Właśnie wczoraj byłam na rozmowie kwalifikacyjnej w Divie (sklep z biżuterią) w Poznaniu...Trwała 2,5 godziny, a aplikowałam tylko na sprzedawcę na pół etatu. To była jakaś masakra, ledwo tam wytrzymałam. Kierowniczka regionalna była w porządku, bardzo miła, no ale wszystkie te warunki, powiem szczerze, odstraszają. Po pierwsze - na sklepie jest stały monitoring - i to nie dla ochrony sklepu, tylko głównie dla pilnowania personelu, czy się nie opierdala. Po drugie - trzeba wciskać klientom jak najwięcej rzeczy na jeden paragon - czyli klasyczne parcie na wskaźniki - jak zrozumiałam, jeśli się tego nie robi, nie ma się premii. Po trzecie - babka mówiła coś o specjalnej stronie Divy, na której każda pracownica musi się logować i rozwiązywać w domu jakieś testy - niby to ma być przyjemne według niej, ale dziękuję za siedzenie po pracy w pracy. Po czwarte - sklep nawiedzają tajemniczy klienci (to chyba wszędzie jest już normą :/)...I rzeczywiście w tym sklepie nie ma zaplecza, brak toalety, brak miejsc do siedzenia - czyli jak nie ma klientów, to i tak stoisz...Jest mała klitka za jedną ścianą z biżuterią, gdzie składowane są dostawy, a kurtki i rzeczy osobiste leżą na kupie i ledwo się mieszczą - wiem, bo jednym z elementów rozmowy było półgodzinne stanie na sklepie i obsługiwanie klientów, więc swoje rzeczy musiałam właśnie zostawić w tym pseudo zapleczu. Ogólnie wszystko pięknie na pierwszy rzut oka, pewnie wzięłabym tę pracę, żeby mieć chociaż coś (nie oddzwonili), ale wydaje mi się, że na dłużej ta praca byłaby jak wrzód na tyłku.
