Opinie Risk Warszawa - 132 opinie - GoWork.pl

Opinie(132)

Praca i zarobki

Kontakt i przychody

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

żewamniewstyd

10.05.2021 21:54

Były pracownik

Nie wierzę, że te nieudolne zapewnienia Pań właścicielek są w stanie się wybronić po chaosie jaki zapanował dzięki akcji #PatoPraca... Ale na wszelki wypadek, gdyby kogoś JEDNAK przekonały - wolę dodać swoją cegiełkę z prawdy. W Risku pracowałam wystarczająco długo, by zobaczyć co zobaczyć miałam i ocenić, że w tym sosie jednak nie chcę się gotować. Do dziś wspominam Riska jako najbardziej toksyczne miejsc w mojej karierze zawodowej. Risk to firma, której słoma z butów wystaje, tylko, że z takich markowych. I chyba lepiej nie da się tego ująć. Właścicielki - love hate relationship, jednocześnie się kochają i nienawidzą. Są zimne, są oschłe, są wyniosłe - zamknięte w swojej banieczce. I nie daj Boże, by ta banieczka pękła - dobrze pamiętam, sytuację, gdy na jedynym z warsztatów na którym "tak bardzo chcemy waszych pomysłów, burza mózgów, każdy pomysł jest dobry!" ktoś powiedział, że ubrania Riska są zachowawcze... 40 min chorego, wkurwionego monologu K. JAK KTOŚ ŚMIAŁ tak pomyśleć i, że te ubrania to są projektowane dla artystek uprawiających rękodzieło na Mazurach. Może i są, ale "dyskusyjne" projekty jednocześnie były komentowane w ten sposób: "Oj tam, tym babom się spodoba". W Risku jako pracownik też musisz się spodobać. Kolesiostwo to zbyt miękkie określenie na to, co tam się dzieje. Jeśli nie podobasz się A. - mijając się z Tobą sam na sam nie odpowie Ci nawet "cześć". Dzień dobry też nie. Może "Witaj królowo" zwróciłoby uwagę ;) Zresztą, drodzy byli współpracownicy, wszyscy dobrze pamiętamy komentarze A. do nowych osób w trakcie spotkań - "A Ty to kim jesteś?". Tylko wybrana kasta miała dostęp do zaszczytów - jak umowa o pracę, jak podwyżka, jak kontakt wzrokowy, jak - o rety, uśmiech! Nowi pracownicy też nie mieli lżej - faktycznie, robiło się tam wszystko, by dana osoba sama się zwolniła. Nikt nie pomagała - oj, weź sobie coś tam przeczytaj to się dowiesz. Bez litości, po 7 dniach (czy innej absurdalnej i krótkiej liczbie dni przepracowanych), nagle padał komentarz: "Ta osoba nie czuje Riska" i nagle magicznie składała wypowiedzenie. Co to jest czucie Riska? Akceptowaniem chaosu? Akceptowanie ciągłych zmian w decyzjach? A może akceptowanie tego, że nikt nigdy nie pozwoli Ci nic zmienić? Tylko najwytrwalsi wiedzą, ale jest spora szansa, że chodzi o wzajemne spijanie sobie z dziubków :) Ale wypowiedzenie to też rodzaj luksusu - pani D., która zniknęła tak nagle, gdy już ją "wyciśnięto" do cna - nie doczekała się nawet zebrania oznajmiającego jej odejście. Jedna z właścicielek, gdy pół firmy już czekało pod jej gabinetem na audiencję w tej sprawie, wyszła przed i powiedziała: "Dobra, to szybka sprawa, więc nie ma co wchodzić do środka - D. od dziś z nami nie ma, wracajmy do pracy". Klasa. Masowe zwolnienie, to zupełnie inny temat - jak ogromna jest satysfakcja z pracy, gdy w ciągu jednego dnia chodząc po piętrach, nagle dowiadujesz się, że nie ma już 7 osób... i znikać nie przestają. Spotkanie, które miało nam wyjaśnić co się właściwie dzieje, wydarzyło się już po "czystce". To tak w temacie tej atmosfery szacunku do ludzi. Sama atmosfera to jest jakieś niedopowiedzenie - tam nie ma innej atmosfery, niż niepokój - angielskie "anxiety" brzmi lepiej. Nic nigdy nie jest pewne na 100%, plan nie istnieje, jest projekt, gdzie potrzebne są wszystkie ręce na pokład, by za kilka h okazało się, że on wcale nie jest priorytetem i czym Ty w ogóle się zajmujesz?! Ile to w ciągu swojej kadencji widziałam spotkań o zmianie strategii na najbliższe 5 lat! Jest płacz, są nadgodziny, nie ma umów, nie ma rozmów. Sa wzajemne plotki, podsycanie niechęci między innymi działami, dużo sztucznych uśmiechów, które znikają po wyjściu ze słynnego gabinetu. Panie właścicielki podobno nie wiedziały, że tak się dzieje - to okrutnie zabawne. Obie są tak bardzo ponad to, że nie zdają sobie sprawy jak ich absurdalne wymagania, ich złośliwe komentarze mogą psuć każdy zapał do pracy. Niżej zostało dobrze napisane - ryba psuje się od głowy, problemu nie widzi ten, kto go generuje. Na koniec perełka - na piętrach, gdzie jest A. lub K. się szepcze :) Czasem jednak szept to wciąż zbyt mało i pewni pracownicy (siedzący ramię w ramię) doczekali się poirytowanego, wykrzyczanego komentarza od A. - NIE GADAJCIE, PISZCIE DO SIEBIE SMSY. Tak, wszystko co się działo w firmie miało zadowolić właścicielki. Gdy A. schodziła na spotkania trzeba było w amoku sprzątać kubki, bo jej się nie podobały. W końcu nie można było mieć własnych kubków - no chyba, że się podobały. Risku, uderz się wreszcie w pierś, douczcie się o kulturze biznesowej, a potem róbcie biznes.

