Jako pracodawca na krótki okres i do podłapania doświadczenia, jest w miarę, choć raczej jako ostatnia deska ratunku niż pierwszy wybór.
Daleko w tyle za panującymi obecnie standardami - brak benefitów, brak podwyżek (w tym inflacyjnych), brak dodatków świątecznych, brak nagród na koniec roku, krzywe patrzenie na pracę zdalną, wycofywanie się z planów o skróconym tygodniu pracy... Ogólnie niczym nie zachęcają, a wręcz przeciwnie, zniechęcają i tłamszą jakikolwiek zapał do pracy i angażowania się ponad miarę. W zasadzie im dłużej u nich pracujesz, tym bardziej mają cię gdzieś. Pracownik doświadczony to ryzyko, bo jest zbyt drogi - liczy się pracownik oszczędny, najlepiej generujący minimum kosztów. Z tego też wynikają częste zmiany kadrowe, które powodują, że okropnie ciężko tworzyć zgrane zespoły czy wypracować mechanizmy między działami współpracującymi ze sobą. Kadry zarządzające z głową w chmurach, snują jakieś fantastyczne koncepty, podczas gdy przez oszczędzanie na etatach ludzie na niższych szczeblach, na których pracy jest najwięcej, są zawaleni po uszy robotą, w związku z czym organizacja leży i nie jest w stanie się podnieść, a o budowaniu czegokolwiek ambitnego na tak zaniedbanych przez "czyjąś" krótkowzroczność fundamentach można tylko pomarzyć. Krótko mówiąc, pracodawca oferujący zerowe perspektywy.
