Trafiłem do Jysku, gdyż poniekąd dałem się skusić po rozmowie z pracownikiem jednej z agencji. Ów pracownik sprawiał wrażenie kompetentnego i uczciwego, choć nie ukrywał, że praca jest ciężka. Spróbowałem, lecz miałem problem z wyrobieniem normy. Przyczyną tego była nie tylko duża waga towaru, który trzeba było załadować, ale i inne czynniki, takie jak: brak przypisanego wózka na pracownika; fatalny stan wielu wózków; częste problemy z systemem zamówień; najważniejsza sprawa – ignoranckie zachowanie przełożonych, zarówno agencyjnego, jak i kierowników Jysku, którzy mieli „gdzieś” moje problemy.
Nie mam trudności w komunikacji z innymi, w tym wypadku z przełożonymi, więc zgłaszałem swoje uwagi mówiąc, co myślę, m.in. o problemach z wózkami (gratami nadającymi się na złom!) oraz o dużych ciężarach, prosząc o przeniesienie na inne stanowisko/dział. Efekt tego był taki, że wszyscy otrzymali drugą umowę na dłuższy okres, natomiast ja na miesiąc. W taki sposób pozbyli się mnie.
Prosiłem o przedłużenie umowy, tłumacząc, że jestem w trakcie kosztownych studiów, że potrzebuję pracy. Po wygaśnięciu umowy zwróciłem się do dyrekcji na piśmie, przedstawiając sytuację. Spotkał się ze mną główny kierownik, umawiając jedynie na spotkanie z kierownikiem zmiany i pracownikiem agencji. Usłyszałem od nich właściwie tyle, że nie ma dla mnie tutaj miejsca. Skoro nie wyrabiam normy na jednej strefie, to nie wyrobię na innej, nawet na tej lżejszej. Nie skierują mnie także do transportu, gdzie dostarcza się gotowe palety z towarem, z których pobiera się towar na zamówienia.
Przed ponad miesiąc spotkałem się ze zwyczajnym prostactwem przełożonych cierpiących na manię wyższości. Stało się tradycją w „zakładach pracy” znajdujących się na terenie RP, że pracownik, który mówi co myśli, jest uciszany. Ten, który jest stroną umowy, podmiotem, a który prosi o poprawę lub zmianę warunków pracy, jest eliminowany. Dlaczego? Dlatego, że może to spowodować podobne zachowanie pośród innych członków załogi. Do tego dobiera się na stanowiska decyzyjne ludzi o niezbyt wysokim poziomie moralnym i mentalnym, gdyż takiemu jest łatwiej w „odpowiedni” dla zakładu pracy potraktować pracownika, który przejmuje inicjatywę.
Toteż wszelkie pierdoły, o których mówi się na szkoleniu, o jakieś etyce, poszanowaniu pracownika i jego prawach, proszę potraktować jako zwyczajny punkt szkolenia, mający się nijak w konfrontacji z rzeczywistością.
Jedyne, co miło wspominam, to dobrze zaopatrzona i funkcjonująca stołówka. Miłe Panie kucharki, które smacznie gotują, duży wybór sałatek i dodatków oraz ciepłe napoje, typu kawy, czekolady i herbaty – to wszystko na plus. Także przerwa 25-minutowa. Tyle.
Potrzeba jeszcze dużo czasu i walki w Kraju nad Wisłą, aby wreszcie liczono się z Nami, Polakami. Obce koncerny wysysają z nas nasze siły, płacąc kilkakrotnie niższe stawki niż swoim ziomkom. Do tego dochodzą zabiedzeni moralnie przełożeni, którzy dla własnych ambicji i zysków uczynią wszystką, aby utrzymać się na stanowisku, czyli wyrobić z góry narzucone cele zakładowe. Uczynią to za wszelką siłę, wraz z deptaniem godności pracownika/podwładnego.