Pracowałem w tej firmie przez kilka lat, dlatego swoją opinię mogę dziś napisać z pewnego dystansu. Niestety, po czasie moja ocena jest zdecydowanie negatywna.
Na początek plusy. Wynagrodzenie w centrali jest przyzwoite, choć trudno mówić o czymś szczególnym na tle rynku. Dużo zależy od zespołu — można trafić na ludzi, z którymi naprawdę dobrze się pracuje. Firma oferuje również kilka benefitów pozapłacowych, a praca hybrydowa nadal funkcjonuje, choć jej zasady potrafią się zmieniać i co jakiś czas pojawiają się sygnały o możliwym ograniczeniu pracy zdalnej.
I właściwie na tym kończą się moje pozytywne doświadczenia.
Największym problemem jest kultura pracy. Pracy praktycznie nigdy nie brakuje, natomiast bardzo trudno o poczucie, że coś rzeczywiście zostało osiągnięte. Zrealizowanie celu często nie jest traktowane jako sukces, tylko jako dowód, że cel został ustawiony zbyt nisko. W efekcie poprzeczka jest stale podnoszona, a pracownik ma niewiele okazji, żeby rzeczywiście poczuć satysfakcję z wykonanej pracy.
Dużym rozczarowaniem jest również employer branding. Firma pojawia się w rankingach dobrych pracodawców, ale codzienne doświadczenia pracowników niekoniecznie to potwierdzają. Benefity czy usprawnienia często pojawiają się dzięki zaangażowaniu pojedynczych osób, a nie jako element przemyślanej, spójnej polityki pracowniczej. W wielu podstawowych obszarach można odnieść wrażenie, że firma jest po prostu lata za rynkiem.
Bardzo dużo czasu tracone jest również na spotkania. Zamiast krótkiej wiadomości czy konkretnej decyzji potrafią pojawiać się wieloosobowe spotkania dotyczące spraw, które można byłoby załatwić znacznie szybciej i znacznie taniej. Czas pracowników nie wydaje się być traktowany jako szczególnie cenny zasób.
Problemem jest także kultura szacunku do czasu innych osób. Spotkania często zaczynają się z opóźnieniem, a ustalone zasady dotyczące pracy zdalnej nie zawsze mają zastosowanie w praktyce. Zdarza się, że pracownik jest oczekiwany w biurze na krótkie spotkanie, które bez problemu mogłoby odbyć się online. Odmowa lub zwrócenie uwagi na brak sensu takiego rozwiązania nie zawsze spotyka się ze zrozumieniem.
Kolejna rzecz to bardzo silna hierarchizacja. Nawet w sprawach dotyczących konkretnego obszaru zawodowego decyzje i opinie potrafią być kwestionowane przez osoby, które nie zajmują się danym tematem. Pracownik może być proszony o szczegółowe uzasadnianie nawet drobnych decyzji, a komunikacja często odbywa się przez przełożonych zamiast bezpośrednio między osobami odpowiedzialnymi za dany temat.
Trudno również mówić o spójnej strategii i długoterminowym planowaniu. Priorytety potrafią zmieniać się bardzo szybko, a decyzje podjęte jednego dnia mogą zostać odwrócone następnego. Jednocześnie od pracowników oczekuje się przedstawiania bardzo szczegółowych planów, mimo że warunki, na których te plany powstają, mogą za chwilę przestać być aktualne.
Taki sposób zarządzania sprawia, że praca jest rzeczywiście dynamiczna, ale niekoniecznie w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Zdecydowana większość energii zamiast na realizację celów przeznacza się na reagowanie na kolejne zmiany kierunku.
Kolejnym problemem jest sposób reagowania na krytykę. Otwarte sygnalizowanie zmęczenia, frustracji czy niezadowolenia może zostać odebrane bardzo personalnie. Zamiast rozmowy o problemie, problemem staje się sam pracownik.
Nie należy również liczyć na dodatkowe docenienie. Jeśli dane stanowisko nie jest objęte konkretnym systemem premiowym to nawet bardzo dobre wyniki nie przekładają się na dodatkowe wynagrodzenie czy inne formy uznania. Zrealizowanie celu oznacza po prostu przejście do kolejnego, wyższego celu.
Warto też zwrócić uwagę na rozbieżność między nazwami stanowisk a faktycznym zakresem obowiązków. Można wykonywać zadania znacznie wykraczające poza formalny poziom stanowiska, bez adekwatnej zmiany tytułu czy wynagrodzenia. W efekcie rozwój zawodowy i późniejsze wpisanie doświadczenia do CV pozostają w dużej mierze kwestią indywidualnej inicjatywy pracownika.
Po kilku latach mogę powiedzieć, że praca w tej firmie była dla mnie przede wszystkim lekcją tego, jak nie powinno wyglądać zarządzanie ludźmi i organizacją pracy. Można tu zdobyć doświadczenie i nauczyć się funkcjonowania w bardzo dynamicznym środowisku, ale koszt takiego doświadczenia jest wysoki.
Szczerze, nie polecam pracy w INVICTA. Jeśli nie chcesz uczyć się problemów psychicznych, wypalenia zawodowego oraz problemów z własnym poczuciem wartości, to warto wybrać inną firmę.