Hipokryzja, głęboki PRL i beton w głowach. Zero autorefleksji, a syndrom sztokholmski na każdym kroku.
Wymagają kultury, a sami plują jadem jak z karabinu.
Szacunek działa tylko w jedną stronę.
Stara szkoła hipokryzji „rób jak mówię, nie jak robię”.
Totalny chaos organizacyjny, brak jakichkolwiek umiejętności zarządczych i kierowniczych.
Decyzje podejmowane bez zastanowienia, a konsekwencje zawsze spadają na pracowników.
Jeśli ktoś ceni normalność, szacunek i zdrową atmosferę odradzam.