Dobra. Wypowiedziało się tu już sporo nerwusów, pieniaczy i sfrustrowanych klaunów. Teraz moja kolej.
W Wikingu pracowałem ponad 4 lata na stanowisku Grafika DTP. Firma przyjęła mnie gdy byłem kompletnie zielony, a moja wiedza graficzna opierała się na tym o czym sam wcześniej czytałem i z czym wcześniej pracowałem. Od samego początku spotkałem się ze stwierdzeniem, że nauczę się tam naprawdę wiele, ale nie powinienem liczyć na ogromne pieniądze. I to była prawda - umiejętności, które zdobyłem, pozwoliły mi na bezproblemowe przechodzenie rekrutacji w innych firmach, a po porównaniu zarobków zacząłem sobie zdawać sprawę ile moje 4 lata pracy są naprawdę warte. Firma przygotowuje na wiele niestandardowych sytuacji, ale zgrany zespół pozwala na przezwyciężenie każdego problemu.
Ale właśnie - zarobki. Dla studenta, który został zatrudniony na przyuczenie od zera, każde pieniądze były zadowalające. Z biegiem czasu i rosnącymi wymaganiami pensja stawała się jednak coraz to mniej wystarczająca, a niskie podwyżki nie pozwalały na osiągnięcie wymarzonego "pułapu" finansowego.
Co z relacjami w firmie? Często są dość mieszane, ale skłamałbym, gdybym powiedział, że były negatywne. Miałem przyjemność pracować w dziale graficznym z naprawdę przefantastycznymi ludźmi, z którymi nadal trzymam i będę trzymał kontakt. Kierownik Jacek to wymarzony przełożony, który zawsze stawał za nami murem zawsze weryfikując wszelkie reklamacje skierowane do każdego z grafików. Analogicznie przebiegała współpraca z działem kopii, który również podzielił się ze mną swoją wiedzą i wytłumaczył mi naprawdę mnóstwo zagadnień z dziedziny poligrafii.
Dział technologii i korekt to troszkę inna bajka. Ponieważ jest to inny dział i ma innego kierownika często wina dotycząca pomyłek była "odbijana" między nami, organizacja ich pracy nierzadko wpływała negatywnie na nasz tok pracy, podejmowane decyzje i wdrażane pomysły zdarzały się być kompletnie nietrafione, a pośrednictwo między nami, a klientami potrafiło wprowadzić więcej zamieszania niż odpowiedzi. Czy to oznacza, że dział sobie nie radzi? Moim zdaniem nie - to ludzie, którzy naprawdę ciężko pracują i starają się działać według opracowanych wcześniej schematów. To system wymaga usprawnienia - nie pracownicy.
Co z szefostwem? Wbrew nierzadko prezentowanej tu opinii ciężko mi powiedzieć o prezesie firmy coś złego. To nie jest żadna specyficzna, trudna, czy złośliwa osoba - to po prostu właściciel firmy. Czasem rozdrażniony, czasem w humorze - zależnie od tego jak prosperuje firma. Na mnie nigdy nie podniósł nawet głosu, a tym bardziej nie traktował mnie gorzej tylko dlatego, że byłem młody lub stosunkowo świeży w firmie.
Co można uznać za największy grzech firmy? Niedocenianie pracowników i w rezultacie tracenie ich. Zakładam, że w jakiś magiczny sposób dla firmy tańsze jest zatrudnienie nowego pracownika do przyuczenia, niż zaproponowanie podwyżki doświadczonej osobie. To nielogiczne rozwiązanie wielokrotnie wprowadzało sporo zamieszania w firmie, a błędy po osobach nowych musieli często weryfikować ludzie z innych działów. Problem ten jest jednak ściśle powiązany z zarobkami.
Wnioski proszę wyciągnąć na własną rękę. Od siebie dodam, że z firmy nie zrezygnowałem przez afery, problemy czy jakieś "sypiące się" struktury. Po prostu przeprowadziłem się do innego miasta, a firma sama zaproponowała mi rozwiązanie umowy w miesiąc - za porozumieniem stron.
Wg mnie Wiking to nie jest sztuczne korpo - każdy zna każdego i wszyscy chcą ze sobą współpracować. Mogę śmiało powiedzieć, że ja pracę tam wspominał będę ze szczerym sentymentem.