Opinie OMIDA Gdańsk - 404 opinie - GoWork.pl

Opinie(404)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Nowy wpis

Była pracownica

21.08.2026 13:13

Były pracownik

Kilka słów o rekrutacji: kiedy zadzwonił do mnie pan z HRu, zapytał o moje oczekiwania odnośnie płacy. Podałam wtedy kwotę, poniżej której nie chcę zejść. Wiadomo, byłaby to dla mnie nowa praca, więc jestem w stanie zacząć z niższego poziomu, ale jakieś minimum chciałabym mieć. Pan odpowiedział, że ok i zaproponował przedział dość niski, ale jeszcze do rozważenia. Na rozmowie rekrutacyjnej pani podała inny przedział, lekko niższy, ale nadal byłam w stanie to rozważyć, mając perspektywę możliwości rozwoju. Zdecydowałam się zmienić pracę, przyszłam pierwszego dnia i dostałam umowę, w której wynagrodzenie było poniżej mojego absolutnego minimum. Od razu pojawiły mi się łzy w oczach. Gdyby otwarcie powiedziano mi, jakie wynagrodzenie będzie na umowie, w życiu nie zmieniłabym pracy. Od początku więc zaczęliśmy w złym miejscu. Jeśli chodzi o jakieś dodatki, np. premie na święta, to nie było na co liczyć. Wolałabym dostać choćby 20 zł niż czekoladki, których nawet nie mogę zjeść. Ale wiadomo, brak premii świąteczne to nie jest zbrodnia. Szkoda tylko, że firma nie szczędziła pieniędzy na "pokazówki", na firmowe imprezy w najlepszych hotelach, chwalono się, ile to nie ma przychodów, a pracownicy dostawali informacje, że pieniędzy nie ma, firma ledwo dyszy i dla pracowników nic nie ma. Praca była dla mnie męcząca, poniżej kompetencji, w złej atmosferze ciągłego napuszczania się na siebie, wielu współpracowników to chyba spało pod biurkiem w godzinach pracy, bo potem okazywało się, że wyrabiam ponad 150% normy, ale pensja dla wszystkich jednakowa. Było to bardzo frustrujące. Ponadto zarząd miał (przynajmniej wtedy) taktykę niezatrudniania pracowników na umowę na czas nieokreślony, dopóki nie był zmuszony do tego przepisami prawa pracy. Nie rozumiem, dlaczego tak bardzo wzbraniano się, żeby dać stabilność sprawdzonym pracownikom, którzy pokazali, że potrafią spełniać ich wytyczne. Kiedy powiedziałam, że odchodzę, dowiedziałam się w tajemnicy, że zarząd chce zwalniać ludzi, bo (jak się domyślam) budżet się nie spina, a w listopadzie wielka impreza firmowa na sto fajerek odbyć się musi. Wtedy też okazało się: "że o wyższym wynagrodzeniu zawsze można rozmawiać". Ale tak naprawdę można o tym rozmawiać dopiero wtedy, gdy dobry, kompetentny, odwalający większą część roboty pracownik chce odejść. Oczywiście, nie dostałam zgody na skrócenie okresu wypowiedzenia, mimo że kiedy się zatrudniałam, to dostałam termin rozpoczęcia pracy i nikt nie pytał mnie, czy mój poprzedni pracodawca puści mnie w dwa tygodnie do nowej pracy. Kiedy Omida chce, to trzeba przyjść od razu, ale kiedy chcesz z Omidy odejść, to nie można szybciej, bo dosłownie "ktoś musi pracować", więc ani zaległego urlopu nie dostanę, ani nie mogę odejść szybciej. To był już dla mnie argument ostateczny, że z taką hipokryzją nie chcę mieć nic wspólnego. Najszczęśliwszy czas w trakcie mojej pracy w tym miejscu to zwolnienie od psychiatry, żebym mogła od pracy odpocząć. Żałuję każdej chwili, którą tam spędziłam. Powinnam odejść od razu po otrzymaniu tej paskudnej umowy o pracę. Niestety zostałam na dłużej. Ale cieszę się, że w końcu odeszłam i teraz mam poczucie, że jestem traktowana o wiele lepiej jako pracownik. jakby co nie pracowałam w spedycji.