Dostałam od znajomego kontakt do tej placówki, ponieważ sama nie potrafię posługiwać się internetem. Jestem osobą starszą ledwie widzącą. Nie posiadam telefonu. Znajomy wskazał mi więc gdzie powinnam się udać celem leczenia dosyć ciężkiego stanu stomatologicznego, do którego potrzebny jest lekarz chirurg twarzowo-szczękowy. Najpierw recepcjonistka mówiła, że mnie nie zapisze, bo ona zapisuje tylko jak lekarz robi zabiegi. Przecież tamci ludzie też musieli być zapisani, gdy były wolne miejsca a nie zajęte na zabiegi.
Zapytałam więc czy ktoś mi pomoże z bólem, bowiem jestem zakwalifikowana na operację przez innego lekarza, który nie miał wymaganego sprzętu do jej przeprowadzenia. Zaczęli pytać o skierowanie. Zgodnie z prawdą odpowiedziałam, że nie mam skierowania, bo przychodzę prywatnie a prywatnie nie potrzeba skierowań na konsultację. Dodałam, że chcę odbyć konsultację z lekarzem chirurgiem twarzowo-szczękowym.
Potem kolejne pytania z czym przyszłam (przy kamerze i smartfonach działających zgodnie z politykami [bez] prywatności Google i Apple*). Powiedziałam więc że mam zrobioną tomografię i chcę się konsultować z chirurgiem i proszę termin. Tomografii nie miałam przy sobie, bo przyszłam tylko umówić termin.
Wyznaczyli termin na 7 grudnia 2026 roku i zaczęli wymuszać na mnie podanie telefonu, gdy go nie mam. Zaproponowałam że wizytę potwierdzę dzień wcześniej osobiście a jeżeli dzień wcześniej byłoby wolne to w dzień, który sobie zażyczą. Odmówili mi – pacjentce w bólu – umówienia terminu do lekarza tylko za to, że nie miałam telefonu. Gdy powiedziałam, że nieetyczne jest odmówienie pomocy osobie starszej z potwornym bólem zaśmiali mi się w twarz. Zapowiedziałam więc, że złożę opinię.
Opinię tą pomógł mi umieścić znajomy, ponieważ sama nie umiem posługiwać się komputerem. Opinię tą umieszczam w interesie społecznym, by inni wiedzieli, jak postępuje przychodnia. Ważnym elementem leczenia jest dążenie lekarza i personelu nie do swojej wygody, ale do staranności przy procesie leczenia. Nie da się mówić o staranności, gdy personel wyrzuca pacjentkę z przychodni tylko za to, że ta nie ma telefonu w państwie, w którym nie musi go posiadać.
*) na koniec należy wskazać, że pacjent ma prawo do prywatności, intymności i godności. Nie jest właściwym pytanie przy kamerze wiszącej skierowanej prosto na twarz i usta 1.5 metra dalej, z czym pacjent przyszedł. Podobnie posługiwanie się smartfonami nie jest właściwe, gdy śledztwa dziennikarskie Antyweb i Spiders Web wykazały, że urządzenia te podsłuchują (przetwarzają to co było mówione) do celów marketiongowych i przetwarzają dane tam, gdzie powinno być zapewnione pełne poczucie poufności i intymności.