Niestety

11.05.2021 01:10

Były pracownik

To się teraz wszystko wydaje jak jakiś zły i absurdalny sen, ale dla mnie, wtedy młodej i wrażliwej osoby to był jakiś potworny dramat, że tam trafiłam. Aż mi jest nawet trochę wstyd, że byłam taka głupiutka i siedziałam jak ta wariatka na tych kurtkach, co nie mogliśmy ich trzymać na wierzchu, bo nieestetycznie, wyrzucałam nieswoje śmieci, nosiłam wodę z owockami dla gości A. i czego ja tam jeszcze nie robiłam upokarzającego w tym świecie glamour.

Kotka

28.12.2021 10:00

Inne

Zgadzam się z każdym zdaniem, miałam podobne doświadczenie. Risk to bardzo toksyczna organizacja. Szczególnie A to jest ogromnie nieprzyjemna osoba.

była klientka

16.06.2021 12:59

Inne

Czytam to wszystko i oczom nie wierzę. Ale też się nie dziwię. Kiedyś byłam wierną klientką Riska, ale to już przeszłość. Później jeszcze zachodziłam czasem do butiku, widziałam rotującą niczym na karuzeli obsługę, ciągle nowe twarze. Widziałam przemykającą panią A. zimną jak lód i wyniosłą, która nawet klientom nie mówiła "Dzień dobry". O jakości ubrań pisać dużo nie będę - na FB jest wystarczająco opinii na ten temat. Mam co prawda jeszcze kilka rzeczy z nowych kolekcji i jakoś się trzymają, ale niektóre mechacą się (są w większości zrobione z dość kiepskiej wiskozy), niemniej noszę je, bo są ładnie skrojone i mają fajne kolory, ale nowych nie kupuję, bo ich jakość jest naprawdę dość słaba. Miałam też historię z reklamacją - oddałam kilka ubrań, bo ich jakość była skandaliczna (materiał się rozciągał, mechacił po jednym założeniu, guziki się odpinały itd.) - zapłaciłam za nie ponad 1000 zł i żeby odzyskać te pieniądze musiałam się nieźle napocić - maile, telefony, przypomnienia. Dostałam zwrot po 3 tygodniach. Nie podoba mi się też jawne wprowadzanie klienta w błąd - reklamuje się spódnicę jako satynową, a ona nie ma w sobie 1% satyny nawet, tylko 100% połyskującą wiskozę. Sweter rzekomo z wełny i kaszmiru - wełny 20%, kaszmiru 10%, reszta to plastik czyli poliester. To jest po prostu poniżej pasa. Trzeba mieć dużo tupetu, aby robić takie rzeczy i jeszcze reklamować swoją firmę jako etyczną. Poza tym od bardzo długiego czasu interesuję się jakością ubrań - ich składem, odszyciem, wykończeniem. Zaczęłam korzystać z usług krawcowych. Im dłużej to robię, tym więcej widzę w Risku po prostu tandety za zdecydowanie zbyt duże pieniądze. Kupuję ubrania praktycznie tylko od polskich projektantów, dużo z drugiej ręki i kiedy oglądam te moje rzeczy z lnu, wełny, jedwabiu, kaszmiru, bawełny czy nawet wiskozy (trwałej, stabilnej, wytrzymałej), piękne odszyte, z dbałością o każdy detal, które mogę prać w kółko i nic im nie jest, to kiedy nawet zaglądam na stronę Riska, widzę... bardzo kiepską jakość po prostu. Nawet na tych mocno retuszowanych zdjęciach to widać. W dodatku jest to sprzedawana za ogromne pieniądze, z jeszcze większymi problemami przy reklamacjach do tego. Nie polecam nikomu tej firmy, odradzam wszystkim znajomym, którzy mnie o nią pytają. Uważam, że ludzie prowadzący firmę w taki sposób to po prostu zwykłe 'Janusze biznesu', nawet jeśli usilnie starają się tak zręcznie manipulować, żeby wszystkim zamydlić oczy.

