Zwracam się z prośbą o realne spojrzenie na sytuację, jaka od dłuższego czasu ma miejsce w firmie – szczególnie na zmianach popołudniowych. To, co się dzieje, przestaje przypominać dobrze funkcjonujące środowisko pracy, a staje się przykładem skrajnego braku organizacji i niekompetencji osób zarządzających.
Na zmianie popołudniowej wydawka praktycznie nie działa. Towar zalega, wszystko się przeciąga, a pracownicy regularnie zostają po kilka godzin w nadgodzinach, żeby wydać śmieszne ilości – często około 300 pozycji. Taki poziom wydajności, przy liczbie ludzi dostępnych na zmianie, jest niedopuszczalny. Czy ktoś w ogóle analizuje te dane i zdaje sobie sprawę, ile pieniędzy firma traci?
Zamiast naprawiać realne problemy, wprowadza się kolejne zakazy – ostatnio m.in. zakaz używania telefonów. Efekt? Żaden. Tempo pracy się nie zmieniło, a frustracja pracowników rośnie. Równocześnie osoby z niższego szczebla kierowniczego nie mają żadnej przestrzeni do wprowadzania własnych rozwiązań – wszystko, co nie pochodzi od (usunięte przez administratora), jest z góry odrzucane. Panuje strach, brak decyzyjności i totalna blokada komunikacji.
(usunięte przez administratora)zamiast zająć się faktycznym problemem, jakim jest rozregulowana wydawka, pozwala, by sytuacja wymknęła się spod kontroli. Nie ma żadnych norm ani wytycznych, ludzie zostają po godzinach i de facto zarabiają dodatkowe pieniądze za niewydolność systemu. Czy naprawdę nikogo w zarządzie nie interesuje, że pieniądze firmy są wypłacane w zamian za brak efektów?
Dodatkowo dochodzi absurd związany z rozkładem sił między zmianami. Pracownicy z firm zewnętrznych są nagminnie przydzielani na zmianę poranną, która ma o połowę mniej pracy, podczas gdy popołudnie dosłownie się zapycha. Zmiana popołudniowa nie jest w stanie funkcjonować, bo brakuje rąk do pracy – a wszystko to według „genialnych” decyzji głównego kierownika. Kto i na jakiej podstawie ustala taki grafik? Przecież to czysta strata i brak jakiejkolwiek logiki.
Do tego dochodzi coraz większa liczba niekompetentnych brygadzistów i liderów – obstawionych przez (usunięte przez administratora) Osoby te nie znają nawet podstaw języka angielskiego czy hiszpańskiego, nie radzą sobie z koordynacją pracy, a mimo to ich liczba rośnie. Na każdym piętrze jest ich po kilku – 5 brygadzistów, 6 liderów – a efekty? Żadne. Praca stoi. Oni stoją przy monitorach, jedzą sobie na sektorach (gdzie pracownikom nie wolno), zgarniają dodatki i nikt ich z niczego nie rozlicza. Za co są premiowani?
Szanowni Państwo – to wszystko dzieje się na Waszych oczach. Firma traci – czas, pieniądze i ludzi. A co gorsza, traci również twarz. Pracownicy nie są ślepi. Widzą, kto pracuje, a kto tylko udaje. Widzą, kto awansuje z zasług, a kto przez układy. I powoli przestają wierzyć, że cokolwiek się zmieni.
Jeżeli nie zostaną podjęte natychmiastowe i zdecydowane działania naprawcze, to rozkład tego miejsca będzie postępował. Wydajność będzie spadać, morale będą jeszcze niższe, a najbardziej zaangażowani ludzie – po prostu odejdą.
