pobyt na oddziale detoksykacyjnym zakończony wypisem na własne żądanie po 7 dniach (nie dałem rady psychicznie), ordynator zmienia leki brane na stałe od psychiatry, które oznajmiam, że są ok i działają i to uzależnienie jest problemem
w związku z tym padła propozycja leczenia substytucyjnego (najbardziej skuteczna metoda leczenia uzależnienia, które jest w moim przypadku) - zapisana zostaje mikrodawka leku drugiego rzutu (w przeciwieństwie do tego co otrzymuje z miejsca na początku leczenia reszta pacjentów w programie substytucyjnym ), po zgłoszeniu objawów niepożądanych i nasilonego zespołu odstawiennego wywołanych podanym lekiem na następny dzień otrzymuje od tego samego lekarza informacje, że "szukam odurzenia", odstawia lek i zaczyna podawać zmieniony przez niego wbrew mojej woli inny lek antydepresyjny po którym dostaje jeszcze większych objawów niepożądanych, a zespół odstawienny jak trwał trwa nadal
7 dnia żądam wypisu i wychodze, nie polecam nikomu pobytu na tego typu detoksykacji - przede wszystkim nie zostały mi udzielone żadne środki łagodzące odstawienie, a podawane obligatoryjnie w innych szpitalach, generalnie twierdzenie ordynatora, że "szukam odurzenia" osobiście traktuje jako zniewage i sugestie, że nie jestem potrzebującym pomocy tylko oszustem co jest skandaliczne
na plus jedynie co moge powiedzieć to troska i zainteresowanie ze strony pielęgniarek i możliwość codziennego kontaktu rano i wieczorem z lekarzem dyżurującym - pozwoliło mi to przeżyć te koszmarne dni, bo prosiłem o podanie doraźnych leków, których prowadzący ordynator ani myślał mi zapisać nawet gdy zgłaszałem fatalny stan (przedostatniego dnia pobytu zostałem nawet przez niego okłamany, że zapisze mi lek doraźnie jeżeli mi się pogorszy i gdy faktycznie poczułem potrzebe z powodu napadu lęku i objawów abstynencyjnych to okazało się, że jak powiedziała pani pielęgniarka "doktor nic nie zapisał")
mam nadzieje, że choć nie podałem ogólnego zarysu mojej sytuacji to te szczegóły wystarczą
