmosferę, traktuje Cię na równi, nie traktuje tyflopunktu jak swojego prywatnego folwarku… Ktoś, kto zdaje sobie sprawę, że to nie szkoła, zawody…bo gracie w końcu do jednej bramki dla wspólnego celu. Jeśli nie masz prywatnego życia poza pracą, swojego własnego zdania! a i lubisz wypominać innym swoją ‘misyjność’ i pracowitość - to jesteś w dobrym miejscu! Morale spadają przez częstą rotację innych współpracowników. Często ten chwalony pracownik za kilka tygodni jest już NAJGORSZYM na forum w poniedziałek, bo miał śmiałość mieć inne zdanie, wkurzył się i już tu nie pracuje. Kontrola wyjść, meldowanie bycia w biurze, maile po 23:00, wiadomości w weekend!, wiadomości od ksiegowej z terminem do 10:00.. w żadnej innej firmie nie spotkałem się z czymś takim. w mojej opinii ki3rowniq ma swoje ‘ulubione koleżanki, z których zdaniem się tylko liczy, by sobie zaoszczędzić roboty w wyjaśnianiu czegokolwiek…ni3szczera i stronnicza osoba, a na pozór pomocna i przyjacielska, bo przecież to fundacja, która wspiera osoby niepełnosprawne, jest tu luźna atmosfera, otwarta komunikacja, tylko tu masz możliwość zmieniania świata na lepsze! xD Te zmiany zacząłbym od samej fundacji. Szczęśliwy w innym miejscu pracy

AKKŁ

21.03.2026 09:38

Były pracownik

Moja poprzednia opinia chyba zniknęła więc dodam ją jeszcze raz przecinek i nie Nie jestem sfrustrowany, sfrustrowana, to szczera wyważona opinia. I wbrew pozorom bardzo delikatna. Jestem byłym pracownikiem i – niestety lub stety 😉 – zgadzam się z większością opinii. W fundacji brakuje stabilności i spójności decyzyjnej. Wiele rzeczy robionych jest „na już”, bez uwzględnienia tego, że pracownicy mają wcześniej zaplanowane obowiązki. „Super ważne” zebrania okazują się często zwykłymi pogadankami, natomiast gdy faktycznie potrzebna jest obecność lub wsparcie – nie zawsze ma to znaczenie dla przełożonych. Problematyczna jest też organizacja pracy. Nowy pracownik powinien zostać jasno wdrożony – wiedzieć, czym ma się zajmować i jakie są jego zadania. W praktyce często trzeba radzić sobie samodzielnie. Teoretycznie wsparcie ze strony kierownictwa istnieje, ale w rzeczywistości wygląda to inaczej. Fundacja ma (a może miała) duży potencjał, jednak liczba projektów jest przytłaczająca. Samo robienie ich w dużej ilości nie jest sztuką – sztuką jest ich dobre przygotowanie i rzetelne rozliczenie. Pracownicy często nie są odpowiednio przygotowani do realizacji projektów, nie wiedzą, jakie działania podejmować ani skąd pozyskiwać beneficjentów. Dodatkowo w fundacji występuje ogromna rotacja pracowników. Nie wynika ona jednak wyłącznie z tego, że – jak czasem się sugeruje – pracownicy są leniwi czy niezaangażowani. W wielu przypadkach problemem jest brak jasnych informacji, nieokreślony zakres obowiązków oraz niewystarczające wsparcie ze strony kierownictwa. Gdyby te elementy funkcjonowały prawidłowo, sytuacja mogłaby wyglądać zupełnie inaczej. Zauważalny jest też problem kadrowy – osoby nowo zatrudnione są bardzo chwalone, natomiast bardziej doświadczeni pracownicy nie są już traktowani z takim uznaniem. Miejsce, które kiedyś miało „serce”, dziś coraz bardziej przypomina organizację nastawioną głównie na wyniki, gdzie beneficjenci stają się jedynie liczbami. Dodatkowo nieporozumienia na szczeblu kierowniczym i dyrektorskim negatywnie wpływają na atmosferę w pracy. Ustalenia często są zmieniane, co powoduje chaos i frustrację wśród pracowników. Najbardziej rozczarowujące jest jednak to, że wśród pracowników widać duże zaangażowanie – szczególnie osób pracujących w biurach, które naprawdę się starają i chcą dobrze wykonywać swoją pracę. Niestety zamiast wsparcia często spotykają się z działaniami, które podcinają im skrzydła. Przykro się też czyta komentarze sugerujące, że są to jedynie „żale sfrustrowanych pracowników”. Każdy ma prawo wyrazić swoją opinię, a przy tak dużej rotacji warto raczej zastanowić się nad przyczynami tej sytuacji i nad tym, z czego ona wynika. Jeśli ktoś chce zadbać o swoje zdrowie psychiczne – z ciężkim sercem, ale nie polecam.

