Wpis warto rozpocząć od docenienia firmy, lecz w wąskim zakresie. W czasie stosunku pracy dostarczono wiele szkoleń, nowych znajomości oraz dobrej jakości kawy, lecz do czasu.
Proces rekrutacji jest niedopracowany – istnieją szkolenia, lecz aplikujących nie interesuje raczej historia firmy.
Firma nie chce zatrudniać ludzi po 26 roku życia i nie studentów ze względu na koszty pracownicze. Harmonogramy pracy nie są ruchome, nawet ze względu na sytuacje w trakcie miesiąca.
Szkolenie baristyczne obejmuje trzy dni szkoleń w kawiarni w sali szkoleniowej lub z najmniejszym ruchem. Często bariści wchodzą na bar bez przeszkolenia z alternatyw które są 3 dniem szkolenia. Trenerzy, w zależności od predyspozycji do uczenia, przekazują wiedzę, którą uznają za potrzebną – jedni mówią zbyt dużo, inni plotkują, a jeszcze inni wykonują kawał dobrej roboty.
Praca baristy nie ogranicza się jedynie do parzenia kawy i obsługi gości.
Często przypomina pracę kucharza z pięciogwiazdkowej restauracji w małej, źle rozplanowanej kuchni z piecem do podgrzewania, zamiast do pieczenia oraz zepsutym sprzętem. Innego dnia praca wymaga umiejętności ślusarskich, sprzątania, mycia okien czy wykonywania obowiązków księgowej z powodu ogromu dokumentów do wypełniania.
Lider zmiany dodatkowo zajmuje się zamówieniami, wprowadzaniem faktur i kontaktami z kierownikiem za 1 złotych więcej niż barista.
Lider funkcyjny to stanowisko, które w teorii jest bardzo podobne zakresem obowiązków do zwyczajnego lidera. W rzeczywistości nie różni się praktycznie niczym od stanowiska kierownika. Nadmienię, że Lider funkcyjny ma 2 złote więcej niż barista, przecież to wyzysk. Trudno zrozumieć, dlaczego Ci ludzie nadal pracują w tej firmie.
Na stanowisku kierownika, które ma podobne obowiązki jak lider funkcyjny, pracownicy często zastanawiają się, w jakiej roli danego dnia pracują.
Bywają mechanikami, informatykami, ogrodnikami, konserwatorami powierzchni płaskich, księgowymi, HR-ami, handlowcami, wynajmującymi lokal, zaopatrującymi we wszystkie artykuły niespożywcze lokal czy wykonującymi zadania regionalnego kierownika.
Niejednokrotnie przekonaliśmy się, że regionalni kierownicy sprzedaży to osoby niekompetentne, nieznające dobrze języka angielskiego, niepotrafiące załatwić prostych spraw, czy nie rozumiejący prostych komunikatów.
Sprzęt w kawiarniach nie jest serwisowany, a jedynie ratowany po kosztach.
Urządzenia są wyeksploatowane jak tykające bomby – ekspresy z zakamienionymi grupami, przeciekające ekspresy przelewowe i kostarki, mroźnie nieutrzymujące temperatury i ciągłe awarie internetu, laptopów, telefonów służbowych, nagłośnień i kamer, które nigdzie nie działają.
Biuro uważa się za wiele poziomów wyżej, wprowadzając ciągłe zmiany w obowiązkach, kary dla pracowników i zwolnienia.
Mniej wychodzenia na fajkę przez nich.
Etno lubi się zadłużać, nie płaci faktur miesiącami, a później obarcza problemami kierowników, którzy są bezradni.
Kawiarnie zamykane są z dnia na dzień, bez poszanowania pracowników, bo okres wypowiedzenia działa tylko od strony pracowników.
Kawiarnie prosperują tylko dzięki kierownikom, którzy wykonują tyle pracy, że można by dodać do ich obowiązków rozliczenie VAT, ZUS, ubezpieczeń oraz wykonywanie opłat i wypłat dla pracowników, a biuro stało by się zupełnie zbędne.
Kolejnym problemew jest dostępność kaw i cold brew, które jest masowo reklamowane. Palarnia często jest pusta, a coraz częściej przyjeżdżają kawy z dodatkiem robusty, tak robusty. Często kawy są przepalone, rozcieńczane i sprzedawane jako wyśmienite.
Sprzedaż i ilość transakcji jest stale monitorowana przez biuro, które ,,ciśnie” dane lokalizacje, lecz jak budować sprzedaż w kawiarniach, które nie spełniają minimum do godnych warunków pracy? Śmiało mogę stwierdzić, że jedynymi miejscami, które nie są zepsute to toalety pracownicze.
Zarząd myśli, że może sterować tym, co dzieje się w kawiarniach, nie zaczynając od doszkolenia się we własnych dziedzinach, systematyczności czy zwiększenia odpowiedzialności za swoje zadania to jedyna droga do sukcesu. Im bardziej ucinane są etaty, tym bardziej pracownicy są zmęczeni, wypalają się.
Największym atutem firmy jest jej skład pracowników w lokalach, o który nikt nie dba, przelewając wypłatę 12 dnia miesiąca o 19:00. Konkursy na propozycje napoi, które są zmieniane jednym elementem, by nie dać komuś nagrody za kreatywność.
Są to kapitalni ludzie mający ambicje, lecz szybko wypalający się z natłoku zadań, obowiązków i inwigilacji. Duża część osób traktuje się jak rodzina w tej trudnej sytuacji, w której od wielu lat jest Etno Cafe, będące niczym tykająca bomba z zadłużeniami, brakami kadrowymi i często nierealnymi wymaganiami do spełnienia.
Podsumowując, praca w tej firmie stwarza przewlekły stres, który prowadzi do nerwicy, depresji, braku równowagi między życiem zawodowym, a prywatnym oraz utraty pewności siebie, czy miłości do kawy, za która jest często wstyd przy wydawaniu jej gościom..