Pracowałam w branży w dziale jakości — czyli w tym miejscu, gdzie część jeszcze nie wie, że jest krzywa, a my już o tym wiemy od wczoraj 😉
Jakość to trochę jak życie: wszystko musi do siebie pasować, a jak nie pasuje, to ktoś wcześniej powiedział „będzie dobrze”. No i właśnie wtedy wchodzi ON ze swoją Kamilką
W firmie funkcjonowało kilka niepisanych praw.
Na przykład tulipany… Tulipany lubią spać. Najlepiej do 10:00, potem kawka, potem druga kawka i dopiero wtedy analiza problemu. A jak już analizują, to konkretnie — znają się tylko na choinkach. Oczywiście w lesie 🌲 Bo wykresy przyczynowo-skutkowe wyglądały czasem jak plan sadzenia drzew przez nadleśnictwo.
Na produkcji za to obowiązywała prosta zasada: spoiny same się nie zrobią — spoiny się spawają. I jak się spawają dobrze, to wszyscy szczęśliwi. Jak się nie spawają… to jakość ma spacer po hali i nagle wszyscy się z nami bardzo lubią.
Była też naturalna hierarchia biurowej fauny. Przydupaski-pieski zawsze kość od pana dostaną — maila z „dziękuję”, dodatkową pieczątkę albo możliwość wydrukowania czegoś bez kolejki. Ewolucja korporacyjna w czystej postaci.
Ale uczciwie mówiąc — atmosfera była świetna. Ludzie pomagali sobie, żartowali, a problemy rozwiązywało się wspólnie.
Podsumowując — GP to nie tylko części, tolerancje i raporty 8D. To też ludzie, charaktery i codzienne historie, które sprawiają, że nawet kontrola wymiaru o 6:00 rano potrafi być zabawna.
