Były pracownik
07.03.2025 17:41
Praca w fundacji była zdecydowanie najgorszym doświadczeniem zawodowym w moim życiu. Organizacja, która na pierwszy rzut oka wydaje się pełna szlachetnych idei, w rzeczywistości opiera się na wykorzystywaniu pracowników i szukaniu taniej siły roboczej, która ma wykonywać obowiązki kilku osób jednocześnie.
Już na etapie rekrutacji można dostrzec pierwsze niepokojące sygnały. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej pojawiły się zapewnienia, że po okresie próbnym otrzymam stabilne zatrudnienie na umowę o pracę. W rzeczywistości jednak jedyną opcją była umowa zlecenie, która tylko w praktyce funkcjonowała jak umowa o pracę, ale bez żadnych świadczeń i zabezpieczeń.
Jeśli chodzi o wynagrodzenie, sytuacja była równie niejasna. Pomimo zapisów w umowie, faktyczne przelewy często różniły się od ustalonej kwoty. Niejasne księgowanie wynagrodzeń, przelewy z tytułami związanymi z projektami, w których pracownik nie brał udziału, czy inne finansowe manipulacje były tutaj standardem. Nigdy nie było pewności, kiedy i w jakiej wysokości otrzyma się wynagrodzenie. Często wynagrodzenie było dawane też pod stołem.
Atmosfera w pracy stanowiła jednak główny powód, dla którego rotacja pracowników w fundacji była, jest i będzie ogromna – prędzej czy później każdy decyduje się na odejście. Codziennością były obgadywanie współpracowników, buntowanie zespołu przeciwko sobie, niesprawiedliwe traktowanie oraz skrajnie nieprofesjonalne zachowanie przełożonych. Jak ktoś już tu napisał zarówno prezeska fundacji, jak i główna koordynatorka projektów miały poważne trudności z panowaniem nad emocjami, co przekładało się na nieprzyjemną i stresującą atmosferę. Najlepszym dowodem na panujące w organizacji absurdy był dokument stworzony specjalnie po to, aby pracownicy wiedzieli, jak zachowywać się wobec jednej z osób zarządzających, by jej nie zdenerwować. Szkoda tylko, że nikt nie wymagał od tej osoby jakiejkolwiek refleksji nad własnym zachowaniem.
Zakres obowiązków również znacząco odbiegał od tego, co zostało przedstawione podczas rekrutacji. Pracownik zatrudniony na jedno stanowisko nagle otrzymywał zadania, o których nigdy wcześniej nie słyszał, a które nie miały nic wspólnego z jego zakresem obowiązków. Organizacja wydarzeń dla dzieci, masowe telefonowanie do setek osób miesięcznie w celu namówienia ich do organizowania lokalnych eventów – wszystko po to, aby prezeska mogła pochwalić się liczbą zorganizowanych wydarzeń w mediach społecznościowych. Co więcej, jeśli nie udało się wykonać absurdalnych norm, takich jak wykonanie 700 telefonów miesięcznie, można było usłyszeć groźby dotyczące niewypłacenia wynagrodzenia lub wręcz jawnie agresywne komentarze („przestanę być pasywno agresywna a zacznę być jawnie agresywna”).
Podsumowując, zdecydowanie odradzam pracę w tej fundacji. Niezależnie od tego, w jak trudnej sytuacji zawodowej się znajdujesz, lepiej poszukać innego miejsca zatrudnienia. Praca w tej organizacji to nie tylko brak stabilności finansowej i prawnej, ale przede wszystkim ogromny stres i toksyczna atmosfera, która prędzej czy później odbije się na Twoim zdrowiu psychicznym.