I hope so była pracownica
17.04.2024 18:27
Dotyczy Przychodni Salve.
Niestety, opinia, którą wyrażam, będzie negatywna. Mimo mojej wielkiej nadziei przy podejmowaniu pracy na stanowisku pracownika działu obsługi pacjenta i chęci rozwoju, to uderzyłam w ścianę, i to tak mocno, że aż zadzwoniło mi w uszach. Absurdy wielu sytuacji, które mają tam miejsce, nie mieszczą się w głowie. Organizacja pracy w placówce praktycznie nie istnieje. Codziennie trzeba borykać się z problemami, które generowane są przez niewydolny system, niekompetentne jednostki wsparcia i cięcia kosztów, tak jak jest to tylko możliwe. Wydawałoby się, że tak prestiżową firmą, na jaką chce wyglądać ta sieć Przychodni, powinna dysponować odpowiednim sprzętem do pracy, a w zamian za to otrzymujemy komputery pamiętające dzień moich narodzin i notoryczne awarie, które generują setki odwołanych wizyt w ciągu miesiąca. Niestety, czuję się w obowiązku podkreślić fakt, że nie jest tutaj mowa tylko i wyłącznie o komputerach, ale również o sprzęcie medycznym, który stosowany jest na pacjentach i do ich diagnostyki. Placówki sprytnie wykorzystują niewiedzę pacjentów, którzy zwyczajnie nie mają obowiązku znać się na tego typu aparaturze, i trzepią pieniądze na prywatnych badaniach, wypisując wszędzie, gdzie się tylko da, że badania wykonywane są na profesjonalnym i nowoczesnym sprzęcie. Przygotowałeś się do badania kolonoskopii? No, trudno, nie wykonasz jej, ponieważ placówka nie może doprosić się o zwrot swojego kolonoskopu od innej placówki, w której ten znowu się popsuł, więc trafił do naprawy, i tak w kółko Macieju. Nie myśl sobie też, że w twojej pracy rejestratorki, twoim najważniejszym zadaniem jest opieka nad pacjentem. Po pierwsze, nie jesteś rejestratorką, tylko sprzedawcą, kelnerką, serwisem, a czasem nawet i trzeba, to optometrystą, laryngologiem, czy wykonujesz też badania w ciemni. Ludzie zdobywający wykształcenie medyczne, by móc wykonywać takie rzeczy, mogą się schować, bo ty masz to w zakresie obowiązków po szkoleniu od innej równie kompetentnej „rejestratorki„ jak ty. Fakty niestety są takie, że jesteś tańszy niż specjalista. Potrzebujesz pomocy w rozwiązaniu swojego problemu? Nic prostszego, tylko musisz poczekać, aż ten problem dotknie też innych, by się nim przejęli, a wtedy możesz zgłosić się do swojego przełożonego, który odeślę cię do przełożonego jednego z 200 działów w strukturze firmy, od tego działu dowiesz się też o istnieniu innych działów, o których nie wiedziałeś, i to dlatego, że oni akurat się tym nie zajmują. Kiedy uda ci się już uporać z problemem, do twoich drzwi zapuka pracownik infolinii, który znajdzie ci nowy. Niestety, zamiast być obciążeniem dla Przychodni, są często przeszkodą na zakończeniu swojej zmiany z czystą głową. Pewnie nie jest to ich wina, po prostu nie zostali doinformowani i przeszkoleni w odpowiedni sposób, jak działają placówki z usług, których korzystają pacjenci zgłaszający się do nich. Oczywiście są też plusy. To ludzie, którzy ramię w ramię razem z tobą borykają się z tymi samymi kłopotami, co ty. Dziewczyny, to laski tak silne, że są w stanie wytrzymać w tym morzu rozpaczy, i mimo wielu słów, które cisnąły mi się na język, są w stanie uśmiechnąć się do pacjenta i powiedzieć im spokojnym głosem, że zapraszają do okienka. Może wydać się to stronnicze, natomiast tylko dzięki nim ta Przychodnia stoi. Są tam medykami, pracownikami administracyjnymi, i potocznie mówiąc, sprzątaczkami całego (usunięte przez administratora) który się tam znajduje. Ja się od tego uwalniam, ale trzymam za tą dziewczynę kciuki. Miło będzie wspominać wszystkie te wspólnie wypite kawy (bez ciasteczek, bo ciasteczka są dla lekarzy). Na koniec wyjaśnię tylko, że wywód mój przypieczętowany został nie przez poczucie niesprawiedliwości, czy też wywalony moim ego, bo w wielu miejscach pracy zdarzają się różne sytuacje. Przygnębiającym niestety jest tutaj fakt, że nikt nie potrafi docenić tego, co robisz. Można by tutaj przytoczyć jeszcze wiele przykładów, znalazłoby się pewnie też kilka, niewiele bo niewiele, ale jednak zmian, które są z jakiegoś powodu dobre z perspektywy pracownika pierwszej linii, ale nie mam już siły tego kontynuować. Nie dlatego, że przypominam sobie te wszystkie beznadziejne sytuacje, a dlatego, że targają mną emocje, bo piszę to na służbowym komputerze, a na mojej klawiaturze nie działa klawisz spacji.