Pracowałem dla WiT ponad cztery miesiące - obecnie musiałem na trochę zjechać do Polski. Po pierwsze - proszę uważnie czytać umowę. Wszystko jest napisane i niespodzianek nie powinno być. Po drugie - z mojego doświadczenia wynika, że wszystko jest do załatwienia. Zmiana mieszkania, zmiana pracodawcy, urlop, wolne - z odpowiednim wyprzedzeniem wszystko można ogarnąć.
Z porównania i z rozmów wynika, że stawki nie są najgorsze natomiast diety są względnie wysokie. Powtarzam - uważne przeczytanie umowy pomaga w późniejszych momentach zwątpienia.
Jeśli chodzi o kontakt z Agencją to nie mam żadnych zastrzeżeń. Drogą mailową, WhatsApp lub telefonicznie zawsze ( w godzinach pracy ) można liczyć na odzew. Podejrzewam, że dobrze jest nie dzwonić ze sprawami, w których Agencja nie ma szans pomóc ( słabe obiady w okolicy np ) a raczej z takimi, gdzie ta pomoc faktycznie może być udzielona. Agencja jest niemiecka i większość personelu jest niemieckojęzyczna - dobrze jest znać niemiecki na tyle, żeby z każdą pierdołą nie trzeba było latać do Polaków w Agencji a móc załatwić samemu przez telefon lub mailem. Jeśli są problemy bo sprawa wykracza poza podstawowe tematy - wtedy śmiało mozna prosić o pośrednictwo Polaków zatrudnionych w Agencji. Ci, z którymi miałem styczność to sympatyczni i otwarci na wspieranie pracownika ludzie. Podobne wrażenie odniosłem w kontaktach z Niemcami. To, że przenoszą wynika z różnych czynników - jednak myślę, że też bardziej na rękę jest dłuższa praca w jednym miejscu niż cotygodniowe poszukiwanie nowego miejsca pracy i noclegu. Zaliczki zawsze wypłacane na czas jeśli na czas wysłane były karty pracy. Wypłaty z pełną rozpiską co i jak - zawsze na czas.
To była pierwsza moja praca w Niemczech przez Agencję i w porównaniu z wcześniejszymi doświadczeniami jedyne co mogę zrobić to polecać każdemu, kto myśli o wyjeździe DO PRACY. Nie ściemniać przy rozmowie kwalifikacyjnej i w CV - podać faktyczny stopień znajomości niemieckiego, nie bać się kontaktować z Agencją - wydaje mi się, że powinno wszystko grać.
