Szanowni Państwo (Anna R. wraz z Dominik B.),
działając w imieniu mojej Mocodawczyni na mocy udzielonego mi pełnomocnictwa, które
przedkładam w załączeniu niniejszym wzywam Państwa do niezwłocznego zaprzestania
naruszeń dóbr osobistych mojej Mocodawczyni, w tym w szczególności dobrego imienia,
wiarygodności i wizerunku, polegających na rozpowszechnianiu nieprawdziwych
informacji odnośnie prowadzenia przez moją Mocodawczynię działalności tj. Salonu Urody
MARGARET oraz poddawaniu pod wątpliwość należytego i rzetelnego funkcjonowania tej
działalności w opinii publicznej i nie zamieszczania wpisów w branżowych serwisach
Internetowych naruszających dobro mojej Klientki.
Wymienione dobra osobiste stanowią istotne cechy dla wykonywanego przeze moją
Mocodawczynię zawodu i pozostają pod ochroną prawa cywilnego. Państwa działania
bezsprzecznie stanowią naruszenia, które negatywnie wpływają na wypracowaną przez Panią
Małgorzatę Mosińską opinię i poszanowanie. Wobec powyższego wzywam do zaprzestania
podejmowanych działań, bowiem powtarzające się takie zachowania, wywołują po stronie mojej
Mocodawczyni możliwość wystąpienia z żądaniem dopełnienia czynności potrzebnych do
usunięcia skutków dokonanych naruszeń.
Dodatkowo wskazuję, iż opisane przez moją Mocodawczynię zachowanie może
wyczerpywać znamiona czynów zabronionych opisanych w art. 212 oraz 216 kodeksu karnego.
Natomiast postępowanie polegające na przesyłaniu licznej ilości wiadomości za pośrednictwem
środków komunikowania się na odległość wyczerpywać może z kolei znamiona czynów
opisanych w art. 107 kodeksu wykroczeń lub art. 190a kodeksu karnego.
Zniewaga polega na znieważaniu innej osoby w jej obecności albo choćby pod jej
nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła. Czynność
sprawcza przestępstwa zniewagi zawiera się przede wszystkim w znieważaniu innej osoby.
Ustawodawca nie sprecyzował, na czym ma polegać znieważanie, a więc należy przyjąć szerokie
rozumienie tego pojęcia prezentowane w orzecznictwie. Przez znieważanie należy zatem rozumieć wszelkie zachowania sprawcy, które w sposób demonstracyjny wyrażają pogardę dla
innej osoby, w szczególności mają poniżyć jego godność osobistą i sprawić, by poczuł się
dotknięty lub obrażony (post. SN z 7.5.2008 r., III KK 234/07, Biul. PK 2008, Nr 10, poz. 33).
Nadto przepis nie określa formy znieważenia, a więc należy przyjąć, że sprawca może
zastosować jakiekolwiek środki wyrazu, np. pismem (listem, rysunkiem, obrazem).
Stylizacja art. 212 § 1 k.k. natomiast prowadzi do wniosku, że o zaistnieniu podstaw do
odpowiedzialności karnej na podstawie tego przepisu można mówić tylko wtedy, gdy sprawca
zakomunikował przynajmniej jednej osobie, bądź w obecności przynajmniej jednej osoby
wiadomości o postępowaniu lub właściwościach innej osoby, mogących poniżyć ją w opinii
publicznej bądź też narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub
rodzaju działalności. Pomówienie jest przestępstwem formalnym z narażenia, dla dokonania
którego nie jest wymagany skutek w postaci rzeczywistego poniżenia lub utraty zaufania przez
pokrzywdzonego. Pomówienie tylko wtedy podlega odpowiedzialności karnej, kiedy wiąże się z
nim możliwość wystąpienia szkody moralnej po stronie osoby pokrzywdzonej w postaci
możliwości poniżenia lub narażenia na utratę zaufania, co bez wątpienia ma miejsce w niniejszej
sprawie.
Należy zgodzić się z tezą postanowienia Sądu Najwyższego Izba Karna z dnia 24-10-
2017 sygn. akt: V KK 278/17 – dotyczącą kwalifikacji wypowiedzi w Internecie jako zniesławienia
lub zniewagi. Nie tylko komentarze umieszczone w Internecie mogą wypełnić znamiona
przestępstw zniesławienia lub zniewagi, ale również ten sam komentarz umieszczony na
komunikatorze lub forum internetowym może jednocześnie stanowić zniesławienie oraz
zniewagę, co będzie prowadzić do konieczności zastosowania kumulatywnej kwalifikacji (art. 212
§ 1 lub 2 KK w zw. z art. 216 § 1 KK w zw. z art. 11 § 2 KK).
Przedmiotem ochrony wynikającej z art. 190a k.k. jest tu szeroko rozumiana wolność, w
aspekcie zarówno wolności (od strachu, od nagabywania, od niechcianego towarzystwa innej
osoby), jak i wolności (przede wszystkim do zachowania swojej prywatności). Przedmiotem
ochrony zdają się tu być również zdrowie człowieka (psychiczne, fizyczne), jego nietykalność
cielesna, nienaruszalność korespondencji.
Moja Mocodawczyni ufa, iż niniejsza sprawa zostanie zakończona na obecnym
etapie i nie będzie generowała konieczności podejmowania dalszych kroków.
