Hebe – wymarzona praca? Tylko z pozoru. Nie oceniaj książki po okładce.
Praca w Hebe na pierwszy rzut oka może wydawać się spełnieniem marzeń. Ładne sklepy, kosmetyki, kontakt z ludźmi, przyjemna atmosfera – przynajmniej tak to wygląda z zewnątrz. Niestety, rzeczywistość potrafi być zupełnie inna. Ja swoją przygodę z Hebe zakończyłam z depresją, ogromnym stresem i ciągłym myśleniem o pracy, nawet wtedy, kiedy fizycznie byłam już poza sklepem.
Zacznijmy od początku.
Sprzedaż i realizacja planów – nie chodzi tutaj o zwykłą obsługę klienta i doradzanie mu w wyborze kosmetyków. Chodzi o ciągłe wciskanie produktów konkursowych, realizowanie targetów i łapanie dosłownie każdego klienta, żeby tylko sprzedać mu kolejny krem z serii „Hebe poleca”. Człowiek przestaje czuć, że pomaga klientowi, a zaczyna mieć wrażenie, że jego głównym zadaniem jest wyrobienie cyferek za wszelką cenę.Zwroty do dostawców i dostawy – ogrom obowiązków, wszystko oczywiście na już. Zwroty muszą być wykonane w określonym czasie, dostawy przyjmowane i rozkładane, ciężkie kuwety przenoszone, a do tego codzienna obsługa klientów i pozostałe obowiązki. Nierzadko na cały sklep zostają dwie osoby, które mają zrobić dosłownie wszystko. Jak? Tego nikt nie tłumaczy. Ważne, żeby było zrobione.
Rozkładanie towaru – osobny temat. Szuflady umieszczone tak nisko, że momentami trzeba niemal leżeć na podłodze, żeby cokolwiek do nich włożyć. Warunki pracy i ergonomia? Można odnieść wrażenie, że nikt się tym specjalnie nie przejmuje.
Atmosfera i podejście kierownictwa – ciągłe słuchanie, że jesteśmy niewystarczające, że można zrobić więcej, że znowu coś jest nie tak. Niezadowolenie praktycznie bez względu na to, ile wysiłku wkładasz w swoją pracę. Możesz dosłownie wylewać siódme poty, biegać od jednego obowiązku do drugiego, a i tak usłyszysz, że to za mało.
Do tego dochodziło przychodzenie do pracy prawie godzinę przed rozpoczęciem zmiany – taki wymysł pani kierownik. Najlepiej było być dużo wcześniej, a jeśli ktoś przyszedł później, ale nadal przed oficjalnym rozpoczęciem swojej pracy, spotykał się z ogromnym oburzeniem. Czy naprawdę tak powinno wyglądać podejście do pracownika?
Nie można też pominąć ciągłego obserwowania pracowników przez kamery, nieustannego wzywania na dywanik i atmosfery strachu. Inaczej naprawdę trudno mi opisać to, co działo się w miejscu, w którym człowiek powinien po prostu wykonywać swoją pracę, a nie codziennie zastanawiać się, za co tym razem zostanie skrytykowany.
Najbardziej przykre jest to, że wiele osób milczy. Dlaczego? Bo mają dzieci, kredyty, zobowiązania i boją się utraty pracy. Zaciskają zęby, siedzą cicho jak myszki pod miotłą i godzą się na rzeczy, na które nigdy nie powinien godzić się żaden pracownik.
Praca nie powinna oznaczać życia w ciągłym stresie, strachu i poczuciu, że nigdy nie jesteś wystarczająco dobra. Nie powinna odbierać Ci spokoju po powrocie do domu ani sprawiać, że budzisz się rano z niechęcią i lękiem przed kolejnym dniem.
Dlatego wszystkim, którym Hebe jawi się jako wymarzone miejsce pracy, radzę jedno: nie oceniajcie książki po okładce. To, co widzi klient, i to, czego doświadcza pracownik za kulisami, mogą być dwiema zupełnie różnymi rzeczywistościami.
Pracownik to nie robot do realizowania targetów. To człowiek, który zasługuje na szacunek, normalne warunki pracy i godne traktowanie.
