W zależności na jaki oddział się trafi, to tak układają się relacje i stosunki ze współpracownikami. Czasami jest miło i można się zintegrować a w niektórych przypadkach jest wyraźny podział na lekarzy, pielęgniarki, terapeutów i salowych/e - i tam ciężko się pracuje, wręcz się czasem człowiek męczy. Ogólnie jako praca z pacjentami psychiatrycznymi, to stres i próba cierpliwości, też jeśli tyczy się zarobków które są KPINĄ biorąc pod uwagę wysokie wykształcenie kadry. Więcej można zarobić na kasie w biedronce - NA PRAWDĘ NIE ŻARTUJE, ABRAMOWICE ZAPRASZAJĄ TO SIĘ PRZEKONACIE:) Jeśli jesteś ambitny/a , szanujesz swoje zdrowie psychiczne i fizyczne i swoją żonę / męża to nie idź do Abramowic, ponieważ zostaniesz wykształconym pracownikiem bez szans awansu i z małą pensją, której nikt Ci nie pozazdrości. Pozdrawiam wszystkich pracowników , serce czasem się kraja , jak się patrzy na ten [usunięte przez moderatora]prze dyrektora szpitala. WSTYD! Tylko miła atmosfera pracy ze współpracownikami jest w stanie podnieść ocenę z nagannej na mierną. Bez perspektyw praca i możliwości awansu, jak dyr łaskawie coś da to za rok odbierze lub jeszcze tego samego roku.
