Byłem na etapie zadanie rekrutacyjnego i miałem bardzo średnie odczucia. Rozmowa zaczyna się od wstępu z osobą z HR-u. Było przeciętnie do momentu wejścia prezeski, której nieironicznie tytuły są wymieniane przez około minutę, co jest pierwszą czerwoną lampką. Lekka uszczypliwość w stosunku do firm, w których pracowałem (za to prezeska z folio złożonym z megascansów z pewnością ma lepsze, kocham szybkie awanse :))
Jeszcze padł tekst, że mam "za małe doświadczenie do pracy zdalnej" – to właściwie dlaczego ze mną rozmawiają? Na pewno taka profesjonalna firma nie może w stanie sobie pozwolić na takich amatorów jak ja. Przeszło do zadania rekrutacyjnego, na które się zgodziłem.
Zadania rekrutacyjne do większości polskich firm gamedevowych (ale nie wszystkich, więc się nie zrażajmy) to jest dramat. Ogólniki, nie jesteś w stanie zrozumieć co będzie oceniane, jest to bardziej wróżenie z fusów. Teoretycznie jako grafik powinieneś wykonać swoją pracę zawsze najestetyczniej jak to możliwe, ale kiedy nie potrafią nawet określić jaką chcą stylistykę, więc prosisz o doprecyzowanie to jeszcze bardziej pogmatwają. Do wykonania w ciągu tygodnia były dwie bronie (!), które raczej w normalnych warunkach byłyby zaconceptowane, ale ty masz je wykonać bez conceptu. W skrócie poszukiwali osła za półdarmo.