Lolola

24.07.2021 21:33

Inne

Masz calkowitą rację, co do jakości tych ubrań Szkoda, ze tak jest, bo coraz bardziej to zniechęca di zakupów. Jedna tylko uwaga - satyna to rodzaj splotu, nie włókno :)

była klientka

28.07.2021 13:29

Inne

Tak, wiem już wiem, dziękuję bardzo :) Nie wiem, czemu tak myślałam. Ale o to już mniejsza. Będę wiedzieć na przyszłość :) Mam też riskową sukienkę, reklamowaną jako lnianą. Lnu ma 35%. Reszta to wiskoza. Ale trzyma się jako tako, len to mocne włókno, daje radę nawet w mieszankach. Tylko że reklamowanie sukienki w taki sposób jest po prostu bezczelne. Bo inaczej tego nie nazwę. Kiedyś widziałam panią DS w butiku, miała na sobie bluzkę taką luźną, z jednym ramieniem odsłoniętym i lekkim rozcięciem przy lamówce, już nie pamiętam nazwy tej bluzki. Pamiętam jednak jej jakość, i jak wyglądała. To było straszne. Taka zwisająca, smętna, bezkształtna, wyblakła (usunięte przez administratora) A to była wtedy nowość w ofercie, nie mogła mieć więcej niż 2 miesiące. Kosztowała około 200 zł. Nie była warta nawet 5. Tylko biednych drzew na nią szkoda.

Dorota Sajewicz

11.05.2021 01:01

Były pracownik

Przeczytałam wszystko i otwarcie komentuję z imienia i nazwiska. Na prawdę z głębi serca - jak przez czas pracy w Risku kogokolwiek obraziłam, źle potraktowałam - to, to zachowanie było w 100% nieświadome i bardzo, ale to bardzo przepraszam. Nie wiem jak można to naprawić? Z chęcią się z każdą z osób spotkam. Jestem osobą wrażliwą na drugą osobę i z głębi serca, autentycznie i z szacunkiem staram się robić wszystko w życiu. Na prawdę nie pamiętam żadnych z opisywanych sytuacji „ani rzucania rzeczami”, ani tym bardziej złego traktowania Pauliny. Każdego z Was podziwiałam i starałam się zapewnić dobrą wartościową przestrzeń do pracy, rozwijać i Was i Riska, w tym wyjść z wielu problemów i wyzwań młodej firmy. Systematyzować firmę. Jeżeli cokolwiek źle zrobiłam i tym bardziej wobec pracowników i współpracowników to kompletnie nie miałam pojęcia i przykro mi, że nie było w tych osobach odwagi abyśmy porozmawiali. A wiele osób przychodziło do mnie i wspierałam, rozwiązywaliśmy i służbowe i prywatne problemy. Nie pomyślałam, że ktoś może się czuć przeze mnie urażony. Zapraszam do kontaktu ja bardzo chce oczyścić sytuację jeżeli się tylko da [email protected] Życzę Wam bardzo dużo dobrego w życiu i miejsc i ludzi wkoło wspierających i pozytywnie uskrzydlających.

