Opinie Vex Wrocław - 622 opinie - GoWork.pl

Opinie(622)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Doświadczony

29.01.2016 21:09

Inne

hehehe tak sobie czytam te wymianę ciosów miedzy byłymi pracownikami i pracodawca, ale to do niczego nie prowadzi szczerze mówiąc. Nie byłem związany z tą firmą, ale znajomy miał z nią spór i tak sobie pozwoliłem tu zajrzeć. Przynajmniej ja tu żółci nie będę wylewał. Też miałem kiedyś podobną sytuacje ze swoim pracodawcą. Po konsultacjach z PIP oraz na Szajnochy(tu marnie , bo to ogólnie doradzaj studenciaki 4-5 roku prawa, więc szału nie ma) oddałem sprawę do sadu pracy, no i się zaczęło, sprawa ciągnęła się około półtora roku, ogólnie każda rozprawa co 2-3 miesiące, na mniej niż dwóch nigdy się nie skończy,miałem tego świadomość, ale zaczęło się powoływanie świadków, oczywiście na jednej rozprawie 2 przesłuchali, jednego nie zdążyli, jeden się nie stawił itp, kolejna rozprawa, to znowu jakieś dokumenty , wyciągi z kompa, listy obecności , analizy - oczywiście sąd tego nie ocenia tylko - rzeczoznawca sadowy, znów 3 miesiące czekania itd, łącznie jak pisałem jakieś półtora roku 6 albo 7 rozpraw było - wyrok korzystny dla mnie , mówię super, ale pracodawca się odwołał, najpierw oczywiście uzasadnienie wyroku wiec znów półtora miesiąca minęło, później apelacja, termin, sprawa i w końcu wygrana - wyrok prawomocny dokładnie po jakiś 2 latach, pełen sukces po 2 latach, taka rzeczywistość, teraz to już tylko odzyskać kasę od pracodawcy, to już proste, trzeba znaleźć komornika, bo prawdopodobnie sam i tak nie odda... i tu niespodzianka, nie ma po co brać komornika, bo firma zaraz po złożeniu apelacji, okazało się ,że złożyła wniosek o upadłość... jak się zgłosiłem, to już syndyk poinformował, ze się spóźniłem, bo majątku praktycznie nie było, a to co spieniężył, poszło już na inne zobowiązania firmy. Nie polecam , ani też nie odradzam kierowania sprawy do sądu, każdy jak już pracuje , to jest dorosły i swój rozum ma i sam musi decyzje podejmować. Jedyne co odradzam, to jak będziecie się musieli stawiać na kolejną rozprawę, nie informujcie o tym swojego aktualnego pracodawcy, będzie w Was widział potencjalne zagrożenie dla swoich interesów. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

anonim

29.01.2016 16:56

Inne

(usunięte przez administratora)

Artemida

29.01.2016 17:41

Inne

Jeśli ktoś pracuje na umowę o prace, to ma pracować, a nie tylko przychodzić do pracy jak się niektórym wydaje. Kodeks pracy jasno to reguluje : Art. 80. Wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią Widzę,że tu chodzi o prace na telefonie w CC. Przy każdym takim rodzaju pracy na telefonie są normy ilościowe, czy to windykacja, czy sprzedaż, czy infolinia. Jeżeli ktoś ma robić 20 połączeń na godzinę , a robi np 5 , a pracowniki na stanowisku obok robi 20 , to kto wykonuje prace? a kto nie ? chyba odpowiedź jest oczywista. oraz: Art. 82. § 1. Za wadliwe wykonanie z winy pracownika produktów lub usług wynagrodzenie nie przysługuje. Jeżeli wskutek wadliwie wykonanej pracy z winy pracownika nastąpiło obniżenie jakości produktu lub usługi, wynagrodzenie ulega odpowiedniemu zmniejszeniu. § 2. Jeżeli wadliwość produktu lub usługi została usunięta przez pracownika, przysługuje mu wynagrodzenie odpowiednie do jakości produktu lub usługi, z tym że za czas pracy przy usuwaniu wady wynagrodzenie nie przysługuje. Niezależnie od dziwacznych dywagacji na tym portalu i mądrości różnych osobników, czy się stoi czy się leży 2 tysiące się jednak NIE należy. Faktem jest natomiast, ze właściwym miejscem do rozwiązywania tego typu sporów jest sąd pracy, jeśli strony nie potrafią się dogadać. Faktem tez, jest ze nasze sądy są opieszałe, kto miał z nimi doświadczenie, to dobrze wie, zresztą można o tym poczytać w internecie. Więc mona faktycznie zadać sobie pytanie czy lepiej się dogadać i przyjąć część pieniędzy teraz , zrobić sobie rachunek sumienia , czy faktycznie, ta wina trochę jednak nie leży po mojej stronie ? Oczywiście jak ktoś jest przekonany ,ze wygra, bo wziął prawnika i ten umiejętnie poprowadzi jego sprawę i jest gotów na batalie rok czy 2 lata w sądzie to jego prawo i ja osobiście uważam,że trzeba walczyć o swoje.