Olek

03.06.2026 16:23

Inne

Po coś chyba te spotkania są, jeśli więc coś komuś na wątrobie leży, to czemu nie rozmawiać wprost? Nikt nigdy nie pisał, żeby za wyrażanie swych opinii można było pracę stracić, poza tym, z jednej strony obawy, a z drugiej niechęć do tego miejsca, co najmniej dziwne...

KK

03.06.2026 17:08

Pracownik

Taaaa. Ciekawe na jakim szczeblu jesteś, że piszesz takie zaskakujące rzeczy... Ciekawe czy jak powiem w poniedziałek, że moja kierowniczka notorycznie użala się nad sobą, że musi robić nadgodziny i ma tyyyle pracy to ten problem zostanie rozwiązany? Na tym forum ludzie piszą konkretne zarzuty i sytuacje, które mają miejsce... a jakieś trolle temu zaprzeczają. Bo przecież to zdrowe miejsce pracy :) Nikt nie chce się narażać, więc potulnie uczestniczą w spotkaniu w poniedziałek. Często monologu. W niedzielę lub sobotę koniecznie trzeba przeczytać mail od szefostwa o 23:00. I tak praktycznie co tydzień... Słabo kapujesz. O ironio.

AK

20.02.2026 11:08

Były pracownik

Pracowałam w tej organizacji przez pewien czas i czuję się w obowiązku podzielić swoimi doświadczeniami z osobami, które rozważają podjęcie tam pracy. Fundacja prezentuje się jako miejsce z misją i wartościami, jednak rzeczywistość pracy wewnątrz jest inna. Kadra zarządzająca świadomie odrzuca jakiekolwiek standardy, które kojarzą jej się z „korporacyjnym podejściem" – i tu zaczyna się problem, bo pod tym hasłem rozumie między innymi... prawo pracy. Praca ponad osiem godzin dziennie nie jest tutaj czymś nadzywczajnym, ale odbiór nadgodzin? To już „korporacyjne liczenie" i brak zaufania do pracodawcy. W „rodzinnej atmosferze" po prostu pracujesz tyle, ile trzeba. Co ciekawe, ta sama organizacja, która gardzi korporacyjną biurokracją, wymaga od każdego pracownika codziennego wysyłania sprawozdania do szefostwa – co robiłam danego dnia, nad czym pracowałam, ile czasu poświęciłam na dane zadanie. A następnie można spodziewać się pytań: „a dlaczego Pani pracowała nad projektem X zamiast Y?" albo „skąd takie zaangażowanie w rzecz Z?". Codzienny raport aktywności wysyłany do przełożonych – brzmi znajomo? Tak, to dokładnie ten rodzaj kontroli, który w korporacji nazywa się biurokracją. Atmosfera w zespole jest destabilizowana przez osoby zarządzające. Na spotkaniach pracownicy są zachęcani do wzajemnego donoszenia na siebie – kto wychodzi wcześniej, kto mniej pracuje, kto coś zawalił. Konstruktywna rozmowa o problemach, wyjaśnienie przyczyn błędów, wspólne szukanie rozwiązań? To już „korporacja", więc z definicji złe. Osobną kategorią są spotkania, które ogłaszane są jako absolutnie niezbędne, a obecność osób przebywających na zwolnieniu lekarskim lub urlopie jest na nich... wysoce zalecana. (usunięte przez administratora) Na tych spotkaniach można liczyć na wielominutowe tyrady o charakterze światopoglądowo-motywacyjnym oraz głosowania – demokratyczne co do formy, ale nie co do treści, bo wynik i tak jest z góry znany. A spotkanie trwa godzinę, dwie – bo przecież jest bardzo ważne, praca poczeka. Jeśli mimo wszystko chcecie spróbować – wasza decyzja. Ale bardzo proszę: czytajcie umowy ze szczególną uwagą i bezwzględnie nie wykonujcie żadnych działań, zleceń ani zadań na rzecz Fundacji bez podpisanej umowy. Żadnych wyjątków. Na zakończenie zostawię cytat z ust jednej z czołowych osób w organizacji – kogo dokładnie, nie powiem, bo wolę nie kusić losu: „Nie dajmy się szantażować prawu pracy!" Mówi samo za siebie.

