Uważam, że Samasz jako firma jest godnym polecenia miejscem pracy (przynajmniej na moment mojego zatrudnienia tam). Podobało mi się podejście firmy do pracownika, udogodnienia i warunki pracy, jak również ludzie tam pracujący byli dla mnie bardzo życzliwi i pomocni, niestety poza jedną osobą.(usunięte przez administratora)Byłam jedynym jego pracownikiem. Jako że jestem osobą, która dość szybko się uczy nowych rzeczy i bardzo rzetelnie podchodzi do swoich obowiązków, na nieszczęście tego pana (który jeszcze wtedy nie był moim kierownikiem) zaczęłam zauważać bardzo dużo błędów i niedociągnięć w prowadzonych przez niego projektach. Na zebraniach próbowałam poruszać te tematy, ale on potrafił obrócić sytuację przeciwko mnie i robił to wszystko w białych rękawiczkach. Jazda na całego się zaczęła, kiedy jakimś cudem został(usunięte przez administratora)i przy okazji moim. Próbował ze mnie zrobić dziewczynkę na posyłki, żeby jedynym moim obowiązkiem było "przynieś, podaj, pozamiataj". Przestałam dostawać jakąkolwiek korespondencję, przestałam być zapraszana na spotkania, o odbywających się spotkaniach dostawałam informacje od osób z innych działów, które pytały dlaczego mnie nie było. Traktował mnie jak studentkę, która przyszła na staż i codziennie ma czekać, aż "pan kierownik" wymyśli dla niej nowe zadanie. Nigdy w życiu nie czułam się bardziej upokorzona, niż pracując z tym człowiekiem, miałam odczucie, że z kolei jemu to dawało satysfakcję. Dodam jeszcze, że zatrudniając się w Samaszu, miałam ok. 12 lat stażu pracy, w tym 10 lat na uczelni wyższej i doktorat. Po złożeniu przeze mnie wypowiedzenia, które zaniosłam do podpisu dyrektorowi, pracowałam tam jeszcze przez ok. 3 tygodnie. "Pan kierownik" przez ten czas całkowicie mnie ignorował, nie odezwał się do mnie ani jednym słowem (to nie jest ubarwienie), siedzieliśmy przy sąsiednich biurkach jeszcze przez 3 tygodnie w milczeniu. Ostatniego dnia mojej pracy, wyszedł wcześniej, również w milczeniu. Jedyną rzeczą której żałuję jest to, że nie odeszłam stamtąd wcześniej.