pomysły

28.01.2016 09:52

Inne

Pracuję w branży wiele lat i mimo, że w firmie w której pracuje zajmuje się rekrutacją i polityka korporacji narzuca umowy o pracę to osobiście uważam, że w dzisiejszych czasach nikt na "dzień dobry" nie powinien dostawać takiej umowy. Dużo tu się pisze o złej kalkulacji, złej rekrutacji, ryzyku prowadzenia przedsiębiorstwa. Smutna prawda jest taka, że kodeks pracy daje pracownikowi, nawet najgorszemu, tak dużą ochronę, że w razie błędnej decyzji menedżerskiej nie można jej skorygować z dnia na dzień tylko trzeba wypowiedzieć umowę zgodnie z przepisami i odczekać okres wypowiedzenia. Czasami to są nawet 3 tygodnie kiedy wiadomo już, że dana osoba nie nadaje się do pracy i jest dla mnie problemem. Ja nie mam problemu z budżetem. Firmę "stać" na płacenie "pustych" etatów. Ja mam zupełnie inny problem. Dostaję zadanie wypełnienia 3 wakatów. Znajduję trzy osoby. Świadectwa pracy wyglądają obiecująco. Doświadczenie też. Po CV nie widać, aby ktoś był jumperem. Wszystko super. A po 2 tygodniach już mam skargi z departamentu, że te osoby są leserami i nie są w stanie pracować na takich obrotach, do których korporacja przywykła. Dyrektor naciska na moją Dyrektor, że pilnie potrzebuje 3 wakaty bo targety kwartalne zagrożone. Ja wiem, że póki te 3 wakaty się nie zwolnią - czyt. 2-3 tygodnie w zależności kiedy wręczymy wypowiedzenie umowy o pracę - to nie mogę nikogo nowego wprowadzić bo nie mam wolnych jednostek budżetowych na personel. I tak jestem zablokowana. To co piszecie, że jak pracownik zły to się szybko interweniuje i można go zwolnić. Jasne, ale nie dzieje się to z dnia na dzień i prawie cały miesiąc korporacja jest stratna na wynikach realizacji targetów przez poszczególne teamy. Gdyby to ode mnie zależało to też bym na pierwsze 3-4 miesiące dawała umowę zlecenie i robiła przesiew tego co się nadaje, od tego co się nie nadaje. Niestety korporacja ma swoją politykę i nie mamy takiej możliwości. VEX nie jest dużą firmą, do korporacji im daleko, nie widzę aby był tu jakiś inwestor. Rozwiązanie z umowami zlecenie uważam, za trafny wybór prezesa. A jak komuś nie pasuje taka umowa to po prostu tam nie aplikuje.