RJX 133

25.02.2026 17:28

Były pracownik

Jest sporo narzędzi, dzięki którym można ocenić jakość współpracy z organizacją, np. badanie 360°. Natomiast żadne badanie nie będzie skuteczne, jeśli (usunięte przez administratora)nie przyjmuje do wiadomości, że jego rozumienie przedsiębiorstwa jest dalece przestarzałe, tkwiące w głębokich latach 90. Taki który nie rozumie, że świat się zmienia, że ludzie potrzebują również zabezpieczyć swoje życie prywatne, rozwijać swoje kompetencje, po prostu cieszyć się życiem z całych sił. Jednym z dowodów na to, że nie jest najlepiej w tej fundacji pod względem jakości pracy z punktu widzenia pracownika jest to, że panuje tam ogromna rotacja personelu. W 2024 r. Fundacja zatrudniała około 50 osób i tyle samo zwolniło się przez ten cały rok. (usunięte przez administratora) Innym argumentem za tym co mówią pracownicy jest powtarzanie się tych samych kwestii, tych samych uwag do pracodawcy. Trudno sądzić, że ludzie się umawiają. Mówił pan jeszcze o kontrolach z urzędów, tylko one głównie oceniają procedury i tylko wyłącznie pisemnie. Aż strach pomyśleć co by było, gdyby ktoś na poważnie przeprowadził kontrolę i rozpytał wśród ludzi jak jest naprawdę. (usunięte przez administratora) Pozdrawiam Były pracownik/ była pracowniczka Szczęśliwa/ szczęśliwy w innym miejscu pracy

AKKŁ

19.03.2026 18:11

Były pracownik

Ta opinia w wielu punktach pokrywa się z doświadczeniami innych osób. Szczególnie trafne jest zwrócenie uwagi na brak realnego wdrożenia, chaos organizacyjny oraz rozbieżność między deklarowanymi wartościami a codzienną praktyką. Wiele sytuacji wygląda podobnie – zadania realizowane „na już”, brak jasnych wytycznych i konieczność radzenia sobie samodzielnie, bez rzeczywistego wsparcia ze strony kierownictwa. To nie są pojedyncze przypadki, lecz powtarzający się schemat funkcjonowania. Warto też podkreślić kwestię dużej rotacji pracowników. Nie wynika ona wyłącznie z braku zaangażowania, jak czasem się sugeruje, lecz z problemów systemowych: niejasnego zakresu obowiązków, braku wdrożenia oraz niewystarczającego wsparcia. Przy lepszej organizacji pracy wiele osób mogłoby funkcjonować w tej roli zupełnie inaczej. Najbardziej rozczarowujące jest jednak to, że widać zaangażowanie wielu pracowników – szczególnie tych pracujących w biurach – którzy naprawdę się starają i chcą robić dobrą robotę. Niestety zamiast wsparcia często spotykają się z działaniami, które podcinają im skrzydła. Szkoda, bo miejsce ma potencjał, jednak bez realnych zmian trudno go wykorzystać.