xxx

12.05.2021 12:42

Były pracownik

Piękny gaslighting Dorota, książkowy wręcz. Dobrze, że to tu piszesz, bo to bardzo przypomina tłumaczenia Riska gdy popełnią jakiś błąd wobec klienta. Pokrętny, przedstawiający jakąś alternatywną, niestety nieistniejącą rzeczywistość. Widać skąd taki sposób wypowiedzi i rozwiązywania problemów płynął. Wierzę, że jednak fałsz łatwo wyczuć i prawda prędzej czy później się sama obroni.

Dorota Sajewicz

12.05.2021 16:59

Były pracownik

Jeżeli w moich wypowiedziach nie ma szczegółów na tyle na ile można je przedstawiać publicznie. To mi przykro, bo w mojej ocenie jest i to bardzo otwarta postawa. Od 2018 roku nie mam nic wspólnego z tą marką. Więc proszę nie przypisywać mnie do tego jak teraz jest prowadzona komunikacja, Piesze tylko i wyłącznie w swoim imieniu i w żaden sposób nie jest to konsultowane z założycielkami RISK.

Była pracownica

06.05.2021 08:06

Były pracownik

Pracowałam w Risku przez kilka miesięcy. Nie było opcji, żeby dostać umowę o pracę, choć właśnie taki stosunek pracy mnie dotyczył - codziennie musiałam być w siedzibie w konkretnych godzinach, miałam swoje stanowisko pracy, obowiązki itp. Właścicielki proponowały tylko formę B2B jako formę zatrudnienia. Ludzie odchodzili masowo, była straszna rotacja, często ktoś płakał w pracy, napięcie w dziale obsługi klienta było straszne. Ja od początku mówiłam, że mam małe dziecko i muszę wychodzić punktualnie o 17, żeby odebrać dziecko od niani, właścicielki mówiły, że oczywiście, nie ma problemu, bo u nich się nie pracuję na godziny, tylko na wykonaną pracę. Tyle, że codziennie pracy było tak dużo, bo nikt by się nie wyrobił w 8 godzin (wiem, bo teraz też mam dużo pracy, ale spokojnie się wyrabiam). Generalnie zasada była taka, że nie możesz skończyć pracy, dopóki wszystkie zadania jakie właścicielki wymyśliły ci na dany dzień, nie zostaną wykonane. Wybiegałam z biura po 17, jechałam po dziecko i w domu pracowałam znów, często do późnej nocy. Nikt oczywiście nie płacił za nadgodziny, właścicielki dzwoniły i pisały do mnie (i nie tylko do mnie) również w soboty i niedziele, wtedy też pracowaliśmy - bez płacenia za te dni i za nadgodziny. Generalnie uznawano, że jak pracujesz u nich, to jesteś ich własnością 24 godz/7 dni w tygodniu. Ja wytrzymałam 3 miesiące, ale i tak do dziś mam traumę po pracy u nich. Moja poprzedniczka skończyła z depresją, pracowała tam kilka lat. Nie polecam! Dobrze, że ludzie zaczęli o tym głośno mówić, bo na zewnątrz wszystko wygląda słodko, a dla pracowników ta praca jest koszmarna. Wystarczy zobaczyć jak często zmienia się skład zespołu.

Oszukana klientka

07.05.2021 18:58

Inne

Dzięki za podzielenie się historią. Wiem już, że nigdy tam nic nie kupię. Zostałam oszukana, myślałam, że kupując te ubrania wspieram fair trade.

