Nie wiem skąd pół miasta wie jak traktujecie pracowników, ale niech dowie się jeszcze trochę osób. Cieszę się że w końcu zebrałem się by napisać co myślę o pracy w tej firmie. Byłem po miesiącu ciężkiej, morderczej ponad siły, fizycznej pracy na stanowisku magazynier. W rezultacie czuję się jakbym 2 lata tam przepracował. Pracownicy przychodzący na sezon muszą spełniać jedno proste kryterium. Muszą być od razu po szkole, wyglądać jak chłopek roztropek i nie znać totalnie warunków mieleckich (usunięte przez administratora), tak by łatwo nimi sterować. Na tym zależy ludzikom w pomarańczowych kamizelkach. Uwielbiają młodych słodziaków. Pech, a może i nie, że przyszedłem jako trochę starszy doswiadczony człowieczek, więc sobie zaopiniuje. Szkoda że opinia nie przechodzi przez Google. Pomiatanie, wyzysk, szkodliwe warunki pracy, brak wyposażenia opatrunkowego w apteczkach. Wiem co znaczy ciężka fizyczna praca, i powiem, że wszystko to by było do zniesienia, ale nie za te pieniądze. Blondyneczka w pomarańczowej kamizeleczce żąda pracy na czas (bo chce wyjść do domu wcześniej niż inni) z ładunkiem o łącznej masie kilkunastu ton, czego efektem są kontuzje dłoni i kręgosłupa. Przytoczę może dwa, trzy przykłady z podsumowaniem. Wyładunek ręczny TIRa; gra na czas pani (usunięte przez administratora); złamany paznokieć u kolegi, rozcięte palce, brak możliwości wytchnienia! (kilkanaście ton ręcznego rozładunku na czas bez wcześniejszego planowania sił i rozłożenia przedewszystkim ich na cały dzień pracy wśród pracowników). Narzucany pośpiech jest efektem tego że przy ostatnim konterze zabiło mnie prawie kilkaset kilogramów ładunku w ręcznie wyładowywanym towarze na oczach starszego pracownika, który podsumował pracę w ciężkim pocie, przy ponad 40 stopniach nagrzanej blachy kontenera tira, (usunięte przez administratora). Brak pozwolenia na opatrunek podczas wypadku, ale jak już się uda to jedynie tamujesz krew taśmą pakową, bo oczywiście nie ma nic w apteczkach. Można robić w rękawiczkach, ale w tym tempie, z zegarkiem w ręku pani blondi i jej niewyparzoną gębą liczy się bardziej to jak bardzo kilogramy potrafią być przyczepne na żywej skórze. Ogromną ilość kilometrów pokonuje pracownik kompletujący zamówienie dla klienta. Od lekkich rzeczy, po cholernie na prawdę ciężkie gabaryty. Młodzi pracownicy sezonowi przez stałą ekipę traktowani są jak (usunięte przez administratora). Przysłowiowo są posłuszni realizując powiedzenie "jak ktoś mi pluje w twarz, to udaję że pada deszcz". W sezonie właśnie ten pracownik wykonuje najcięższą robotę, choć ciezko nazywać ich sezonowymi jak większość nowozatrudnionych nie daje rady po tygodniu. Stała ekipa wtedy przesuwana jest na stanowiska pakowawcze, lub jeżdżą na wózkach pracując bardziej umysłowo. Nie mówię że stanowiska pakowawcze są lekkimi, ale ta najciezsza robota należy do sezonowego sprintera który kilka ton dziennie ręcznie ładuje na paleciaki, nieraz z trudnych miejsc magazynowych, siłując się potem z transportem ładunku do pakowacza.
Połamane, pokaleczone zdrowie za minimalne stawki. Smak życia odebrany, odpoczynek po pracy nie istnieje bo nie idzie tego zregenerować w tym trybie. Człowiek leży, zdycha i śpi by znowu niszczyć się za kieszonkowe. Niewarto.
