Opinie o Regionalna Grupa Detaliczna Tarnów

GoWork nie weryfikuje opinii przed publikacją...

Opinie(123)

Aktualne oferty pracy w pobliskich miastach

Opinie o firmach w pobliskich miastach

Maciek

07.10.2017 08:23

Inne

Słuchajcie, podzielę się z wami merytorycznie, tym jak wyglądała moja rozmowa rekrutacyjna. Jakiś czas temu po złożeniu CV na stanowisko biurowe zostałem zaproszony na rozmowę, pani zapraszając mnie na rozmowę nie sprecyzowała dokładnie miejsca spotkania, podała tylko adres głównej siedziby, na pytanie o nr pokoju odpowiedziała że jeszcze nie wie gdzie dokładnie będzie spotkanie. W ustalonym dniu pojechałem na spotkanie. Wjeżdżając na plac główną bramą ukazała mi się grupa osób stojąca pod wiatą załadunkową, obraz wręcz nędzy i rozpaczy. Stała tam grupa ludzi, mężczyzn i kobiet w średnim wieku, ci ludzie stali jakby skuleni, z opuszczonymi głowami i bardzo smutnymi minami - szczerze, jeżeli miałbym wykonać ilustracje do Szklanych Domów Stefana Żeromskiego to ten obraz idealnie pasowałby na okładkę książki. Ok, cóż myślę sobie trzeba iść dalej... Wchodzę do budynku i rozglądam się za jakąkolwiek informacją o procesie rekrutacji. Pokoje nie ponumerowane, czasami nazwisko przy drzwiach. Pukam do pierwszego z brzegu pokoju, siedzi młoda kobieta, pytam czy wie może gdzie odbywa się rekrutacja lub gdzie jest dział kadr, w odpowiedzi słyszę krzyk histerii że ona nie jest informacją, ucinając to krótkie acz niemiłe spotkanie przeprosiłem i zamknąłem drzwi, w sumie każdy może mieć gorszy dzień, mnie także zdążają się takie gorsze dni. Pukam do następnego pokoju i po minie rezydenta widzę że też za dużo nie wskóram, młody pan szorstko zlał mnie i powiedział że nic mu na ten temat nie wiadomo. Przed samą rozmową już miałem nakreślony obraz ewentualnych przyszłych współpracowniku. Koniec końców trafiłem do pokoju w którym odbywał sie proces rekrutacji, po wejściu do pokoju siedziało trzech panów, dwóch jako tako wykazało sie kulturą a trzeci to siedział tam z przymusu lub za karę. I teraz sedno sprawy, pytania w większości nie związane ze stanowiskiem na które się ubiegałem, momentami czułem się zażenowany pytaniami o moje osobiste sprawy. Rozmowa raz spływała na tematy o pogodzie i o niczym a raz o firmę w której zamierzam podjąć pracę. Rozmowa trwała ok 15 minut bez jakichkolwiek konkretów. Po zakończeniu zostałem poinformowany że firma odezwie się do końca miesiąca bezwzględnie na decyzję. Cóż końców miesięcy było już kila ale nikt nie raczył lakonicznie zadzwonić lub przysłać maila. Jedyne co mi zostało po tym to obraz tych ludzi. Teraz bardziej świadomy, jeżeli słyszę teksty w stylu musimy "robić" tylko polskie lub wybierajmy polskie to mam mieszane uczucia. Teraz pracuję w firmie z zagranicznym kapitałem i jakość zagraniczny kapitał lepiej traktuje polskiego pracownika, widząc to po sobie jak i współpracownikach. Wiadomo w Tarnowie nie ma kokosów ale przynajmniej w obecnej firmie nikt na mnie nie naskakuje krzykiem i nie traktuje jak popychadła.

Maciek

07.10.2017 08:22

Inne

Słuchajcie, podzielę się z wami merytorycznie, tym jak wyglądała moja rozmowa rekrutacyjna. Jakiś czas temu po złożeniu CV na stanowisko biurowe zostałem zaproszony na rozmowę, pani zapraszając mnie na rozmowę nie sprecyzowała dokładnie miejsca spotkania, podała tylko adres głównej siedziby, na pytanie o nr pokoju odpowiedziała że jeszcze nie wie gdzie dokładnie będzie spotkanie. W ustalonym dniu pojechałem na spotkanie. Wjeżdżając na plac główną bramą ukazała mi się grupa osób stojąca pod wiatą załadunkową, obraz wręcz nędzy i rozpaczy. Stała tam grupa ludzi, mężczyzn i kobiet w średnim wieku, ci ludzie stali jakby skuleni, z opuszczonymi głowami i bardzo smutnymi minami - szczerze, jeżeli miałbym wykonać ilustracje do Szklanych Domów Stefana Żeromskiego to ten obraz idealnie pasowałby na okładkę książki. Ok, cóż myślę sobie trzeba iść dalej... Wchodzę do budynku i rozglądam się za jakąkolwiek informacją o procesie rekrutacji. Pokoje nie ponumerowane, czasami nazwisko przy drzwiach. Pukam do pierwszego z brzegu pokoju, siedzi młoda kobieta, pytam czy wie może gdzie odbywa się rekrutacja lub gdzie jest dział kadr, w odpowiedzi słyszę krzyk histerii że ona nie jest informacją, ucinając to krótkie acz niemiłe spotkanie przeprosiłem i zamknąłem drzwi, w sumie każdy może mieć gorszy dzień, mnie także zdążają się takie gorsze dni. Pukam do następnego pokoju i po minie rezydenta widzę że też za dużo nie wskóram, młody pan szorstko zlał mnie i powiedział że nic mu na ten temat nie wiadomo. Przed samą rozmową już miałem nakreślony obraz ewentualnych przyszłych współpracowniku. Koniec końców trafiłem do pokoju w którym odbywał sie proces rekrutacji, po wejściu do pokoju siedziało trzech panów, dwóch jako tako wykazało sie kulturą a trzeci to siedział tam z przymusu lub za karę. I teraz sedno sprawy, pytania w większości nie związane ze stanowiskiem na które się ubiegałem, momentami czułem się zażenowany pytaniami o moje osobiste sprawy. Rozmowa raz spływała na tematy o pogodzie i o niczym a raz o firmę w której zamierzam podjąć pracę. Rozmowa trwała ok 15 minut bez jakichkolwiek konkretów. Po zakończeniu zostałem poinformowany że firma odezwie się do końca miesiąca bezwzględnie na decyzję. Cóż końców miesięcy było już kila ale nikt nie raczył lakonicznie zadzwonić lub przysłać maila. Jedyne co mi zostało po tym to obraz tych ludzi. Teraz bardziej świadomy, jeżeli słyszę teksty w stylu musimy "robić" tylko polskie lub wybierajmy polskie to mam mieszane uczucia. Teraz pracuję w firmie z zagranicznym kapitałem i jakość zagraniczny kapitał lepiej traktuje polskiego pracownika, widząc to po sobie jak i współpracownikach. Wiadomo w Tarnowie nie ma kokosów ale przynajmniej w obecnej firmie nikt na mnie nie naskakuje krzykiem i nie traktuje jak popychadła.