Niezimienia

11.05.2021 16:08

Były pracownik

Tak bardzo w punkt! Jeśli masz wsparcie bliskich i ktoś w porę otworzy Ci oczy, a do tego w miarę stabilną psychikę, to się wyliżesz. U mnie po zakończeniu kilkumiesięcznej pracy ciało odreagowywało ponad 2 miesiące, przetoczyło się przeze mnie tyle chorób w tamtym czasie, co nigdy wcześniej.

nick

10.05.2021 17:36

Były pracownik

I ja dołączę do głosów w tej sprawie, bo warto mówić o tym co prawdziwe. Będzie długo, bo mam potrzebę to z siebie wyrzucić. W Risku pracowałam parę lat. Tak długo, bo najpierw ja byłam przedmiotem kolesiostwa i traktowano mnie dobrze. Tak to działa - niektórzy pracownicy (znajomi / ulubieńcy właścicielek) są dobrze traktowani (to Ci co mają UoP), a reszta jest traktowana instrumentalnie. Potem zaczęły mi się otwierać oczy na różne sprawy i już nie mogłam znieść pracy tam. Ktoś już poniżej napisał, że "ryba psuje się od głowy". Często używaliśmy tego powiedzenia w teamie Riska w odniesieniu do nieracjonalnych, chaotycznych i nieodpowiedzialnych decyzji właścicielek Riska. To niestety one są ŹRÓDŁEM TOKSYCZNEJ atmosfery i warunków pracy w firmie. Gdy zaczynałam pracować w Risku obrót firmy był o 15 MILIONÓW ZŁOTYCH niższy niż w dniu kiedy zakończyliśmy współpracę. Dane o obrocie są publiczne, więc nie zdradzam tu tajemnicy finansowej. W tym czasie oglądałam Klarę i Antoninę noszące coraz to nowe, designerskie buty i drogie ciuchy (nie z wiskozy i nie z riska;)), ja natomiast podwyżkę dostałam raz i było to 400zł (tyle co za jedną sukienkę;)). Dla innych pracowników nie było w ogóle podwyżek, ponieważ był freeze, firma miała "problemy finansowe". Dodatkowo, nie raz słyszałam teksty typu "Musimy zrobić wyprzedaż, bo nie mamy na VAT". Słabo mi się robi na myśl o takim zarządzaniu, pokazuje to też szacunek do pieniędzy klienta. Warto też wspomnieć o tym, że Antonina w ogóle nie nosi ubrań z Riska. SERIO. Pewnie mają dla niej za niską jakość xD To, co widać w komentarzach tutaj - śmieciówki, niepłatne nadgodziny, brak czasu wolnego od pracy (ciągłe smsy/wiadomości na msg po 17stej do nocy), "kasowanie" urlopów na tydzień przed bo nowa sesja, zmiana planów, decyzji, brak kultury i przemoc psychiczną wobec pracowników etc - to wszystko prawda. Nieprawdą jest, że właścicielki o tym nie wiedzą, ponieważ same te sytuacje kreują. Antonina jest osobą patrzącą na innych z góry, bezwzględną, najchętniej nie zagłębia się w szczegóły logistyczne i organizacyjne w firmie ponieważ jest "ponad to", interesuje ją tylko strona kreatywna. Dlatego kwestie praktyczne w Risku niestety LEŻĄ. Gdy Antonina była w ciąży, część operacyjną przejęła Dorota, która swoją drogą też stosowała (usunięte przez administratora) i przemoc psychiczną (zapewne też dlatego, że ją cisnęła Antonina, a teraz Dorota na FB pisze, że "warto być przyzwoitym", come on...), po czym gdy Antonina wróciła Dorota została przez dziewczyny bezceremonialnie zwolniona. Wyciśnięto ją jak cytrynę i wyrzucono do kosza. To zjawisko, które niestety często w Risku występuje. Łatwiej jest wymienić pracownika na nowego, niż staremu dać podwyżkę i sprawić, że poczuje się doceniony. Nowa energia, nowe pomysły, a potem wymieniamy. Antonina kiedyś wzięła mnie na rozmowę i zaczęła wprost komentować z dezaprobatą moją sytuację zdrowotną. Było to bardzo nieetyczne i najzwyklej w świecie niemoralne. Mówiła: "Ja też chorowałam na chorobę x i nie miałam TAKICH problemów jak Ty". Pamiętam, że w trakcie rozmowy miałam uczucie wyjścia ze swojego ciała i zastanawiałam się czy ona naprawdę do mnie mówi, to co mówi. Ta elokwentna kobieta, inteligentna, podobno z ideami, wypisująca hasła o tęczy i solidarności kobiet na FB. Już dużo później pomyślałam też, że to tak jak powiedzieć komuś "Ja też miałam nowotwór x, a nie umarłam tak jak Ty umierasz" i patrzeć na kogoś z wyższością i poczuciem bycia lepszym. Ktoś kto ma takie podejście do drugiego człowieka nie powinien nawet zbliżać się do zarządzania ludźmi. Klara niestety nie jest lepsza. Kiedyś zwolniła swojego asystenta zwalając na niego swoje własne zaniedbanie. Klara ma słabszą psychikę niż Antonina i za moich "czasów" nie siała takiego postrachu jak jej koleżanka. W komentarzach czytam, że to się zmieniło - szkoda. Antonina i Klara prowadzą też niestety między sobą wojenki. Antonina regularnie ośmiesza Klarę na spotkaniach całego zespołu - jej inteligencje, pomysły, zdjęcia etc. Ostatni przykład, który w ogólności ilustruje atmosferę w Risku to psy. Na zdjęciach w SM Riska często było widać pieski, butik jest dog friendly i Risk chętnie się tym chwalił. Kiedyś pracownicy też mogli przychodzić do biura z psami. Do czasu kiedy Antonina weszła do pokoju i siedział tam chow chow naszej koleżanki, a Antonina prychnęła pogardliwie "Ale tu śmierdzi". Potem otrzymaliśmy informacje od przełożonych, że do biura nie można już przychodzić z psami. Oczywiście nie przeszkodziło to postować dalej dog-friendly postów w kanałach SM Riska... Ale najlepsze miało dopiero nadejść - kilka dni później na spotkaniu całego zespołu Riska w gabinecie Antoniny (który zajmuje pół piętra, duże ego) Antonina siedziała ze swoim własnym pieskiem na kolanach całe spotkanie. To przypomina pewną sytuacje z pandemii z Kaczyńskim i cmentarzami.