AKKŁ

19.03.2026 18:04

Były pracownik

Jestem byłym pracownikiem i – niestety lub stety – zgadzam się z większością opinii. W Fundacji brakuje stabilności i spójności decyzyjnej. Wiele rzeczy robionych jest „na już”, bez uwzględnienia tego, że pracownicy mają wcześniej zaplanowane obowiązki. „Super ważne” zebrania okazują się często zwykłymi pogadankami, natomiast gdy faktycznie potrzebna jest obecność lub wsparcie – nie zawsze ma to znaczenie dla przełożonych. Problematyczna jest też organizacja pracy. Nowy pracownik powinien zostać jasno wdrożony – wiedzieć, czym ma się zajmować i jakie są jego zadania. W praktyce często trzeba radzić sobie samemu. Teoretycznie wsparcie ze strony kierownictwa istnieje, ale w rzeczywistości wygląda to inaczej. Fundacja ma (a może miała) duży potencjał, jednak liczba projektów jest przytłaczająca. Samo robienie ich w dużej ilości nie jest sztuką – sztuką jest ich dobre przygotowanie i rzetelne rozliczenie. Pracownicy często nie są odpowiednio przygotowani do realizacji projektów, nie wiedzą, jakie działania podejmować ani skąd pozyskiwać beneficjentów. Dodatkowo w fundacji występuje ogromna rotacja pracowników. Nie wynika ona jednak wyłącznie z tego, że – jak czasem się sugeruje – pracownicy są leniwi czy niezaangażowani. W wielu przypadkach problemem jest brak jasnych informacji, nieokreślony zakres obowiązków oraz niewystarczające wsparcie ze strony kierownictwa. Gdyby te elementy funkcjonowały prawidłowo, sytuacja mogłaby wyglądać zupełnie inaczej. Zauważalny jest też problem kadrowy – osoby nowo zatrudnione są bardzo chwalone, natomiast bardziej doświadczeni pracownicy nie są już traktowani z takim uznaniem. Miejsce, które kiedyś miało „serce”, dziś coraz bardziej przypomina korporację nastawioną głównie na wyniki, gdzie beneficjenci stają się jedynie liczbami. Dodatkowo nieporozumienia na szczeblu kierowniczym i dyrektorskim negatywnie wpływają na atmosferę w pracy. Ustalenia często są zmieniane, co powoduje chaos i frustrację wśród pracowników. Jeśli ktoś chce zadbać o swoje zdrowie psychiczne – z ciężkim sercem, ale nie polecam

Bartek

22.10.2025 20:10

Były pracownik

Pracowałem w fundacji, która deklaruje otwartość na osoby z niepełnosprawnościami, jednak moje doświadczenia pokazują, że w praktyce wygląda to zupełnie inaczej. Fundacja zatrudnia osoby z różnymi niepełnosprawnościami, co oczywiście wiąże się z korzyściami finansowymi dla pracodawcy. Niestety, gdy okazuje się, że pracownik faktycznie ma pewne ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, zaczynają się problemy i brak zrozumienia ze strony kierownictwa. Regularnie organizowane są szkolenia w różnych częściach Polski — niektóre obowiązkowe, inne mniej, ale oczekuje się, że wszyscy w nich uczestniczą. Dla osób z różnego rodzaju niepełnosprawnościami może to być bardzo trudne, a o tego typu wyjazdach nie było mowy podczas rekrutacji. Podobnie wygląda sytuacja z obowiązkiem organizowania wyjść i wycieczek dla beneficjentów (w tym kilkudniowej REHY w Warszawie, gdzie pod opieką Tyflospecjalistów jest kilkadziesiąt osób) — również o tym nie wspomniano wcześniej. Podczas rekrutacji kilkukrotnie informowałem, że ze względu na stan zdrowia kilka razy w roku będę musiał skorzystać ze zwolnienia lekarskiego, co ma związek z moim schorzeniem. W pracy nie korzystałem z żadnych innych dni wolnych poza tymi związanymi z leczeniem czy odgórnie wyznaczonych, a mimo to usłyszałem, że „biorę za dużo zwolnień”. Było to dla mnie niemałe zaskoczenie, zwłaszcza że wcześniej ta kwestia była jasno omówiona. Na minus należy też zaliczyć atmosferę — standardem jest niestety obgadywanie pracowników przez pana prezesa w rozmowach z innymi osobami zatrudnionymi w fundacji. Dodatkowo bardzo częste zmiany personalne i rotacje mówią same za siebie i nie wpływają dobrze na stabilność pracy. Jeśli ktoś z niepełnosprawnością rozważa pracę w tej fundacji, radziłbym dobrze się zastanowić i szczegółowo dopytać o realne obowiązki, podejście do zdrowia oraz atmosferę w zespole.

