Moja opinia na drugim profilu została skasowana. Właśnie to jest kwintesencja wolności słowa w Barwie.
W dużym skrócie:
- nie licz na rozwijanie kompetencji, jak już to z własnej kieszeni i w dni wolne od pracy, jeżeli jakimś cudem ci się uda, czeka na ciebie dwuletnia lojalka,
- Twoje doświadczenie będzie na każdym kroku podważane, nie licz też na pochwały, wszechobecne jest przeświadczenie, że każdego pracownika z łatwością można zastąpić,
- jak nie słuchasz ciekawych podcastów nie masz czego szukać w Barwie,
- bądź gotowa na maile z instrukcjami, jak poprawnie korzystać z toalety,
- musisz trzymać się ściśle narzuconego sposobu ubioru - nie możesz nosić sportowych butów, mieć odkrytych ramion, ani pięt,
- musisz być gotowa/y na przerzucanie do innych działów - argumentem jest wsparcie, a w rzeczywistości to chęć zaoszczędzenia na pracownikach, przy okazji jeżeli nie zdążysz w międzyczasie wykonać swoich zadań, licz się z konsekwencjami,
- w firmowej kuchni znajduje się tylko tyle ile przyniosą pracownicy - nie ma firmowej kawy, herbaty, cukru, ani wody innej niż ta w kranie,
- owocowe środy to jakiś żart - minimalna ilość owoców, przez co wiele osób nie zdąża się na nic załapać,
- musisz mieć porządek na biurku, bez względu na to, co aktualnie robisz,
- fotele są niewygodne, w większości zepsute, rodem ze szkół lat 90.,
- wielu pracowników zamiast monitora ma starego typu telewizory.
