Czy ktoś jeszcze zwrócił uwagę na niezwykle interesujące zjawisko występujące w tym zakładzie, jakim jest stanowisko szefa produkcji. Jest to funkcja wręcz unikatowa, ponieważ jej obecność lub nieobecność nie powoduje zauważalnych zmian w codziennym funkcjonowaniu firmy.
Pan szef / kierownik produkcji jak go tam zwą zdaje się wyznawać zasadę, że każdy problem jest problemem na pewno nie jego, natomiast jego głównym zadaniem jest obserwowanie wydarzeń z bezpiecznej odległości. Gdy jednak sytuacja robi się gorąca, pojawia się niczym ekspert telewizyjny, rzuca kilka haseł, po czym znika, pozostawiając resztę zespołowi. Jego aktywność najczęściej polega na przypadkowym usłyszeniu fragmentu rozmowy lub problemu krążącego po hali. Kiedy wokół jakiegoś tematu zaczyna robić się szum, następuje błyskawiczna mobilizacja — szybkie zbieranie strzępków informacji, kilka pytań do zorientowanych osób i nagłe wejście w role człowieka doskonale zorientowanego w sytuacji. Teoretycznie sprawia wrażenie alfy i omegi produkcji, człowieka, bez którego żadna śrubka nie powinna zostać dokręcona. W praktyce jednak jego największym osiągnięciem wydaje się comiesięczne pojawianie na liście płac.
Na szczególne uznanie zasługują również częste absencje, które regularnie potwierdzają, że zakład funkcjonuje dokładnie tak samo bez jego udziału. Można wręcz odnieść wrażenie, że jest to eksperyment naukowy mający sprawdzić, czy stanowisko może istnieć bez potrzeby wykonywania pracy. Wyniki są obiecujące.
Pan Szef zarządza czterema menedżerami... a przepraszam, po ostatnich wydarzeniach już tylko trzema. Dwóch na jednej hali i jeden na drugiej i naprawdę zaangażowany menedżer potrafi zrobić więcej niż cała armia osób zajmujących się zarządzaniem zarządzającymi.
Każdy dział ma swojego menedżera APU, i jest przecież Unit Operation Manager ,który zna sytuację - więc czasem trudno zrozumieć, gdzie dokładnie zaczyna się i kończy rola szefa produkcji.
Oczywiście można powiedzieć, że uczestniczy w spotkaniach. Chociaż właściwie nie we wszystkich, bo na wszystkie nie ma czasu. W końcu zarządza dwoma zakładami, więc grafik ma napięty. Gdyby jednak mierzyć skuteczność liczbą wypowiedzianych słów na spotkaniach, prawdopodobnie już dawno otrzymałby nagrodę za wybitne osiągnięcia , bo jak już jest na spotkaniu to niezależnie od tego, czy spotkanie dotyczy produkcji, jakości, logistyki, utrzymania ruchu czy hodowli pingwinów na Antarktydzie — głos musi zostać zabrany! Jest to wręcz obowiązkowy element każdego spotkania. Tematy, które można zamknąć jednym zdaniem, dzięki jego wyjątkowemu talentowi komunikacyjnemu zamieniają się w wielominutowe monologi pełne powtórzeń, krążenia wokół problemu i używania ogromnej liczby słów do przekazania dokładnie tej samej informacji kilka razy pod rząd.
Prawdopodobnie jest to element strategii „muszą widzieć, że jestem zaangażowany”
Pozostaje mieć nadzieję, że Ktoś w końcu spojrzy na ten fenomen świeżym okiem i oceni, czy zakład potrzebuje szefa produkcji, czy może jedynie oszczędności po jego stanowisku.