Pracowałam w Znaku kilka lat, przeczytałam wszystkie zamieszczone tu komentarze, brzmią tragicznie, strasznie i smutno ale nie mijają się z prawdą. Niestety wszystko co tu piszecie sama widziałam na własne oczy, wiem o tym, doświadczyłam. To dziwne, trochę okrutne miejsce. Stażyści zatrudniani na umowy śmieciowe za jak najmniejsze pieniądze, umowa o pracę jako nagroda za ciężką, wielomiesięczną pracę a nie standard zatrudniania. Nieustanne powtarzanie, że aby otrzymać umowę o pracę musisz się wykazać, nawet po kilku latach pracy. Szefostwo działów to jedna zamknięta grupka znajomych i przyjaciół, układy i układziki, ważne decyzje podejmowane na przyjacielskich papieroskach lub wieczornych spotkaniach z szefostwem w domu na prywatnych imprezach. Manipulacja człowiekiem, napuszczanie jednych na drugich, płacz, ból brzucha i środki uspokajające były na porządku dziennym. Jeżeli pracowałeś trochę wolniej niż inni byłeś dowalany robotą jeszcze mocniej, przetrzepywany z ich realizacji na tak absurdalnym poziomie szczegółów, że po jednej odprawie człowiek nie wiedział kim jest i gdzie ma iść. Ostatni rok mojej pracy był cały utopiony w alkoholu, żeby jakoś odreagować napięcie i przetrwać resztki wolnego czasu w domu. Awansować mogłeś tylko wtedy, gdy realizowałaś tylko i wyłącznie to czego oczekuje szef, własne zdanie i pomysły nie były mile widziane, wszelkie dyskusje czy próby działania samodzielnie spotykały się z krytyką, osoby mające inne zdanie były uwalane przez kółko wzajemnej adoracji. Nie ważne jakie głupoty mówi szef, trzeba przytaknąć, żeby nie być pod kreską i nie mieć jeszcze bardziej przekichane. Wiele, wiele godzin pracy w nocy, na telefonie z szefem, atakowanie na messengerze, skypie i wszelkich innych komunikatorach w weekendy, wolne, po godzinach, nieustanna dostępność były normą. Wiele godzin spędziłam na na skypie z szefow a przygotowując plany promocji do książek, bo akurat w tych godzinach szef pracoholik miał czas i chciał skonsultować projekty. W dziale promocji nie obowiązywały żadne zasady, żadne normy godzinowe. Choroby i zwolnienia lekarskie? Oczywiście, weź L4, ale pracuj, nie można przekazać nikomu swoich obowiązków albo odłożyć na czas choroby. Zawsze trzeba pracować i to było normą we wszystkich działach. Mogłabym tak pisać godzinami, to nie jest normalne miejsce. od dłuższego czasu już mnie tam nie ma, możnaby przypuszczać, że coś się zmieniło, ale od koleżanek, które zostały wierząc, że coś się zmieni, albo trwając w syndromie sztokholmskim wiem, że jest źle, albo jeszcze gorzej niż było. Informacja o tak złych komentarzach tutaj dotarła do zarządu, prezes wystosował maila do wszystkich pracowników z prośbą o lepsze wzajemne relacje - ale to nic nie zmieni, Pan Prezes to złoty człowiek ale jest zupełnie nieświadomy tego, co dzieje się za jego plecami, za ścianą jego gabinetu, tuż obok, jak wiele łez, załamań nerwowych i kryzysów przelało się przez jego firmę, co z ludźmi robi szefostwo działów, którzy o zgrozo awansują wyżej i wyżej, wchodzą do zarządu sprawiając, że takie zachowanie się nie zmieni, a stanie rzeczywiście normą.
