Nie polecam pracy w Cafe Pomaranczarnia. Odnosi się wrażenie jakby to miejsce działało tylko dla rodziny szefa, bo tylko oni się tam stołują, gości brak… Rodzinka nawet nie płaci za siebie, biorą wychodzą, wyjadają wszystko a goście nawet nie mają okazji spróbować. Czasem powiedzą dziękuję, smakowało. CZASEM
Szef choleryk i niestabilny emocjonalnie, pracowników traktuje jak sługusów, żadne dziękuję ani me ani be. Ma być po jego myśli, bo on tak chce. Nie tylko ja się bałam przy nim odzywać, brzuch ze stresu bolał jak tylko wchodził do lokalu.
Brak kierownika, brak menadżera, brak hierarchii, brak profesjonalistów, brak pomysłu, brak sprzętu, brak miejsca.
Pomysł niby jest ale za tym stoi córka właściciela która tego pomysłu nie ma, bo brak doświadczenia i wiedzy na temat gastronomii bije w twarz. Strasznie arogancka, wywyższająca się małolata która za grosz nie ma pojęcia o prowadzeniu restauracji, o dobrym jedzeniu, o konceptach Gastro, kompletnie zero wiedzy. Ale na siłę chce decydować o wszystkim.. Nie da się jej nic przetłumaczyć, ona wie najlepiej. Swoje stanowisko obejmuje tylko dlatego że jest córką. Na rozmowie udaje miłą i zainteresowaną.
Jeśli ktoś idzie na służącego - to niech idzie do Cafe Pom. Ale jeśli ktoś chce być kucharzem albo kelnerem i być dobrze traktowany to niech omija to miejsce z daleka!!! O jakimś zespole, wspólnej odpowiedzialności za coś nie ma mowy. Wszyscy robią co chcą.
Stawka nieporozumienie, nawet na umowie nie wpisują całości cwaniaki….
Nie wiem skąd pozytywne opinie. Omijać szerokim łukiem.
Nie polecam też tam jeść, produkty na bardzo niskim poziomie, najtańsze, bardzo źle przechowywane, mięso z serem pakowane do worków foliowych a jajecznica jest odgrzewana na kolejny dzień na bufet.