Ktoś

27.01.2016 16:45

Inne

Jak dla mnie jest to tłumaczenie absurdalne, że umowa-zlecenie to weryfikacja mentalności pracownika. Jak ktoś ma świadectwa pracy z kilku firm, to tam jest informacja ile zaliczył nieobecności z tytułu chorobowego. Na tej podstawie można sobie wyrobić opinię o potencjalnym pracowniku i zaproponować odpowiednie warunki zatrudnienia na czas próbny. Zawsze można zaproponować najniższe wynagrodzenie i grubą premię za wynik. Pracodawca płaci przecież za L4 tylko przez 33 dni, potem już płaci ZUS. Niestety, z prowadzeniem działalności wiąże się ryzyko i trzeba je uwzględniać w kalkulacjach. Nie chce mi się wierzyć, że ktoś kto był zdrowy przez 2,3,4 lata to akurat rozchoruje się na okresie próbnym w VEX. Bardziej wygląda to na chęć wyłączenia pracownika spod regulacji kodeksu pracy i obowiązków pracodawcy zwłaszcza z wynagrodzeniem i warunkami pracy, również kilmatycznymi. Gdyby mi pracownik powiedział, że nie chce mu się pracować, a miałbym na to świadków, to dostałby wypowiedzenie z uwagi na utratę zaufania do pracownika i żaden sąd nie mógłby pomóc.

Jakub

27.01.2016 18:52

Inne

Powiedzieli, że chodzi o to, że ludzie z doświadczeniem których zatrudnili nie odzyskiwali kasy i nawet na minimalne krajowe nie zarabiali dlatego nie widzą sensu rozdawać etatów byle komu i wolą najpierw testować ludzi na zleceniu, a jak komuś to nie odpowiada to u konkurencji zawsze znajdzie się praca na minimalnej krajowej... umowe o prace właśnie na minimalną dostają ci, którzy na zleceniu normy wyrabiają, jak ktoś nie wyrabia to nie ma umowy o prace. wyjaśnienie jak wyjaśnienie, ale takie podali. Brzmiało szczerze w każdym razie...

Michelle

27.01.2016 19:36

Inne

hehe no właśnie skalkulowali to ryzyko i im wyszło że wolą na zlecenie niż przyjmować pasożytów. Po co dawać etat skoro można najpierw typa sprawdzić na zleceniu czy w ogole sie do pracy u nas nadaje? Jak ktos nie chce pracowac u nas nie musi, w polsce nie ma obowiazku pracy a i pewnie u konkurencji znajda sie cieple posadki na ktorych bedzie mozna okres probny na l4 przebimbac :) Twoja rada o swiadectwach pracy ma jeden mankament - kto twoim zdaniem świadectwa pracy przynosi na rozmowę o pracę? Świadectwa pracy gdzie wychodzą te wszystkie machlojki wyjebkowicza dostarcza się pierwszego dnia po przyjściu do pracy, czyli już po badaniach lekarskich za ktore firma tez placi wlasnie przez glupie ryzyko. Dopiero wtedy się okazuje kto przychodzi do pracy i co wtedy zrobić? Podziękować z automatu takiej osobie bo świadectwa pracy wykazały kombinatorstwo? Dopiero będzie jazgot, że obiecali pracę i nie dali, a jak ktoś odejdzie od obecnej firmy bo mu obiecaja prace w vex i mu podziekuja jak zobacza swiadectwa pracy? Wole o tym nie myslec o tych wszystkich ostrzeżenia przed vex jakie by wtedy byly olaboga ale rabarbar by byl :) :) :)