Hallo

10.05.2021 22:19

Były pracownik

Błagam w którym poście DS pisała, ze warto być przyzwoitym? Z chęcią to zobaczę. Bo chyba zapomniała jak przed zwolnieniem Antonina śmiała się z niej na spotkaniach, jak podważała każdą jej decyzje albo jak pokazała prezentacje metamorfozy DS przed i po risku. Jak śmiała się z jej wyglądu... to było straszne. Może DS zapomniała jak rzucała przedmiotami w pracowników działu sprzedaży? Jak krzyczała na nich? Albo może jak traktowała swoich najbliższych podwładnych? Cała Twoja wypowiedz jest 100% prawdziwa. Mam te same spostrzeżenia/ wspomnienia/wnioski. Przypominam sobie jeszcze jak zwolniły analityka finansowego w miesiącu w którym urodziło mu się dziecko. Zatrudniły go znowu i jest teraz w zarządzie. Chyba w ramach rekompensaty za taką fatalną decyzje. Btw trzeba czekać aż ta nitka na goworku zniknie jak ta która od 2017 istniała. Ps. Czy dziewczyny serio liczą na to, ze byli / obecni pracownicy podpiszą się z imienia i nazwiska i potwierdzą, że byli gnębieni? To jest absurd. Nikt nie ma takich pieniędzy jak one żeby zatrudniać najlepszych prawników. A Klara jeśli nadal uważa, że nie stosowała nieetycznych praktyk to niech przyjrzy się swojej relacji i komunikacji z Agnieszką projektantką.

nick

10.05.2021 23:52

Były pracownik

(usunięte przez administratora) Dorota też zachowywała się koszmarnie. Swoją asystentkę traktowała tak źle, że naprawdę byłam zdziwiona, że P. to wytrzymuje.