Pracownik

27.10.2025 08:35

Pracownik

Długo współpracuję z fundacją i zupełnie nie zgadzam się z Twoją opinią. Odniosę się do niej. Fundacja została założona przez osobę niewidomą, działa na rzecz osób z niepełnosprawnością, więc także zatrudnia osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności. Skoro twierdzisz, że dla korzyści finansowych, to dlaczego inni pracodawcy tego nie robią? Zatrudnianie osób z różnymi dysfunkcjami to rehabilitacja zawodowa dla nich, a pracodawca wspiera w różnych działaniach, współpracownicy pomagają, jeśli jest tylko taka potrzeba. Regularne szkolenia - z tego co sobie przypominam, to odbywają się raz-dwa razy do roku. Pozostałe są w formie zdalnej. Nie wiem więc czy jest to tak dużym utrudnieniem. Zarówno na rozmowach, jak i w ogłoszeniach o pracę jest informacja o organizacji wyjść, aktywności dla beneficjentów. Stanowisko wiąże się z realizacją projektów, którym głównym założeniem jest wsparcie na wielu polach beneficjentów. Ale odpowiedz sobie też na pytanie - ile tych wycieczek, wyjść musiałeś realizować w tygodniu? Można byłoby się kłócić z informacją o częstych zmianach personalnych i rotacjach. One są w każdej firmie i fundacji i są naturalnym zjawiskiem. A tutaj mamy tak wiele osób, które pracują kilka, kilkanaście lat.

Były pracownik

27.05.2024 22:50

Były pracownik

Ogólnie nie jestem zadowolona z pracy w tej instytucji. To, co było ok, to wypłata zawsze na czas i zgodna z ustaleniami oraz relacje między pracownikami w poszczególnych tzw. tyflopunktach - pracuje tam naprawdę wiele wspaniałych, życzliwych i zaangażowanych osób. Można też wspierać osoby w trudnej sytuacji, działać na ich rzecz, a czasem po prostu być, co dla niejednej osoby bardzo dużo znaczy. Wiele jednak kwestii mi nie odpowiadało. Wśród nich była fatalna organizacja pracy (wiele zadań wpadało nagle, bo ktoś wyżej nie sprawdził, nie dopatrzył, zapomniał itd.), nieścisłości związane z umową i zakresem obowiązków, nadmiar obowiązków, chaos, czasem nawet pomysły zakrawające o łamanie praw pracowniczych, jak np. ogłaszanie najpierw dnia wolnego (odbiór dnia ustawowo wolnego), a potem tuż przed odwołanie tego, w dodatku bez informacji o możliwości wybrania do końca roku czy wydzwanianie do osoby na L4, że ma wesprzeć koleżankę z tyflopunktu, bo przecież pracuje w fundacji, a to zobowiązuje. Nie polecam tego miejsca pracy.

Fundacja Szansa dla Niewidomych

28.05.2024 10:43

Pracodawca

Drodzy Państwo, dziękuję za wypowiedź, w której czytamy, że mamy wspaniały zespół i wielu oddanych innym ludziom osób. Na końcu notki czytam jednak historie tzw. niestworzone. Jako założyciel Fundacji i jej społeczny prezes nic takiego nie pamiętam! Sądzę, że gdyby tak było, coś bym o tym wiedział. Nie ma u nas takiego chaosu, o jakim pisze autor, a może raczej autorka. Tyflopunkty mają bardzo dużą dozę suwerenności, przez co nie bardzo wiem, jak może na nie wpływać cokolwiek z tzw. góry! Jeśli te biura regionalne mogą realizować swoją pracę dokładnie na życzenie Beneficjentów, to jak mogą mieć zamieszanie spowodowane przez kogoś z kierownictwa? Sądzę, że to kolejny przykład osoby, która może i chciałaby pomagać, ale żeby to zrobić, trzeba najpierw zrozumieć algorytm działania. Jak chcemy wykorzystać do jakiegoś celu urządzenie techniczne, najpierw trzeba zapoznać się z instrukcją jego obsługi. Tak samo z ludźmi. Jak się nie wchodzi w szczegóły, w to, na czym polega działalność, to wszystko może się wydać bałaganem. A u nas nie tylko nie ma bałaganu, lecz jest twórcze poszukiwanie, co i jak mamy zrobić, by osiągnąć cel pomagania. I tak z dniami wolnymi. Raczej mamy mnóstwo przykładów zgody na wyjście z powodów zdrowotnych, rodzinnych, hobbystycznych, niż odwrotnie, nie wiem więc, dlaczego autor czy autorka tak bardzo tego nie zauważyła. Ja natomiast mam mnóstwo wystąpień w tych sprawach i moich zgód.