cytat

20.01.2016 09:46

Inne

Praca w call center jest bliska wielu studentom. Większość z nich traktuje ją jako zajęcie tymczasowe i mające ich nauczyć umiejętności, które staną się przydatne podczas podejmowania pracy w zawodzie po skończeniu studiów. Istnieje również szereg (jak nie armia) studentów, którzy pracują w call center, ponieważ innych ofert pracy nie było lub nikt ich nie chciał na innych stanowiskach. Praca na telefonie jest postrzegana, jako męcząca psychicznie oraz niewdzięczna i bezsensowne zajęcie, podczas którego pracownik jest traktowany niemal jak niewolnik. Markus Marcinkiewicz nie podważa tego. Wiele sprawa przemilczał z „oszałamiającej” kariery telefonisty, który ma negocjować i wymuszać. Jego praca jest łatwiejsza niż wielu studentów dzwoniących do ludzi, którzy nie znają produktów, ofert i muszą przekonać, że dany przedmiot jest człowiekowi niezbędny do życia(np. 10 tomowa encyklopedia o uprawie w warunkach tropikalnych). Ponoć dobry sprzedawca sprzeda nawet piasek z pustyni, a jego motto brzmi „Nie ma przedmiotów niechcianych, są pragnienia nieodkryte”. Wie, że musi uświadomić rozmówcom, że oni pragną tę fantastyczną encyklopedię. Zadanie windykatora wydaje się pozornie podobne do telefonicznego sprzedawcy (popularnie nazwanego telemarketerem): musi dzwonić, ma bazę klientów i powinien przekonać klienta. Cechy wspólne, których nie widzimy na pierwszy rzut oka to przekonanie o zbawienia świata produktem. Obaj niosą misję. Jeden ma wcisnąć produkt, a drugi przekonać, że wydawanie pieniędzy bezsensownie nie jest korzystne dla klienta, ponieważ może przez to stracić cały majątek. Windykator jest tu ukazany jako zbawca świata, który pomaga wierzycielowi i jego rodzinie pozbyć się balastu, jakim jest kredyt przez namówienie do spłacenia. Misja szlachetna. W praktyce różnie to wygląda. Znam przypadki, kiedy windykatorzy odszukiwali byłe żony, byłych teściów dłużnika i straszyli ,mimo że kredyt był wzięty po rozpadzie małżeństwa. Windykator jest drapieżnikiem, który mniejszym lub większym kosztem otoczenia zmusza ludzi do płacenia długów. To, że czasami nie te osoby, które prawnie odpowiadają za kredyt to taki mały szczegół. Tego w książce na pewno nie znajdziemy. Znajdziemy za to wiele interesujących kwestii i wyjaśnień, dlaczego spłacanie kredytu jest tak ważne, dlaczego lepiej kilka miesięcy obyć się bez sprzętu niż mieć na sobie ciężar rat, kiedy warunki na rynku pracy są bardzo niestabilne. Marcus Marcinkiewicz przekonuje nas, że ludzie biorą kredyty przez zwykłą naiwność, chciwość i chęć zaimponowania sąsiadom i znajomym. Książka jest bardzo przekonująca, jeśli nikt nie miał swojego dłużnika. W praktyce ściąganie długów z dłużnika przez komornika (zwłaszcza w przypadku osób fizycznych) to niekończąca się opowieść miniratek od kilku do kilkunastu złotych miesięcznie. Wtedy człowiek zaczyna zastanawiać się, gdzie podziali się ci wszyscy źli komornicy z dokumentalnych programów telewizyjnych. Mimo tego książka świetnie tłumaczy, dlaczego lepiej żyć bez kredytu, rozsądnie wydawać pieniądze, mierzyć swoje możliwości na wydatki i nie dać się wciągnąć w kredyty, które mogą nas wciągnąć jak spirala. jest dobrą przestrogą dla tych, którzy pożyczają w bankach i parabankach, aby wszystkie warunki umowy dokładnie i kilkakrotnie przestudiować i przemyśleć. Książkę czyta się niesamowicie lekko mimo zawiłego tematu. Została napisana w stylu książek motywacyjnych (przez to sporo achów i ochów oraz przykładów prostych wyjść z trudnej sytuacji, które w życiu nie koniecznie muszą się sprawdzić). Myślę, że powinien ją przeczytać każdy, kto chociaż pomyślał o wzięciu kredytu. Jest to też jeden z tych poradników, które powinny przeczytać osoby pracujące w call center, ponieważ nie tylko odzyskiwanie pieniędzy wymaga wielkiej finezji, ale również próby sprzedania.