Addda

04.05.2021 20:41

Pracownik

1. Wielokrotnie byli na skraju bankructwa przez fatalne zarządzanie. To powoduje konsekwencje w liczbie zatrudnianych pracowników. Tak było w 2018 kiedy w miesiąc zwolniły około 15 osób. Tak było w 2020 kiedy na początku pandemii zwolniły pracowników butiku. 2. Problemy z bieżącą wypłacalnością. Faktury dla podwykonawców bardzo często nie są płacone na czas. Stąd też problemy ze zwrotami pieniędzy dla klientek. 3. Komunikacja między działami oraz w relacji pracownicy- właścicielki jest fatalna. To powoduje ciągłe frustracje i błędy. Sposób w jaki właścicielki zwracają się do pracowników nie raz nosił znamiona mobbingu. 4. Zatrudniają do butiku studentów- wiadomo mniejszy ZUS i umowa zlecenie. Pracownicy na wyższym szczeblu- umowa b2b. Technolożki, wieloletni pracownicy czy dziewczyny, które zaszły w ciąże - umowa o prace. (Dla mnie warunkiem zatrudnienia było założenie działalności- zostało to głośno powiedziane na rozmowie rekrutacyjnej) 5. Nie są wypłacane nadgodziny. To są praktyki stosowane od lat. Wymaga się pomocy do wykonania projektu niezależnie od stanowiska czy kompetencji oraz pory dnia. 6. Kolesiostwo i walka szczurów są na porządku dziennym . 7. Podwyżki są tematem tabu. Dziewczyny i zarząd może i traktują sprawę poważnie bo PR tego wymaga. Zrobiły już pare spotkań z wielkimi obietnicami, ale mogłyby dać sobie spokój. To mydlenie oczu.

hello

08.05.2021 23:08

Pracownik

Warto wspomnieć, że zwolnienia w 2020r, 2tyg po starcie pandemii, wyszły szerzej niż tylko butik, poleciało też kilka innych osób z zupełnie innych działów. Dało się wyczuć od dawna, że szykują się zwolnienia, więc pandemia była do tego dobrym argumentem. W 2018 i 2020 zwolnienia były analogiczne, bo w obu przypadkach pracowało grubo ponad 50os: zrobiło się za dużo pracowników, nie ma na nich kasy, więc zaczyna się akcja „trzeba zwolnić po jednej osobie z każdego działu”. Co ciekawe, w obu przypadkach zwolnienia dotyczyły najniższych i najmniej opłacanych stanowisk, więc niewielka to oszczędność, skoro są działy gdzie menedżerów/koordynatorów/dyrektorów jest dwa razy więcej, niż zwykłych pracowników działu.

klientka

10.05.2021 11:42

Inne

pani ewo, argument "zaloz wlasna firme jak ci sie nie podoba" to zaden argument. prosze sobie wyobrazic, ze w tym kraju istnieje prawo pracy, ktore okresla dokladnie, na jakich zasadach zatrudnia sie pracownikow, i w tym prawie nie ma zapisu "jak ci sie nie podoba, to spadaj". UOP to nie jest dobra wola pracodawcy. problem w tym, ze w naszym pieknym kraju, nie traktuje sie pracownika po partnersku. dlatego tak latwo o naduzycia. a tymczasem, zatrudnienie jest transakcja wiazana: pracownik daje swoj czas i kompetencje, a pracodawca za nie placi. i to wszystko jest uregulowane. umowa zlecenie dotyczy - o dziwo - zlecen! czasowych, jasno okreslonych, majacych swoj poczatek i zakonczenie. a jesli zlecenie trwa dluzej niz 3 miesiace, to powinno sie zamienic w umowe o prace. na fb padl komentarz, ze to wybor pracownikow, bo maja wtedy wiecej pensji. no wiec ciekawe, czy risk takim osobom placi tyle, ile wynosi brutto pracodawcy przy UOP? cos mi sie wydaje, ze niekoniecznie, ale moze sie myle? oraz naprawde, nie kazdy musi zakladac wlasna firme, zeby sie wypowiedziec na temat kiepskich warunkow pracy u kogos. nie musze miec swojej firmy, by wiedziec, ze cos jest nie tak. pisze to z perspektywy osoby, ktora nigdy nie zalozy swojej firmy, bo wiem, jakie to trudne, pracochlonne i jaka to odpowiedzialnosc zatrudniac innych ludzi. a ja w zyciu nie chcialabym byc pracodawcą, ktory nie zatrudnia na UOP i nie daje pracownikowm pelni praw!